Περί ξύλου και φυλακής

Ε, ΣΥΝΟΔΟΣ της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ χωρίς «θερμά επεισόδια» γίνεται;
Δεν γίνεται ­ πώς να το κάνουμε…

ΛΟΙΠΟΝ, στο βήμα της αίθουσας «Μακεδονία» του Κάραβελ είχε ανέβει ο κ. Β.
Γιαννόπουλος ­ είχε πει διάφορα, τον είχε πιάσει ο σχετικός οίστρος, οπότε σε
κάποια στιγμή άρχισε να λέει «εμείς που αγωνιζόμαστε…».

– ΚΙ ΕΜΕΙΣ αγωνιστήκαμε, τον διακόπτει ο ­ για πολλά χρόνια συγκεντρωσιάρχης
του ΠΑΣΟΚ ­ κ. Γ. Παναγιωτακόπουλος. Εσύ πού αγωνίστηκες; Ξύλο έφαγες; τον
κοντράρει αμέσως ο υπουργός Δικαιοσύνης. Έφαγα, απαντά ο κ. Παναγιωτακόπουλος.
Φυλακή πήγες στα 17; αντεπιτίθεται ο κ. Γιαννόπουλος. Αυτό είναι το θέμα;
ανταπαντά φυσιολογικά ο συγκεντρωσιάρχης…

ΛΟΙΠΟΝ, εκεί ακριβώς τα πνεύματα άρχισαν να οξύνονται ­ και ο κ.
Παναγιωτακόπουλος άρχισε να φωνάζει ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί τον «ιδιότυπο
φασισμό» του κ. Β. Γιαννόπουλου. Ο υπουργός ­ προφανώς συναισθανόμενος ότι το
είχε παρατραβήξει, που λέμε ­ αμύνθηκε λέγοντας «θα με πεις και φασίστα;»,
αλλά το κακό είχε γίνει. Αρκετοί είχαν αρχίσει να βγαίνουν από την αίθουσα,
μην αντέχοντας ούτε το θέαμα, ούτε το ακρόαμα.

ΛΙΓΟ αργότερα, ο κ. Γιαννόπουλος, συναισθανόμενος κατά πάσα πιθανότητα τα
καθέκαστα, βγήκε κι αυτός από την αίθουσα με το γνωστό του χαμόγελο κι άρχισε
να πιάνει την κουβέντα με τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης… Το
κλίμα όμως είχε ήδη βαρύνει ­ και, λίγο αργότερα, άρχιζε η ψηφοφορία…