Ευάγγελος Αποστολάκης: Από την καλή και από την ανάποδη

Από την καλή

H φωτογραφία δεν έχει να κάνει μ’ αυτό που φωτογραφίζεται· η φωτογραφία έχει να κάνει με το πώς φαίνεται αυτό που φωτογραφίζεται. H διαπίστωση ενός εμβληματικού φωτογράφου των μέσων του 20ού αιώνα ταιριάζει γάντι στο στιγμιότυπο που ξεχώρισαν οι παραπολιτικές στήλες από το κοινό της ομιλίας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο Βελλίδειο.

Η εικόνα του Ευάγγελου Αποστολάκη δίπλα στον Αλέξανδρο Αυλωνίτη εκλήφθηκε ως ντοκουμέντο της επικείμενης πασοκοποίησής τους (ο δεύτερος επιβεβαίωσε χθες τους οιωνοσκόπους, ο πρώτος αναμένεται να το κάνει στο άμεσο μέλλον). Και μοιάζει, τουλάχιστον στα μάτια των πράσινων επιτελών, με απόδειξη της απήχησης που έχει πια το κόμμα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Αφού τόσοι και τόσοι ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της Επιτροπής Συμπαράταξης και Διεύρυνσης, λένε, το Κίνημα μεγαλώνει. Μια μεταγραφή του ναυάρχου, όμως, θα φανερώσει την πασοκική ανάκαμψη;

Οι παλιοί ίσως θυμούνται ότι είχε διατελέσει υπασπιστής δύο υπουργών Εθνικής Αμυνας του ΠΑΣΟΚ, του Τσοχατζόπουλου και του Παπαντωνίου. Επί Σαμαρά, το 2013, διορίστηκε αρχηγός ΓΕΝ. Δύο χρόνια αργότερα, το ΚΥΣΕΑ της κυβερνώσας Αριστεράς τον επέλεξε για αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Πριν τον κάνει ο Τσίπρας πολιτικό προϊστάμενο του Πενταγώνου, τον Ιανουάριο του 2019, μετά το διαζύγιο με τους ΑΝΕΛ, του είχε δώσει το OK να μιλάει απευθείας μαζί του, ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων – προκειμένου να αποφεύγονται ζημιές που θα μπορούσε να προκαλέσει η εθνικοπατριωτικά πληθωρική προσωπικότητα του Καμμένου. Στην περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχαιρε εκτίμησης στο πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Η συμβολή του στη διαχείριση δύσκολων φάσεων των ελληνοτουρκικών τού έχτισε το όνομα ενός στρατιωτικού ικανού για πολιτικούς ελιγμούς. Εντάξει, αυτή η καλή φήμη δεν έφτασε τόσο μακριά όσο η κακή που απέκτησε ως «παραλίγο μεταγραφή» του Μητσοτάκη στον δεύτερο ανασχηματισμό του έτους 2021· αλλά αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική του σταδιοδρομία.

Στην εθνική αναμέτρηση του 2019, φέρεται να αρνήθηκε την τσιπρική πρόταση να κατέβει υποψήφιος (η επίσημη εκδοχή ανέφερε πως η απόφαση ελήφθη από κοινού). Το 2023, ωστόσο, τοποθετήθηκε στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Κουμουνδούρου. Γνώστες των αριστερών παρασκηνίων επιμένουν ότι δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα συμπαθής στους συντρόφους – παρότι στα σημειωματάρια παροικούντων το κοινοβουλευτικό σύστημα, έχει καταγραφεί ως κάποιος «πολύ καλός στις δημόσιες σχέσεις».

Από την ανάποδη

Οι παραπάνω πηγές μάλιστα, διευκρινίζουν ότι δεν τον έβλεπαν με καλό μάτι, πολύ πριν κάνει τον βαρκάρη του Κασσελάκη για τις ανάγκες εκείνου του σποτ που λάνσαρε την αριστεροσύνη του τελευταίου με μια εκδρομή στη
Μακρόνησο. Το συριζαϊκό δελτίο Τύπου, μετά την ανεξαρτητοποίησή του το 2024, δίνει μια ιδέα των συναισθημάτων που έτρεφαν γι΄αυτόν. Ο συντάκτης του έγραφε «ο ελληνικός λαός θα τον στείλει στον κάλαθο της πολιτικής ιστορίας» και χαρακτήριζε την αποχώρησή του «ντροπιαστική αποστασία».

Περίπου τα ίδια έλεγαν οφ δε ρέκορντ οι συριζαίοι όταν αποδέχτηκε την πρόταση του νυν πρωθυπουργού να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της Πολιτικής Προστασίας, ανακοινώθηκε το όνομά του από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κι έπειτα από ελάχιστες ώρες (κι ένα οργισμένο non paper από τον 7ο όροφο της κόκκινης πολυκατοικίας) αρνήθηκε τελικά την καρέκλα – επειδή δεν υπήρχε «διακομματική συναίνεση». Η απομάκρυνσή του από το φωτογενές του είδωλο έγινε λιγότερο επεισοδιακά απ΄το σπάσιμο των δεσμών του με τον Τσίπρα. Αυτός που τον έβαλε στην πολιτική φρόντισε να τον εκθέσει τη μέρα που έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να παραδώσει την
έδρα του, διαρρέοντας ότι σε ένα τηλεφώνημα, «με απόλυτο τρόπο», του μετέφερε πως, ειδικά στους διορισμένους βουλευτές, δεν ανήκουν «ούτε πολιτικά, ούτε ηθικά» τα έδρανα.

Οι πόρτες της Αμαλίας ήταν εξ αρχής κλειστές. Κι όλη η προαναφερθείσα πορεία του στις πολιτικές θάλασσες μαρτυρά πως «του λείπει πολιτική σκέψη»,όπως επισημαίνει κεντροαριστερός, που πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ, στρατολογώντας τον, «δεν θα έχει ούτε κέρδη, ούτε ζημιές». «Φέρνει μόνο τον εαυτό του», σύμφωνα με στέλεχος το οποίο έχει εμπειρία από τη λειτουργία της κουζίνας του κόμματος. Εννοεί ότι δεν έχει δοκιμαστεί στο κυνήγι του σταυρού – άρα κανείς δεν ξέρει πόσες ψήφους είναι ικανός να κομίσει. Παράλληλα, υπαινίσσεται πως είναι ένα πρόσωπο, μάλλον αδιάφορο, στη δυνητική βάση του ΠΑΣΟΚ, «αν και συμπαθής γενικά».

Το χειρότερο σήμα που εκπέμπει ο Αποστολάκης είναι «πως παίρνουμε όλο τον Κασσελάκη», σημειώνει. «Οποιους δεν θέλουν, ούτε ο Τσίπρας ούτε η Δούρου». Μετά τον Χουρδάκη πάνω στο τρακτέρ με τον ήλιο, την 3η του Σεπτέμβρη (που ενόχλησε αρκετά παλιά στελέχη), πόσους απογοητευμένους θαυμαστές του ιλουστρασιόν μεταπολιτικού ν’ αντέξουν κι οι πασόκοι;