Μόνο στην Ελλάδα

Λίγα λόγια, κατ’ αρχάς, για τη σκηνή στην οποία εκτυλίσσεται η κωμωδία που θα παρακολουθήσετε. Η Μπιενάλε της Βενετίας θεωρείται ως ο σημαντικότερος θεσμός στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Οι ρίζες του πηγαίνουν πίσω στα τέλη του 19ου αιώνα και, όπως υποδηλώνει η ονομασία του θεσμού, η διοργάνωση γίνεται ανά δύο χρόνια. Οταν η χρονιά τελειώνει σε μονό αριθμό η έκθεση αφορά την αρχιτεκτονική, ενώ όταν τελειώνει σε ζυγό αριθμό, όπως φέτος, τις εικαστικές τέχνες. Συμμετέχουν δεκάδες χώρες από όλο τον κόσμο, εκ των οποίων τριάντα έχουν το δικό τους περίπτερο. Μία από αυτές τις τριάντα είναι και η ωραιότερη χώρα του κόσμου, που κατοικείται από τον εξυπνότερο λαό του κόσμου.

Τα επίσημα εγκαίνια της φετινής Μπιενάλε είναι το επόμενο Σάββατο 9 του μηνός. Ποιος, ποια ή ποιο (για να είμαστε συμπεριληπτικοί, όπως μας θέλει η κυρία Δόμνα…) εκπροσωπεί την Ελλάδα δεν ξέρω και ούτε χρειάζεται κιόλας, γιατί το θέμα είναι αλλού. Ο,τι και αν είναι αυτό που εκπροσωπεί την Ελλάδα, η εκπροσώπηση αυτή κρίθηκε παράνομη, με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ο λόγος είναι ότι ορισμένα μέλη της επιτροπής, που επέλεξαν την ελληνική εκπροσώπηση από τις 21 προτάσεις που είχαν κατατεθεί, αρνήθηκαν να εκφέρουν κρίση για 4 προτάσεις από τις 21, επειδή είχαν υποβληθεί από συναδέλφους τους στην ανωτάτη εκπαίδευση.

Η επιτροπή τούς το επέτρεψε, οι δικαστές όμως έκριναν ότι η συγκεκριμένη παρατυπία καθιστά μη νόμιμη την επιτροπή που επέλεξε την ελληνική εκπροσώπηση. Κατά συνέπεια και αυτό που μας εκπροσωπεί στη Μπιενάλε δεν μας εκπροσωπεί νομίμως. (Να εξηγήσω εδώ ότι η χρήση του τρίτου γένους δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση σκωπτική διάθεση εκ μέρους μου, αλλά μόνο σεβασμό στην αξία της συμπεριληπτικότητας…)

Το παρήγορο, εν προκειμένω, είναι ότι η ελληνική Δικαιοσύνη κινήθηκε λίγο ταχύτερα από όσο συνήθως και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Ετσι, η απόφαση βγήκε μία εβδομάδα πριν από τα εγκαίνια. Αυτό είναι βελτίωση. Μην το υποτιμάτε και μην το ειρωνεύεστε, γιατί η απόφαση θα μπορούσε να είχε εκδοθεί και μετά το τέλος της Μπιενάλε. Τουλάχιστον έτσι τους προσφέρεται μία εβδομάδα, για να ξεστήσουν την έκθεση και να μαζέψουν τα πράγματά τους.

Ισως όμως να αποφευχθεί αυτό, ξέρετε. Γιατί η κρίση του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ αναπέμπει την ακυρωθείσα απόφαση στον αρμόδιο για τη σύγχρονη τέχνη υφυπουργό Πολιτισμού Ιάσονα Φωτήλα, προκειμένου η διαδικασία να ξαναγίνει σωστά και κατά τον νόμο. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι το επόμενο Σάββατο το αργότερο, ο κ. Φωτήλας δεν θα έχει χρόνο ούτε για να κοιμηθεί. Θα πρέπει να πιάσει ένα προς ένα τα μέλη της επιτροπής που απείχαν και να τα μεταπείσει, ώστε να εκφέρουν γνώμη για τις προτάσεις των συναδέλφων τους.

Πρέπει επίσης ο κ. Φωτήλας να βάλει όλα τα μέλη της επιτροπής να γράψουν τους λόγους για τους οποίους απέρριψαν περί τις 15 από τις 21 προτάσεις χωρίς καμία αιτιολόγηση (γιατί και αυτή η παράλειψη περιλαμβάνεται στη δικαστική απόφαση). Και επειδή άντε να συντονίσεις δεν ξέρω πόσους καλλιτέχνες, το πιθανότερο είναι να γράψει μόνος του ο κ. Φωτήλας τις αιτιολογικές εκθέσεις για τις απορριφθείσες προτάσεις. Εν ολίγοις, όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια. Για τον κ. Φωτήλα ο λόγος, διότι δική του ήταν η ευθύνη. Ελπίζω να του αρέσει το jogging…

Υπάρχει, πάντως, λύση εκτάκτου ανάγκης, για την περίπτωση που δεν διορθώνεται το νομικό ζήτημα. Αποσύρουν τον ελληνική εκπροσώπηση (δυσάρεστο, αλλά αναπόφευκτο, αν θέλουμε να τηρούμε τη νομιμότητα), ακολούθως το ελληνικό Δημόσιο νοικιάζει τον χώρο προς εμπορική εκμετάλλευση.

Φυσικά, λόγω του χαρακτήρα της Μπιενάλε, θα πρέπει να προτιμηθούν ελληνικές εταιρείες με παραδοσιακά προϊόντα. Το ιδεώδες, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν ένα σωστό σουβλατζίδικο, με αρίστης ποιότητας υλικά, ώστε να αναδεικνύεται ο πλούτος της γεύσης του τυλιχτού! Κρέας, τομάτα, κρεμμύδι, πάπρικα καυτερή και αλάτι, όλα σε μικρές δόσεις για την ισορροπία της γεύσης, τυλιγμένα σε αφράτη και αλάδωτη πίτα. Δεν ξέρω πόσο ελληνικό είναι το θεσπέσιο αποτέλεσμα (υποψιάζομαι ότι θα προέρχεται από την Ανατολή), ξέρω όμως ότι είναι τέχνη. Υψηλή τέχνη! Αυτό να κάνουμε, ως μεταμοντέρνα εκκεντρικότητα, και με τον κόσμο που συνωστίζεται στη Βενετία την εποχή της Μπιενάλε, θα σκίσει! Σας βεβαιώ.