Και πώς να μείνει;

Είχε καλύτερη εικόνα ο Παναθηναϊκός των δέκα παικτών απέναντι στην ΑΕΚ σε σχέση με αυτό που βλέπαμε μέχρι να αποβληθεί ο Χάβι Ερνάντεθ στο 17′ της αναμέτρησης. Και αφού ξεπέρασε το αρχικό σοκ και προσπάθησε να βρει τις ισορροπίες του, στάθηκε στο 10 Vs 11 με καλύτερο τρόπο και μάλιστα στο τέλος της αναμέτρησης θα μπορούσε να πάρει και τη νίκη αν ο Καλάμπρια δεν έχανε το… άχαστο ή αν το σουτ του Μπακασέτα πήγαινε μερικά εκατοστά πιο δίπλα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που παίζοντας με παίκτη λιγότερο έβγαλε τέτοια αντίδραση ο Παναθηναϊκός. Το είχε κάνει και πάλι απέναντι στην ΑΕΚ στο ματς της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, όταν έχανε με 0-2 και προς στιγμήν το γύρισε σε 2-2.

Λειτούργησε καλύτερα με τετράδα στην άμυνα, αναγκαστικά όταν έχασε τον έναν στόπερ, έμοιαζε να τρέχει περισσότερο στο γήπεδο, έμοιαζε να είναι πιο συγκεντρωμένος όταν βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Αλλά και πάλι, είτε με έντεκα, είτε με δέκα, δεν είχε σχέδιο από τη μέση και μπροστά.

Η μπάλα στον Τεττέη, συνήθως με βαθιά μπαλιά και ό,τι κάνει μόνος του ο έλληνας επιθετικός. Οσους περάσει, όπως τους περάσει, μέχρι να… σκάσει και να ζητάει νερό λίγο πριν βγει από το γήπεδο.

Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να είναι μια ομάδα χωρίς πλάνο μεσοεπιθετικά, μια ομάδα αδούλευτη, δίχως αυτοματισμούς παρ’ όλο που ο Ράφα Μπενίτεθ είναι πια πολύ καιρό εδώ. Ο ίδιος θεωρεί πως θα παραμείνει και μετά το καλοκαίρι, αλλά κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει κυρίως με εικόνες σαν αυτή που βλέπουμε και στη διαδικασία των play offs: ο Παναθηναϊκός δεν έχει σκοράρει ακόμα στα τρία ντέρμπι και τα δύο επόμενα είναι εκτός έδρας.

Το κυριότερο είναι ότι ο Ισπανός φαίνεται να μην έχει ζυγίσει ακόμα καλά το ρόστερ του. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που δύσκολα μπορεί να λυθεί.