Το σημερινό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» για το πολυπολιτισμικό σχολείο στα Μέγαρα εγγράφεται στα θετικά και ενθαρρυντικά των ημερών. Εδώ και παρά το ευρύ μωσαϊκό μαθητών από πολλές «φυλές» η συμβίωση είναι αρμονική και χαρακτηρίζει όλη τη λειτουργία του και τις σχέσεις εκπαιδευτικών και μαθητών.
Τα παιδιά αυτού του γυμνασίου, αν κανείς θέλει να αντλήσει ένα δίδαγμα, επιδίδονται στις βιωματικές δράσεις και δεν μένουν στη θεωρία των πραγμάτων. Προφανώς με την καθοδήγηση του συνόλου των δασκάλων αλλά και μια προωθητική ευαισθητοποίηση γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα και με μέλημα τη συμπερίληψη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Ολα αυτά έχουν μια ακόμη μεγαλύτερη αξία επειδή το εν λόγω σχολείο διασυνδέεται ενεργά με την τοπική κοινωνία, συμβάλλει σε δράσεις σε αυτήν ενώ καταγράφει και την ιστορία της περιοχής.
Η συνδρομή των καθηγητών αλλά και των γονέων είναι καθοριστική στο σχολείο – πρότυπο. Θα προσέθετε κανείς στις μικρές και μεγάλες νίκες τους και το τμήμα ένταξης για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες (π.χ. ΔΕΠΥ κ.ά.) που συμβάλλει στον αποστιγματισμό.
Οπως θα διατρέξετε τις σελίδες του ρεπορτάζ θα δείτε πως όλα τα παραπάνω δεν είναι εύκολα ούτε αυτονόητα. Πως απαιτούν εν πολλοίς και την υπερπροσπάθεια των γονέων και βέβαια των δασκάλων και σε αντίξοο καμβά. Είναι όμως κάτι που πρέπει να κρατήσουμε και να ενισχύσουμε ως θετικό παράδειγμα μάθησης, συνύπαρξης, διάδρασης και προόδου.
