Δεν ξέρω ποιος το σκέφτηκε αυτό το… πασχαλιάτικο, Μεγάλη Δευτέρα, πυροτέχνημα που πέταξε χθες ο πρόεδρος Κυριάκος Α’, περί της καθιέρωσης «ασυμβίβαστου» μεταξύ του αξιώματος του υπουργού και του αξιώματος του βουλευτή, αλλά όποιος το σκέφτηκε και του το πάσαρε δεν πρέπει να είναι από εδώ. Από τα μέρη μας. Από κάπου αλλού πρέπει να έχει έρθει. Από άλλη χώρα, άλλη ήπειρο, μπορεί και από άλλον… πλανήτη. Αν και έπειτα από ώριμη σκέψη κλίνω προς την τελευταία εκδοχή! Γιατί με… UFO μού κάνει! Οχι με άνθρωπο. Ο οποίος να έχει επιπλέον και ρόλο συμβούλου του Πρωθυπουργού της χώρας. Και όχι οποιουδήποτε συμβούλου, από το πανέρι, αλλά δίπλα του – αλλιώς γιατί ο Κυριάκος Α’ να υιοθετήσει μια τέτοια, ανεφάρμοστη στην Ελλάδα, πρόταση; Διότι η καθιέρωση αυτού του «ασυμβίβαστου» σημαίνει πολύ απλά ότι θα δημιουργηθούν τραγελαφικές καταστάσεις, οι οποίες δεν έχουν προηγούμενο. Συνταγματικές, εκλογικές, πολιτικές. Δίνω παραδείγματα για να μη φανεί ότι μιλάμε στον αέρα, και δεν το θέλω.
Παραδείγματα τρέλας
Παράδειγμα πρώτο: ο βουλευτής εκλέγεται δόξη και τιμή, και κάποια στιγμή ο Πρωθυπουργός τον εντοπίζει μεταξύ των υπόλοιπων συναδέλφων του, αναγνωρίζει το ταλέντο και τις ικανότητές του και τον χρίζει υπουργό. Παραιτείται ο άλλος από τη Βουλή και τη θέση του καταλαμβάνει ο πρώτος επιλαχών. Μετά, ο Πρωθυπουργός καταλαβαίνει ότι είναι «μάπα το καρπούζι», κατά το κοινώς λεγόμενο, και τον… στέλνει από εκεί που ήρθε τον φέρελπι υπουργό. Μέσα από ποια συνταγματική διαδικασία θα παραιτηθεί ο πρώτος επιλαχών για να επανέλθει στη Βουλή ο αποπεμφθείς υπουργός – πρώην βουλευτής; Αν παραιτηθεί ο επιλαχών, τη θέση του, σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα πρέπει να καταλάβει ο δεύτερος επιλαχών, κι αν παραιτηθεί και αυτός, ο τρίτος, και ούτω καθεξής…
Επίσης, αν παραιτηθούν όλοι οι επιλαχοντες, δεν επανέρχεται στη Βουλή ο πρώτος εκλεγείς – πρώην υπουργός διότι το Σύνταγμα προβλέπει εκλογές! Κανονικές. Με κάλπη.
Παράδειγμα δεύτερο: συναφές με το προηγούμενο. Ο βουλευτής που έγινε υπουργός και τώρα στη θέση του είναι ο πρώτος επιλαχών, με τον οποίο προεκλογικά είχαν «σκοτωθεί» στα «μαρμαρένια αλώνια» για τα ψηφαλάκια, όσο είναι υπουργός, θα καθίσει με σταυρωμένα χέρια; Οχι! Θα συντηρήσει τη σχέση του με το εκλογικό σώμα, με τον μόνο τρόπο που θα έχει στη διάθεσή του – ρουσφετολογικά. «Βιομηχανία» θα εγκαταστήσει ο άνθρωπος, προκειμένου να πετάξει έξω από την επόμενη Βουλή τον αναπληρωματικό του. «Εργοστάσιο» κανονικό να χτυπάνε οι μηχανές ρουσφέτια…
Παράδειγμα τρίτο: ο Πρωθυπουργός προτείνει στον βουλευτή υπουργείο, εκείνος, τίμιος όπως είναι και άνθρωπος της εκκλησίας, αρνείται, διότι, σου λέει, με τον επιλαχόντα μου στη Βουλή, άντε να δω χαΐρι στις επόμενες εκλογές, και τι να κάνει κι ο Πρωθυπουργός; Καταφεύγει στη δοκιμασμένη λύση των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών. Ενός ακόμη. Ή και περισσοτέρων.
Ιδού λοιπόν τώρα ποια είναι η εικόνα, σε σχέση με το ασυμβίβαστο «φύγε εσύ, έλα εσύ»:
Ερχεται ο πρόεδρος Κυριάκος Α’ και προτείνει την… τρομερή ιδέα του, σε μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που (τον) βρίζει σύσσωμη, για δύο, τουλάχιστον, λόγους: ότι α) διοικεί μια κυβέρνηση η οποία κατά 50% περίπου αποτελείται από εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και β) όλως τυχαίως οι περισσότεροι από αυτούς είναι πρώην πασόκοι. Τόμπολα!
Το ασυμβίβαστο που κατέρρευσε
Σταματώ εδώ, γιατί δεν έχει νόημα η συνέχεια. Θα αναφέρω απλώς ότι το προηγούμενο ασυμβίβαστο που είχε καθιερωθεί ήταν αυτό της απαγόρευσης της άσκησης επαγγέλματος από βουλευτή μετά την εκλογή του. Το «ασυμβίβαστο» αυτό κατέρρευσε κακήν κακώς, όταν διαπιστώθηκε ότι η Βουλή είχε κατακλυστεί από ανεπάγγελτους τυχοδιώκτες, οι οποίοι έβλεπαν την πολιτική ως επάγγελμα και κυρίως ως μέσο εύκολου, ανεμπόδιστου πλουτισμού. Ονόματα δεν θα αναφέρω, διότι θα θίξουμε υπολήψεις, και δεν είμαστε για τέτοια, χρονιάρες μέρες. Ολοι όμως τους ξέρετε. Μερικοί διοίκησαν και τη χώρα, με τα γνωστά (καταστροφικά) αποτελέσματα.
Κωλοτούμπα
Και πάμε τώρα σε κάτι ακόμη πιο ωραίο: 22 Οκτωβρίου 2025, ο πρόεδρος Κυριάκος Α’ πηγαίνει στον Σκάι και συνεντευξιάζεται στο ραδιόφωνο με τον Αρη Πορτοσάλτε. Ο Αρης τον ρωτάει διάφορα και κάποια στιγμή τού θέτει το «ασυμβίβαστο» (έμπνευση κι αυτός!) και ο Κυριάκος Α’ απαντάει α) ότι διαφωνεί με το «ασυμβίβαστο», β) ότι δεν υπάρχει κανένα κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα στο οποίο να ισχύει, γ) προσθέτει ότι αυτά τα συστήματα με το «ασυμβίβαστο» παραπέμπουν σε προεδρικά συστήματα και δ) τονίζει ότι διαφωνεί με το «ασυμβίβαστο» επειδή αλλάζει τον πυρήνα του πολιτεύματός μας!!
Ακόμη (μας) θυμίζει ότι «ο εκάστοτε πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς» και επαίρεται ότι αυτός το έχει κάνει και, παρότι κατηγορήθηκε γι’ αυτό, δεν μετάνιωσε ποτέ που έφερε στην κυβέρνηση τεχνοκράτες.
Τι μεσολάβησε από τότε έως χθες, εκτός από έξι μήνες; Ο ΟΠΕΚΕΠΕ 2 και μία θεαματική… κωλοτούμπα, όχι βέβαια επιπέδου Τσίπρα, αλλά πάντως κωλοτούμπα…
Εχει χαθεί η μπάλα
Τούτων δοθέντων, θυμήθηκα τραγούδι του Θοδωρή Φέρρη, νέου, ανερχόμενου ταχέως, λαϊκού αοιδού. Εχει τίτλο «Είπες» και μεταφέρω εδώ τους τρεις τελευταίους στίχους από το ρεφρέν:
«Ψάχνω τελικά για να βρω
Αν υπάρχει και κάτι που να μην το είπες
Ολα τα ψέματα όμως τα βρήκες (και τα είπες)».
Εξομολογούμαι ότι οι στίχοι μού ήρθαν αυθόρμητα στο μυαλό, ακούγοντας το διάγγελμα του προέδρου Κυριάκου Α’, ενθυμούμενος όσα είχε δηλώσει σχετικά τον περασμένο Οκτώβριο στον Σκάι. Χρειάστηκε 7.51” προκειμένου να εκστομίσει στο τέλος την… παπάτζα περί «ασυμβίβαστου».
Ουδέν κακόν αμιγές καλού, πάντως. Νομίζω ότι για μας το έκανε. Για να έχουμε να κουβεντιάζουμε γύρω από το πασχαλινό τραπέζι και να μη βλέπουμε ότι αυτά όλα, και ειδικότερα όσα ανέφερε πριν από την παπάτζα του «ασυμβίβαστου», είναι μια απόδειξη ότι στο Μέγαρο Μαξίμου έχει χαθεί η μπάλα – καμία επαφή με την πραγματικότητα.
Σε μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που βράζει από οργή για χίλιους λόγους, η απάντηση είναι το «ασυμβίβαστο». Τι να πεις…
Κίνημα υπέρ των βουλευτών
Κι αφήνω τα υπόλοιπα, και ειδικότερα αυτό της έκκλησης στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «μετά την άρση της ασυλίας των βουλευτών μας να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις».
Αν και μου κάνει με ευθεία παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης, θα σημειώσω απλώς ότι τον καταλαβαίνω. Είναι τόσο άγριο αυτό που του συμβαίνει, και το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι θα εξακολουθήσει να συμβαίνει, και το ξέρει. Ως εκ τούτου, έκλεισε τα μάτια και το έκανε. Ομως, πώς είναι σίγουρος ότι θα υπάρξουν οι άρσεις ασυλίας των βουλευτών που αναφέρονται στη δικογραφία Νο 2;
Τον ενημερώνω, αν δεν το γνωρίζει (αν και το αποκλείω), ότι στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας… Δικογραφίας διαμορφώνεται ήδη… κίνημα υπέρ των βουλευτών, ειδικά αυτών που κατηγορούνται για αμφίσημους διαλόγους και για ψιλορουσφετάκια, τύπου Βαρτζόπουλος, Σενετάκης και τα ρέστα. Κίνημα καταψήφισης των αιτημάτων άρσης ασυλίας! Το οποίο έρχεται σε συνέχεια του άλλου «κινήματος» των βουλευτών που εμπλέκονται και οι οποίοι αρνήθηκαν να παραιτηθούν και να παραδώσουν τις έδρες τους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει ακόμη και η «δεδηλωμένη». Μιλάμε για πρωτόγνωρες καταστάσεις… Και μιλάμε επίσης για μια ΚΟ στα κάγκελα, λόγω της υπουργοποίησης δύο ακόμη εξωκοινοβουλευτικών υπουργών. Των Σχοινά και Τουρνά.
