Ψυχρότητα δεν μπορείς να το πεις, γιατί όποτε διασταυρωνόταν με τον Μητσοτάκη όλο και κάτι χαριτωμένο είχε να του πει. Ομως η προσπάθεια του Νίκου Δένδια, στην τελετή υποδοχής του «Κίμωνα», να κρατήσει απόσταση από τον Πρωθυπουργό ήταν εμφανής και σχολιάστηκε από τους παρεστώτες στην σεμνή τελετή. Υπήρχαν στιγμές που ο υπουργός Εθνικής Αμυνας έδινε την εντύπωση ότι εκινείτο σε μια άλλη πραγματικότητα, στην οποία ο Πρωθυπουργός δεν είχε θέση, ούτε όμως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που ήταν μαζί του.
Ο κ. Δένδιας είχε φτάσει στο πλοίο νωρίτερα και είχε ήδη ξεναγηθεί από τους αξιωματικούς, όταν έφθασαν ο Πρόεδρος με τον Πρωθυπουργό. Ετσι, λοιπόν, ένιωθε ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να τους ακολουθεί και φρόντιζε να βρίσκεται διαρκώς σε ασφαλή απόσταση έξι – επτά μέτρων. Απομακρυνόταν συστηματικά μόλις πλησίαζαν, ασχολούμενος πάντα με κάτι άλλο περισσότερο ενδιαφέρον από την ταυτόχρονη παρουσία στον ίδιο χώρο των κκ. Τασούλα και Μητσοτάκη, όπως, π.χ., με ένα ζευγάρι κιάλια που βρήκε μπροστά του. Συγχρόνως, τον βιντεογραφούσαν οι συνεργάτες του, για να τροφοδοτήσουν τους λογαριασμούς του στα σόσιαλ.
Ηταν φανερό ότι δεν ήθελε να περάσει προς τα έξω η εικόνα ότι στέκεται «δίπλα στον Μητσοτάκη» κι ας είναι υπουργός στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Επεδίωκε, αντιθέτως, να φανεί η απόσταση που τους χωρίζει, όσο και αν ήταν άβολο για όσους το παρατηρούσαν.
Περισσότερο άβολο ήταν για τους στρατιωτικούς, που έβλεπαν τον υπουργό να μένει πίσω στην ξενάγηση και ανησυχούσαν μήπως τον παραμελούν. «Περάστε, κύριε υπουργέ», του έλεγαν και άνοιγαν τον δρόμο για να φτάσει τους προπορευόμενους. Εκείνος τους χάριζε το πλατύ, εγκάρδιο χαμόγελό του και απαντούσε ότι τα έχει δει όλα αυτά, επειδή ήρθε νωρίτερα. Ηταν ολοφάνερη η πολιτική σκοπιμότητα της στάσης του, χωρίς ωστόσο να παύει να είναι και παιδαριώδης…
Αν κάτι προδίδει αυτή η συμπεριφορά του κ. Δένδια είναι ανασφάλεια και νευρικότητα. Αν ένιωθε αυτοπεποίθηση στον ρόλο που έχει φτιάξει για τον εαυτό του, τον ρόλο του διαδόχου, δεν θα είχε λόγο να μη θέλει να φανεί ως «υπουργός του Μητσοτάκη». Την ίδια νευρικότητα δείχνει και το περιστατικό της περασμένης εβδομάδας στη Βουλή, όταν ο υπουργός Εθνικής Αμυνας παρενέβη σε ρόλο παιδαγωγού για να συνετίσει τον Δημήτρη Καιρίδη, οποίος είχε απευθυνθεί απρεπώς στη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Είναι απορίας άξιον τι μπορεί να κλονίζει την αυτοπεποίθηση του κ. Δένδια.
Οι δημοσκοπήσεις τον ευνοούν ως διάδοχο του Κυριάκου, μπορεί να συσπειρώσει τις δεξιές ψήφους που σκορπάνε, καλές σχέσεις με την αντιπολίτευση καλλιεργεί συστηματικά και με κάθε ευκαιρία, φίλους έχει πολλούς και ισχυρούς, τι άλλο θέλει; Ούριο άνεμο έχει στα πανιά του, το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνει υπομονή. Προς τι λοιπόν τόση ανασφάλεια;
Εξηγείται από δύο λόγους. Κατ’ αρχάς, επειδή η παρατεταμένη αναμονή φθείρει την έκπληξη της νέας σελίδας. Η έκθεση στις καιρικές συνθήκες, για να το πω μεταφορικά, επιφέρει φθορά. Οσο παρατείνεται η αναμονή τόσο περισσότερο αισθητή γίνεται η αντίφαση της θέσης του, δηλαδή να είναι ταυτοχρόνως «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Πόσο κορόιδα μπορούν να είναι οι άλλοι για να το ανέχονται; Ο Αδωνις Γεωργιάδης, φέρ’ ειπείν, ήδη έσπευσε να καρφώσει τα στελέχη της κυβέρνησης που κρύβονται στις κυβερνητικές δοκιμασίες, επειδή υπολογίζουν περισσότερο την προσωπική εικόνα τους. Οταν ρωτήθηκε μάλιστα αν εννοεί τον κ. Δένδια, ο υπουργός Υγείας απάντησε ότι «είναι ένα πιο γενικό φαινόμενο», δηλαδή καταφατικά.
Ο κυριότερος λόγος όμως της ανασφάλειας του κ. Δένδια είναι ότι για πρώτη φορά έχει εμφανιστεί στο προσκήνιο σοβαρός ανταγωνιστής και μάλιστα από την πλευρά της κεντρώας πτέρυγας του κόμματος. Εμφανίστηκε, βλέπετε, ένας άλλος Κυριάκος, ο Πιερρακάκης, που έγινε πρόεδρος του Eurogroup.
Μέχρι τώρα, να θυμίσω, η κεντροδεξιά της ΝΔ δεν είχε κάποιον διάδοχο να προσφέρει, πέραν του Κωστή Χατζηδάκη ενδεχομένως. Το μειονέκτημα, όμως, του κ. Χατζηδάκη είναι ότι αποτελεί κατά κάποιον τρόπο τη φυσική συνέχεια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τώρα, προστίθεται και ο Πιερρακάκης, το «παιδί – θαύμα» της κυβέρνησης με την κατακόρυφη άνοδο. Πώς λοιπόν να μην τα παίρνει ο Νίκος Δένδιας; Λογικό να έχει ανασφάλεια και νεύρα ο Δαρείος. Είναι τα επακόλουθα της υπεροψίας και της μέθης…
