To σενάριο άρχισε να κυκλοφορεί πριν από περίπου ένα χρόνο, έφερε την κωδική ονομασία «4-2-4» και δεν είχε σχέση με το ποδόσφαιρο. Σύμφωνα με αυτό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα χρησιμοποιούσε κάποιο πρόσχημα (ίσως την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας) για να προκηρύξει εκλογές στο μέσο της δεύτερης τετραετίας του, θα τις κέρδιζε και θα ολοκλήρωνε την τρίτη του τετραετία ακριβώς όταν θα τελείωνε τη θητεία της η Ούρσουλα. Υστερα από δέκα χρόνια επιτυχούς διακυβέρνησης της χώρας του, και με ένα αξιοζήλευτο πακέτο μεταρρυθμίσεων στο βιογραφικό του, θα παρέδιδε το τιμόνι στον διάδοχό του και θα μετακόμιζε στις Βρυξέλλες.
Ο έλληνας Πρωθυπουργός είχε πάντα καλές σχέσεις με την Ευρώπη. Επανέφερε το «μαύρο πρόβατο» στον δρόμο της ανάπτυξης. Εδειξε πώς κρατιέται ενωμένο και δυνατό ένα κόμμα, «το ισχυρότερο κεντροδεξιό κόμμα στην Ευρώπη». Και πρόσφερε στους εταίρους του έναν οδηγό για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού: η Πύλος ήταν απλώς μια παράπλευρη απώλεια. Υπήρξε βέβαια η τραγωδία των Τεμπών. Αλλά ένα ανθρώπινο λάθος δεν θα μπορούσε ασφαλώς να χαντακώσει το πολιτικό μέλλον ενός ηγέτη.
Στην περίπτωση εκείνη, αρκετά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας επιτέθηκαν στη ρουμάνα αρχιεισαγγελέα επειδή «μίλησε με ιταμό ύφος σε μια ανεξάρτητη, κυρίαρχη δημοκρατία» (Αδωνις Γεωργιάδης) ή επειδή στη χώρα της η ασυλία δεν είναι αρκετά σκληρή (Σοφία Βούλτεψη). Κι ύστερα ήρθε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, και μέσω αυτής ολόκληρη η Ευρώπη, πληροφορείται ότι το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη όχι μόνο δεν μπόρεσε να αποτρέψει ένα σκάνδαλο υπεξαίρεσης κοινοτικών πόρων, αλλά το συντήρησε, το ενίσχυσε και το εκμεταλλεύθηκε για ψηφοθηρικούς λόγους. Υπάρχουν μάλιστα υποψίες ότι μια ανάλογη κακοδιαχείριση – και η λέξη είναι ήπια – έγινε και με τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.
Το πρωθυπουργικό ευρωπαϊκό όνειρο αρχίζει έτσι να ξεθωριάζει. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα επιτηδείων που εξαπατούσε το κράτος, αλλά με ένα δίκτυο που συνεργαζόταν με το κράτος. Και τη δράση αυτού του δικτύου δεν την αποκάλυψε μια συντονισμένη επιχείρηση των ελληνικών ανακριτικών αρχών, αλλά η οργανωμένη δουλειά ενός ευρωπαϊκού οργάνου που κινητοποιήθηκε χάρις στις καταγγελίες ευσυνείδητων υπαλλήλων οι οποίοι είχαν απαυδήσει με τη σαπίλα που έβλεπαν γύρω τους. Ο πρώτος περαστικός που θα ρωτήσει κανείς στον δρόμο θα πει αβίαστα ότι αν δεν υπήρχαν η Κοβέσι και οι εντεταλμένοι έλληνες εισαγγελείς, η υπόθεση θα είχε καταλήξει στο αρχείο.
Ο Μητσοτάκης μπορεί πάντα να ενεργοποιήσει το «4-2-4», υποσχόμενος γενική επανεκκίνηση. Μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και με το αλυσοπρίονο του Μιλέι, υποσχόμενος ότι θα πατάξει τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία. Αλλά ο αργεντίνος λαϊκιστής έδωσε αυτό το σόου όταν ξεκινούσε. Ο έλληνας φιλελεύθερος, αντιθέτως, κλείνει σήμερα έξι χρόνια στην εξουσία. Και τι κατάφερε; Να τον χλευάζουν για δύο ορθογραφικά λάθη στο βιβλίο επισκεπτών του Αγίου Ορους.
