Η βασική πολιτική στρατηγική δύο διαδοχικών εθνικών αναμετρήσεων για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είχε επιρροές από την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Το μοντέλο Κλίντον προσαρμοσμένο στα ελληνικά δεδομένα μιας πολιτικής ομάδας που προβάλλει «μεταρρυθμιστική ορμή» και «διαχειριστική επάρκεια» και δεν επιμένει τόσο σε ιδεολογικά στεγανά Δεξιάς και Αριστεράς είχε βρει απήχηση σε μια ευρεία βάση. Κάτι σαν άλλος τρίτος δρόμος από τα κεντροδεξιά έφερε ψηφοφόρους που δεν ήταν απαραίτητα πριν ψηφοφόροι της ΝΔ.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ