Πράγματι, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μόλις ο δεύτερος Ρεπουμπλικανός υποψήφιος πρόεδρος που κερδίζει τη λαϊκή ψήφο από το 1988. Οντως, αύξησε τα ποσοστά του στο 90% των αμερικανικών κομητειών σε σύγκριση με το 2020. Και, ναι, ενίσχυσε το έρεισμά του σε πολλές δημογραφικές ομάδες. Ούτε «σάρωσε» όμως ούτε «θριάμβευσε». Σύμφωνα με την εκτίμηση του Associated Press, έλαβε κάπου 74,65 εκατ. ψήφους έναντι 74,22 εκατομμυρίων που είχε λάβει το 2020. Ενα 50,5% της συνολικής ψήφου έναντι 51,3% που είχε λάβει πριν από τέσσερα χρόνια ο Τζο Μπάιντεν. Και 312 εκλέκτορες αντί 306 που είχε εξασφαλίσει το 2020 ο απερχόμενος Δημοκρατικός πρόεδρος των ΗΠΑ. Οσο για τις «αμφίρροπες Πολιτείες», ναι, κέρδισε και τις επτά, αλλά με μικρή διαφορά έναντι της Κάμαλα Χάρις: 49,8%-48,3% στο Μίσιγκαν, 49,6-48,8% στο Γουισκόνσιν, 50,4%-48,5% στην Πενσιλβάνια, 50,7%-48,5% στην Τζόρτζια… Η νίκη του ήταν μεν καθαρή αλλά πολύ πιο οριακή σε σχέση με εκείνη του Μπαράκ Ομπάμα το 2008: 52,9% των ψήφων και 365 εκλέκτορες. Και δεν μπορεί καν να συγκριθεί με τις πραγματικά σαρωτικές νίκες του Ρόναλντ Ρέιγκαν το 1984 (58,8% των ψήφων και 525 εκλέκτορες), του Ρίτσαρντ Νίξον το 1972 (60,7% και 520 εκλέκτορες) ή του Λίντον Τζόνσον το 1964 (61,1% και 486 εκλέκτορες). Απλώς για να ξέρουμε τι λέμε.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
