Η Θεσσαλονίκη είναι μία πόλη που κουβαλάει ταμπού από το παρελθόν. Δύο από αυτά ήταν η διαχείριση του Κεμάλ Ατατούρκ και του Ολοκαυτώματος. Για δεκαετίες η πόλη παρίστανε ότι δεν διατηρούσε μία ιδιαίτερη σχέση με τον Κεμάλ ως γενέτειρα του αναμορφωτή της σύγχρονης Τουρκίας. Ακόμα και σήμερα, οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς αρνούνται να παραδεχθούν ότι ο Κεμάλ είναι ο πιο διάσημος από όλα τα παιδιά της πόλης. Στη λαλιά του Κεμάλ και των συμπατριωτών του το όνομα της πόλης είναι «Σελανίκ». Ετσι έλεγαν και οι Εβραίοι την Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. Ομως η πόλη δεν αγάπησε αυτά τα παιδιά της. Από το πογκρόμ του Κάμπελ μέχρι την αγαστή συνεργασία με τους ναζί για την εξάλειψη των Εβραίων και την υφαρπαγή των περιουσιών τους, η Θεσσαλονίκη έσπειρε μία ντροπή μέσα στην ψυχή της. Μέχρι που ήρθε ο Μπουτάρης. Κάλεσε τους Τούρκους να προσκυνήσουν στον γενέθλιο τόπο του Κεμάλ. Και υποχρέωσε τη Θεσσαλονίκη να κοιτάξει κατάματα την ιστορία της, τιμώντας τα παιδιά της που χάθηκαν στα στρατόπεδα εξόντωσης.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
