Η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία είναι στενά συνδεδεμένη με αυξημένη καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα τόσο σε διαβητικούς όσο και σε μη διαβητικούς ασθενείς. Τα τελευταία χρόνια διεθνείς πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες απέδειξαν ότι θεραπείες με αγωνιστή του υποδοχέα του γλυκαγονοειδούς πεπτιδίου-1 (GLP-1), όπως η σεμαγλουτίδη, και με διπλό αγωνιστή υποδοχέων του ινσουλινοτροπικού πεπτιδίου (GIP) και του γλυκαγονοειδούς πεπτιδίου-1 (GLP-1), όπως η τιρζεπατίδη, προκαλούν μείωση του σωματικού βάρους σε ασθενείς με παχυσαρκία, ασχέτως ιστορικού σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Σε τελευταία μελέτη παρακολούθησης (Cohort Study) σε 18.386 ασθενείς τις ΗΠΑ, που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2024, έγινε σύγκριση των δύο φαρμάκων ως προς την απώλεια βάρους σε υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς σε διάστημα μικρότερο των 60 ημερών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν την υπεροχή της τιρζεπατίδης ως προς την απώλεια βάρους.

Συγκεκριμένα, 82% των ασθενών που ελάμβαναν τιρζεπατίδη και 67% των ασθενών που ελάμβαναν σεμαγλουτίδη είχαν απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 5% του αρχικού βάρους τους, 62% των ασθενών που ελάμβαναν τιρζεπατίδη και 37% των ασθενών που ελάμβαναν σεμαγλουτίδη είχαν απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 10% και 42% των ασθενών που ελάμβαναν τιρζεπατίδη και 18% των ασθενών που ελάμβαναν σεμαγλουτίδη είχαν απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 15%.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα ότι και στις δύο ομάδες ασθενών η μεγαλύτερη απώλεια βάρους παρατηρήθηκε στους μη διαβητικούς ασθενείς έναντι των διαβητικών. Αλλά η ομάδα με την τιρζεπατίδη παρουσιάζει και πάλι υπεροχή. Τα αίτια είναι άγνωστα και περαιτέρω μελέτες είναι χρήσιμες για τη συσχέτιση της μεγαλύτερης απώλειας βάρους σε ασθενείς χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Τυχαιοποιημένη μελέτη που συγκρίνει τη σεμαγλουτίδη με την τιρζεπατίδη ως προς την απώλεια βάρους σε ασθενείς χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είναι σε εξέλιξη και τα αποτελέσματά της αναμένονται έως το τέλος του 2024. Παρά τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα, είναι σκόπιμο να μελετηθούν διεξοδικά οι λόγοι που οδήγησαν στη διακοπή των φαρμάκων, καθώς 55,9% των ασθενών που ελάμβαναν τιρζεπατίδη και 52,5% των ασθενών που ελάμβαναν σεμαγλουτίδη διέκοψαν πρόωρα την αγωγή τους. Εχοντας σαν δεδομένο την αποδεδειγμένα ωφέλιμη επίδραση της σεμαγλουτίδης στα καρδιαγγειακά συμβάματα, είναι ζωτικής σημασίας να διερευνηθεί αν η υπεροχή της τιρζεπατίδης στη μείωση του βάρους μπορεί να μεταφραστεί και σε υπεροχή σε καρδιαγγειακή προστασία.

Ο Κώστας Τσιούφης είναι καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ – Α’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών