Πρόοδος

Προφανώς έχει σημειωθεί πρόοδος. Και η πέμπτη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν μέσα σε δώδεκα μήνες μόνον αδιάφορη δεν είναι – τώρα πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ και σε καλό κλίμα για αμφοτέρους. Με ορίζοντα την επόμενη, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, τον Σεπτέμβριο, θα πρέπει να μπει ένας ακόμη στόχος και από τις δύο πλευρές και όσον αφορά τη δική μας πλευρά να το δούμε με όλη τη διπλωματική αποφασιστικότητα.

Οι συναντήσεις αυτές πια να μη συνιστούν είδηση. Να μην αντιμετωπίζονται ως ξέφωτο στις ταραγμένες σχέσεις δύο κρατών του ΝΑΤΟ. Να είναι μια νέα κανονικότητα που και να ισχυροποιήσουν τους διαύλους και τον διάλογο και να αναπτύξουν ένα περιβάλλον αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

Προφανώς οι συναντήσεις και σε σταθερή βάση δεν αποτελούν πεδίο υποχωρήσεων από τις κόκκινες γραμμές για την Ελλάδα. Εξάλλου και κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ αποσαφηνίστηκε από μεριάς μας και το πού φτάνουμε, και το είδος των διμερών σχέσεων που θέλουμε να αναπτύξουμε. Κόκκινες γραμμές υπάρχουν και η Τουρκία το γνωρίζει. Αντίθετα, μια γραμμή συζητήσεων ανοιχτά και σε σταθερή βάση ενισχύει και τη θέση της χώρας μας και τα όρια του διαλόγου. Μπορούμε και είναι υπέρ μας να υπενθυμίζουμε εξάλλου πως παραμένουμε πυλώνας σταθερότητας σε μια απόλυτα ταραγμένη περιοχή και πως στεκόμαστε στην όχθη που βλέπει με αποφασιστικό τρόπο κάθε λογής αναθεωρητισμούς.