Ενας ακήρυκτος πόλεμος

Ολο και περισσότερος νέος κόσμος (από 30 έως 50 και βάλε) βάζει μασελάκια στον ύπνο του. Είναι, μου έλεγε ο φαρμακοποιός μου, το καλύτερο αντίδοτο στο άγχος.

Το άγχος που έχει ως επίπτωση πολλοί/ές, όλο και πιο πολλοί/ές, να σφίγγουν τα δόντια τους στον ύπνο τους. Η εποχή μας είναι εσωτερική. Σκληρή. Η πρόσφατη πανδημία ανέδειξε μια ευαλωτότητα. Μια επισφάλεια που προστέθηκε στην υπάρχουσα κρίση. Μαζί όλο το γύρω που ζούμε, είναι νέο στις προκλήσεις. Θέλει αυτοσχεδιασμό, οργάνωση, εσωτερικά ψυχικά αποθέματα. Αλληλεγγύη. Καθόλου τυχαίο πως ο κόσμος θέλει ασφάλεια, κανονικότητα, όχι ταραχές. Το στρες όμως είναι μια μορφή ακήρυκτου πολέμου.