Η στρατηγική των κομμάτων

Μένουν λιγότερες από 20 μέρες και αναρωτιόμαστε αν το περίφημο «ευρωπαϊκό διακύβευμα» θα κάνει την εμφάνισή του στην καμπάνια των κομμάτων. Το 2009, το 2014 και το 2019 υπήρχε η δικαιολογία πως οι ευρωεκλογές αποτελούσαν πρόκριμα εθνικών εκλογών αλλά και εξουσίας για το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα και τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πολλοί είχαν φανταστεί πως αυτές οι εκλογές θα έμοιαζαν με τις ευρωεκλογές του 2004, όταν και μπουχτισμένοι από τις τότε πρόσφατες εθνικές εκλογές, οι επικεφαλής των κομμάτων έκαναν μια πραγματική ευρωπαϊκή (και χαλαρή θα προσέθετα) καμπάνια. Τουναντίον απευθύνονται στους πολίτες με όρους εθνικών εκλογών.

• Η ΝΔ συνεχίζει την καμπάνια της χρησιμοποιώντας όρους σταθερότητας βάζοντας τον πήχη σχετικά χαμηλά – στο επίπεδο των προηγούμενων ευρωεκλογών, αναγνωρίζοντας πως η 2η θητεία της δεν έχει ξεκινήσει τόσο καλά όσο η πρώτη. Το δυνατό χαρτί παραμένει ο Πρωθυπουργός και αυτός παραμένει το κύριο στοιχείο υπεροχής της, μιας και όπως βλέπουμε σε όλες τις έρευνες η καταλληλόλητά του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεπερνά σταθερά το εκάστοτε ποσοστό της ΝΔ. Οι αποστολές στελεχών επικεντρώνονται κυρίως σε περιοχές προβληματικές για κόμμα, όπως η Δυτική Μακεδονία. Το σύνθημα «Σταθερά πιο κοντά στη Ευρώπη» έρχεται να συνδυάσει το όπλο της σταθερότητας με την πάγια θέση υπέρ της ΕΕ. Να συνεχίσει να παρουσιάζεται η ΝΔ ως το αυθεντικό φιλευρωπαϊκό κόμμα.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα προβάλλει το πρόσωπο του επικεφαλής του, μιας και στη μάχη της επικοινωνίας ο Στέφανος Κασσελάκης φαίνεται πως μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θεωρούν πως πέραν του παγιωμένου κοινού το οποίο θεωρεί τον Πρωθυπουργό ως τη μόνη λύση διακυβέρνησης, όσοι διαφωνούν θα επιλέξουν το εντελώς διαφορετικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ. Για αυτό δεν αποτελεί έκπληξη η επιλογή του συνθήματος «Καλύτερη ζωή». Η στροφή προς μια θετική καμπάνια έρχεται ως αποτέλεσμα της πεποίθησης πως πρέπει να παρουσιαστεί ένα κυβερνητικό σχέδιο αγκαλιάζοντας πρώτα από όλα τα κόμματα που είτε έχουν φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε πάλευαν μαζί του για την 2η θέση. Ολα αυτά υπό την προϋπόθεση πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνεχίσει την ανοδική του πορεία και μειώσει αρκετά τη διαφορά από τη ΝΔ, κρατώντας σε απόσταση το ΠΑΣΟΚ και σε χαμηλά ποσοστά τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα. Αν κάτι χαρακτηρίζει αυτές τις δύο καμπάνιες είναι πως είναι κυρίαρχα προσωποπαγείς.
• Στα υπόλοιπα κόμματα θα λέγαμε πως το ΠΑΣΟΚ προβάλλει την ανάγκη για ένα ευρύτερο πλαίσιο συμμαχιών στον δημοκρατικό χώρο στοχεύοντας προσωπικά τον Στέφανο Κασσελάκη κρίνοντάς τον πολιτικά ανεπαρκή, η Ελληνική Λύση χτυπά από τα δεξιά τη ΝΔ έχοντας ως ευαγγέλιο τη θέση της στον γάμο ομοφύλων και το ΚΚΕ συνεχίζει την παραδοσιακή τακτική του «όλοι σας και μόνος μου». Τα αριστερά κόμματα που έχουν προέλθει από τις ιστορικές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στρέφουν τα βέλη τους – άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερο – στον Στέφανο Κασσελάκη αλλά ο ετεροπροσδιορισμός μάλλον δεν τους ευνοεί. Η Νίκη, η Φωνή Λογικής, όπως και όλα τα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ, χρησιμοποιούν μαζικά και σχετικά πετυχημένα τα social media και τέλος οι Δημοκράτες του Ανδρέα Λοβέρδου αποτελούν ένα one man show του επικεφαλής, μιας και υπάρχει η εκτίμηση πως το πρότυπο του «ικανού ευρωβουλευτή» δύναται να τους δώσει την πολυπόθητη έδρα.

ΥΓ: Οι πολίτες σε πρόσφατη έρευνα της Good Affairs δυσκολεύονταν να απαντήσουν σε ποια ευρωομάδα ανήκε το κάθε κόμμα, περιμένοντας πιθανά θέσεις και αναφορές στο Λαϊκό κόμμα, στο αριστερό κ.λπ. Αλήθεια, έχετε γίνει σοφότεροι από τις καμπάνιες των κομμάτων για αυτό το θέμα;

Ο Γιώργος Τράπαλης είναι πολιτικός αναλυτής Good Affairs