Οι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης έλιωσαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που υπέστη και νέα καθίζηση στα ποσοστά του. Αυτό είναι το πρώτο και αδιαφιλονίκητο αποτέλεσμα από τη μελέτη των αποτελεσμάτων που ξεκαθάρισαν χθες. Πώς διάβασε το κόμμα της Αριστεράς (;) το αποτέλεσμα; Ο Στέφανος Κασσελάκης έκανε έκκληση για τη δημιουργία μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, προφανώς μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα απαντήσει θετικά, επειδή διάβασε το αποτέλεσμα ως νικηφόρο, γι’ αυτό ο Νίκος Ανδρουλάκης απάντησε στον πρόεδρο της Αριστεράς ότι ο αξιόμαχος αντίπαλος στη ΝΔ δεν θα επιτευχθεί με σόου αλλά με καθημερινό αγώνα και με πρόγραμμα.
Το βράδυ των εκλογών, πάντως, οι συριζαίοι που βρέθηκαν στα τηλεοπτικά πάνελ προσπαθούσαν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα. Κάποιοι ξανάρχισαν να τα βάζουν με τους ψηφοφόρους που δεν τους καταλαβαίνουν, κάποιοι άλλοι αναζητούσαν την αιτία του κακού στις βουλευτικές εκλογές – αν και τότε χρύσωναν το χάπι των αποτελεσμάτων. Από κάποια στιγμή και μετά τους έσωσε ο επανεκλεγείς δήμαρχος Βόλου, Αχιλλέας Μπέος, και τη προχθεσινή του χυδαιότητα: κρεμάστηκαν από τον Μπέο και, αφού τον χρέωναν στη ΝΔ, στη συνέχεια ζητούσαν από τους νεοδημοκράτες συνομιλητές τους να καταδικάσουν τις δηλώσεις του. Οι συνοδοιπόροι του βασιλιά της ομοφοβίας Καμμένου, αυτοί που φώναζαν «Μητσοτάκη γ#$^%σαι», οι υφιστάμενοι του Πολάκη αναζητούν συλλογική ευθύνη για έναν λούμπεν αθυρόστομο. Από κάπου έπρεπε να πιαστούν.
Πάντως, την ώρα της αμηχανίας, όσο και του σπαραγμού (διότι ο ΣΥΡΙΖΑ σπαράζεται και τα άλλα κόμματα επενδύουν στον σπαραγμό του), ο Κυριάκος Μητσοτάκης άρχισε νέες περιοδείες για να γίνει δυνατή η επίτευξη του στόχου του, όλες οι περιφέρειες να είναι μπλε. Θα μπορούσε να βάλει και λίγο νερό στο κρασί του, να δεχτεί δηλαδή και κάποιον λεγόμενο αντάρτη που θα εκτόπιζε τους επίσημους κομματικούς υποψήφιους. Παρά την απόδειξη, ακόμα μια φορά, της παντοδυναμίας του, πάντως, κάποια αποτελέσματα είναι σίγουρο ότι δεν του άρεσαν.
Δεν άρεσε στον Πρωθυπουργό, είναι βέβαιο, η αδυναμία να εκλεγεί περιφερειάρχης Πελοποννήσου από την πρώτη Κυριακή. Είναι βέβαιο όμως ότι το χρίσμα στον Δημήτρη Πτωχό δημιούργησε δυσαρέσκειες, αφού η απομάκρυνση του Παναγιώτη Νίκα, σφοδρού υποστηρικτή του, δεν ήταν δίκαιη απόφαση – όπως η απόφαση απομάκρυνσης του Γιώργου Πατούλη. Εχει κατά κόρον γραφτεί ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα ήταν παραχώρηση στον Μεσσήνιο Αντώνη Σαμαρά. Δεν είχε όμως τη δυναμική που θα μπορούσε να εικάσει κανείς ότι θα είχε.
Δεν ξέρω αν άρεσε στον Πρωθυπουργό η τύχη δυο υποψηφίων που τον εξέθεσαν, αφού τους αποδέχτηκε εν γνώσει του ότι δεν συμμερίζονται τις αξίες που επιδιώκει να προβάλει η διακυβέρνησή του. Αναφέρομαι στους δημάρχους Σπάρτης, Πέτρο Δούκα, και Αργους, Δημήτρη Καμπόσο, διαγραμμένους από το κόμμα, ο πρώτος εξαιτίας της επίδειξης ενός αλαζονικού κυνισμού, ο δεύτερος επειδή υποστήριξε ακραίες βίαιες συμπεριφορές φασιστικών στοιχείων κατά του Γιάννη Μπουτάρη, που λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών ο Κυριάκος Μητσοτάκης τους ξαναέδωσε την κομματική τους ιδιότητα. Ο πρώτος πάτωσε, αφού κατατάχθηκε πέμπτος με 5,42%. Ο δεύτερος, ένας τυπικός δημοκόπος επαρχίας, προηγείται με βραχεία κεφαλή του μητσοτακικού αντιπάλου του, Γιάννη Μαλτέζου, και μάλλον είναι δύσκολο να κερδίσει.
Διδακτικά και τα δύο παραδείγματα.
