Σύμφωνα με την κυρίαρχη λογική της Αριστεράς όποιος εκφράζει απόψεις διαφορετικές από τις δικές τους πρόσκειται στην Ακροδεξιά. Ανεξάρτητα αν οι θέσεις αυτές προσεγγίζουν την κοινή λογική που ο αριστερός λόγος ή ακτιβισμός τείνει να εξοντώνει. Ετσι οτιδήποτε δείχνει να ξεπερνά τα παλαιομοδίτικα συνθήματα της αριστερής λογικής, υποδηλώνει εκφράσεις ακροδεξιές. Είναι όμως πράγματι έτσι; Μήπως η αλήθεια βρίσκεται κοντύτερα στο γεγονός πως οι απόψεις της Αριστεράς γίνονται με τα χρόνια ξεπερασμένες και οι νέες κοινωνικές πραγματικότητες έχουν απαιτήσεις που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν από τις θέσεις και τις αντιλήψεις της; Και πως αυτή, η Αριστερά δηλαδή, έχει ουσιαστικά κυλήσει σε έναν επικίνδυνο αυταρχισμό;

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ