Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η γενική αίσθηση για τις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής είναι ότι σπανίως παράγουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Οποιοδήποτε σοβαρό, πραγματικό αποτέλεσμα δηλαδή, πέρα από πρόσκαιρης αξίας κομματική αντιπαράθεση, αντικρουόμενες διαρροές στον Τύπο (που βασίζεται, αναγκαστικά, στην ανεπίσημη πληροφόρηση) και μια ευκαιρία για να εκτονωθεί το σκάνδαλο μέχρι, τελικά, να ξεχαστεί. Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να ανοίξει τη δυνατότητα σύγκλησης εξεταστικής επιτροπής από την αντιπολίτευση ήταν, εκ πρώτης όψεως, μια θετική εξέλιξη. Ωστόσο, όπως διαπιστώνεται, η εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξακολουθεί να ορίζει τους κανόνες με βάση τα δικά της πολιτικά συμφέροντα. Σχετικό παράδειγμα είναι η χθεσινή απόφαση της εξεταστικής επιτροπής για τις παρακολουθήσεις να μην κληθούν ως μάρτυρες πρόσωπα που έχουν, εκ της θέσεώς τους και εκ των γεγονότων, άμεση εμπλοκή στην υπόθεση. Ενώ και άλλοι μάρτυρες επικαλούνται το απόρρητο το οποίο έγκριτοι νομικοί αμφισβητούν ή επισημαίνουν πως θα μπορούσε να ξεπεραστεί με την άδεια του πολιτικού προϊσταμένου τους.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα