Από τη γραφικότητα στην παρέκβαση{CR}

Μια σειρά από γεγονότα έχουν συμβάλει στην εκτράχυνση του πολιτικού κλίματος από την αρχή της χρονιάς. Το πολλοστό κύμα της πανδημίας και η επακόλουθη κόπωση. Η όχι απρόσμενη μεν, ιδιαίτερα σφοδρή δε, κακοκαιρία και η ομολογημένη και από την ίδια την κυβέρνηση ανεπαρκής ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού. Η υπόγεια ακόμα, αλλά σαφής στην κοινωνία, ανατάραξη των υδάτων και των κομματικών συσχετισμών από τη σφήνα του ΠΑΣΟΚ μετά την εκλογή του νέου αρχηγού του. Η σκλήρυνση και «κομματικοποίηση» της κυβερνώσας παράταξης, με κυριότερα πρόσφατα παραδείγματα την πέρα από το όριο επικοινωνιακή «εκμετάλλευση» των νέων εξοπλισμών και την αγνόηση από τον Πρωθυπουργό των εκτός παράταξής του στελεχών που δικαιώθηκαν στην «υπόθεση Novartis». Αν προστεθεί η δικαιολογημένη νευρικότητα λόγω των δυσοίωνων γεωπολιτικών εξελίξεων, το κλίμα είναι αντικειμενικά βαρύ. Και γι’ αυτό όλες οι υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να μεριμνούν να μη φορτιστεί κι άλλο στο θεσμικό-κοινοβουλευτικό επίπεδο.

Το εντελώς αντίθετο, και μάλιστα συνειδητά, επιχειρεί η αξιωματική αντιπολίτευση. Η όχι απλώς άκαιρη και καταδικασμένη, αλλά και προοριζόμενη να οξύνει την αντιπαράθεση και να δημιουργήσει περαιτέρω πόλωση, πρόταση μομφής δεν ήταν παρά το πρώτο βήμα. Ακολούθησαν, μία μόλις μέρα μετά, τρεις εκτός κάθε κοινοβουλευτικού κανόνα και ορίου «παρεμβάσεις» γνωστού βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην αναπληρωτή υπουργού της κυβέρνησής του και άτυπου πορτ-παρόλ του ήθους και ύφους του. Ανοίκειοι χαρακτηρισμοί κατά του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και άλλων προσώπων, τσακωμός στο μεταίχμιο σχολικής αυλής και ρινγκ με επίσης αψύ υπουργό της σημερινής κυβέρνησης, καθώς και εξόφθαλμα αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά αποτελούν τις τελευταίες χάντρες στο πολιτικό κομπολόι του ανθρώπου που μονίμως συγχέει την ευθύτητα με τη χυδαιότητα.

Μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν και από πολλούς αντιπάλους αλλά και απελπισμένους συναγωνιστές αντιμετωπιζόταν ως μια μάλλον γραφική πολιτική φιγούρα που τα «λέει χύμα» και εκτονώνει το έτσι κι αλλιώς βαρύ κλίμα. Πλέον έχουμε – κυρίως η Βουλή και το κόμμα του, αλλά δεν είναι διόλου αμέτοχη και η κοινωνία – περάσει σε κατάσταση που δεν επιτρέπει αυτό το φύλλο συκής. Πρώτον, γιατί τέτοιου είδους συμπεριφορά πλήττει ευθέως το πολίτευμα: στο τελευταίο επεισόδιο στην Ολομέλεια, με τον τρόπο που μίλησε και με την άρνησή του να κατέβει από το βήμα, παραβίασε τα άρθρα 11 παρ. 3 (αρμοδιότητες του προέδρου), 66 παρ. 7, 8 και 9 (τρόπος αγορεύσεων) και 77 παρ. 4 (ανάρμοστη συμπεριφορά) του Κανονισμού της Βουλής και όχι μόνο δεν μετάνιωσε, αλλά «υποσχέθηκε» ότι θα το ξανακάνει. Και, δεύτερον, γιατί, όπως είπαμε από την αρχή, οι καιροί είναι δύσκολοι και δεν σηκώνουν νταηλίκια – ακόμα και αν υπηρετούν μια κομματική στρατηγική.

Ο Κώστας Μποτόπουλος είναι συνταγματολόγος