Τα σύνορα της Ευρώπης κάποτε παρουσιάζονταν ως τα σύνορα μιας γεωγραφικής, πολιτικής και πολιτιστικής έκτασης όπου κυριαρχούσαν ο Διαφωτισμός, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Βεβαίως, δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, η αποικιοκρατία και το Ολοκαύτωμα έδειξαν ότι η ταύτιση της Ευρώπης με την πρόοδο και τη δημοκρατία προϋπέθετε να τεθούν εντός παρένθεσης εκτεταμένα κεφάλαια της Ιστορίας της. Ωστόσο, ιδίως στη ρητορική που συνοδεύει τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η ιδέα της Ευρώπης της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων επιστρέφει, ενίοτε και σε αντιπαραβολή προς άλλους πόλους του διεθνούς συστήματος.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ