«Θέτοντας τους όρους ενός ντιμπέιτ συνήθως ορίζεις και ποιος θα το κερδίσει». Το αξίωμα αρέσει πολύ στους spin-doctors και τους συμβούλους επικοινωνίας των πολιτικών. Εξού και σε κάθε τηλεμαχία μέχρι σήμερα – είτε προηγείται μιας εθνικής αναμέτρησης, είτε διεξάγεται κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για εσωκομματική κάλπη -, οι διαπραγματεύσεις για το στήσιμο της τηλεοπτικής ανταλλαγής απόψεων μεταξύ υποψηφίων κερδίζουν μια θέση στην ειδησεογραφία αντίστοιχη εκείνης του ίδιου του γεγονότος. Οι συναντήσεις των εκπροσώπων των διεκδικητών της κεντροαριστερής εξουσίας δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν από το μοτίβο. Ο καβγάς για τον αριθμό των ντιμπέιτ και των θεματικών, για το πόσα κανάλια θα φιλοξενήσουν ένα, για το ποιοι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης θα απευθύνουν τις ερωτήσεις ήταν ένας τσακωμός ο οποίος έχει επαναληφθεί πολλές φορές – σε διαφορετικό χρόνο και τόπο, με άλλους πρωταγωνιστές, με πανομοιότυπη όμως νοοτροπία. Τη νοοτροπία των συμμετεχόντων που προσπαθούν να περιορίσουν την πιθανότητα του λάθους – το οποίο θα κοστίσει μερικές μονάδες – όχι με καλή προετοιμασία, αλλά με σφιχτές δικλίδες πλήξης.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ