Από την αρχή της κρίσης με την Covid-19, ένας εκ των βασικών παραγόντων άρσης του μείζονος προβλήματος ήταν το εμβόλιο. Σε αυτό το επίπεδο, η επιστήμη και η έρευνα έδειξαν το καλύτερό τους πρόσωπο. Ενοποιώντας τα ευρήματα και τις τεχνικές, επιταχύνθηκε η κατασκευή εμβολίων. Επιτεύχθηκε γρήγορα, παράλληλα με την τρέχουσα έρευνα για τον ιό και τις διαδικασίες θεραπειών και φαρμάκου. Κι όμως σήμερα, έναν χρόνο μετά το ξέσπασμα της πανδημικής κρίσης, κι ενώ τα εμβόλια είναι εδώ, οι διαδικασίες καθυστερούν δραματικά.
Η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποδεικνύεται δε παντελώς προβληματική όσον αφορά τις συμφωνίες και τις δεσμεύσεις με τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά και τον τρόπο κατανομής των εμβολίων στους πολίτες της. Την ίδια ώρα παρακολουθούμε νέες μεταλλάξεις του ιού, κι ενώ δεν έχουμε προλάβει να δρομολογήσουμε εμβολιασμό, ούτε για το μισό του πληθυσμού. Αντιθέτως υπάρχουν κράτη που ήδη γράφουν το δικό τους success story με ταχύτατους εμβολιασμούς, όπως το Ισραήλ.
Στις Βρυξέλλες δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται πως κάθε παρακώλυση της διαδικασίας ενεργοποιεί και ενισχύει ένα μεγάλο ρεύμα ευρωσκεπτικισμού. Παράλληλα βεβαίως με το γεγονός πως παραμένουν αθωράκιστοι οι περισσότεροι των πολιτών της και μάλιστα ενόψει της τουριστικής σεζόν και άρα πολλαπλασιασμού της κινητικότητας. Ας δουν με σωφροσύνη, ευελιξία και αποφασιστικότητα τον μαζικό και ταχύτατο εμβολιασμό με ένα συνεκτικό σχέδιο, έστω και τώρα. Είναι παραπάνω από επείγον.
