Ο θρύλος {LF}της Λίβερπουλ και του αγγλικού ποδοσφαίρου

Ηταν φθινόπωρο του ’72. Η ΑΕΚ είχε αποκλείσει στο τότε Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τη Σαλγκοταριάν από την Ουγγαρία, νικώντας με 3-1 στο πρώτο παιχνίδι και φέρνοντας 1-1 στη ρεβάνς. Είχα σημειώσει και στα δύο παιχνίδια από ένα γκολ, αγωνιζόμενος τότε σε θέση επιθετικού. Η κλήρωση στον επόμενο γύρο μας έφερε αντιπάλους με τη μεγάλη Λίβερπουλ. Τους «Κόκκινους» του βρετανικού ποδοσφαίρου. Μια σπουδαία ομάδα που είχε δημιουργήσει ο Μπιλ Σάνκλι. Εκείνες τις ημέρες ακόμη τις θυμάμαι και μάλιστα αρκετά καλά, μολονότι έχουν περάσει από τότε σχεδόν 50 χρόνια. Τις συνθέσεις; Ασφαλώς και όχι. Αλλά η Λίβερπουλ είχε σημαντικά ονόματα στις τάξεις της. Τους δύο εξτρέμ, τον Χαϊγουέι και τον Κίγκαν. Στελέχη και των εθνικών τους ομάδων. Αλλά και έναν εξαιρετικό γκολκίπερ, τον Ρέι Κλέμενς.

Οπως είπα, ήμουν επιθετικός στην αρχή της καριέρας μου στην ΑΕΚ και μέχρι το ’74 όταν και με άλλαξε θέση, με γύρισε πίσω, ο μεγάλος Φάντροκ. Ως κυνηγός, λοιπόν, μπορούσα να δω και να διαπιστώσω πόσο καλός τερματοφύλακας ήταν ο Κλέμενς και μάλιστα «έπιασα» μια κεφαλιά στη ρεβάνς της Νέας Φιλαδέλφειας και απέκρουσε με δυσκολία. Και στις εθνικές ομάδες, ακόμη και στην Ενόπλων, μπροστά έπαιζα. Η Λίβερπουλ εκείνη την εποχή κυριαρχούσε. Ηταν ένα μεγάλο ραντεβού στα μάτια μου, άλλωστε ήμουν πιτσιρικάς. Ο Στάνκοβιτς έκανε την επιλογή τα ταξίδια μας να τα κάνουμε κάποιες ημέρες πριν από τον αγώνα και φτάσαμε στην Αγγλία το Σάββατο, ενώ το παιχνίδι είχε οριστεί για την Τρίτη ή την Τετάρτη. Η φιλοξενία των Αγγλων ήταν υπέροχη. Πήγαμε όλη η αποστολή της ΑΕΚ και παρακολουθήσαμε ένα παιχνίδι αγγλικού πρωταθλήματος και μετά μας δεξιώθηκαν στο Ανφιλντ. Σε μια ωραία αίθουσα, κάτι σαν το member’s club που είχαμε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν θα ξεχάσω πως έβγαλα φωτογραφία, όλο καμάρι, με τον Χιουζ, παίκτη που είχε σημειώσει και γκολ στο ματς που διεξήχθη μετά. Αλλά πάνω απ’ όλα, τις κουβέντες που έκανα με τον Ρέι Κλέμενς.

Οι περισσότεροι παίκτες της Λίβερπουλ εμφανίστηκαν εκεί μετά το τέλος του ματς και εγώ, ως γνώστης της αγγλικής γλώσσας, τα είπα με αρκετούς. Ασφαλώς με τον κορυφαίο αυτό τερματοφύλακα που κατά τη συνέχεια της καριέρας του εκτόξευσε παραπάνω τη φήμη του. Εξάλλου, δεν μου διαφεύγει πως αγωνίστηκε από το ’67 έως το ’81 στη Λίβερπουλ φτάνοντας τα 470 παιχνίδια και μετά έπαιξε με τη φανέλα της Τότεναμ για άλλα επτά χρόνια, φτάνοντας με τα Σπιρούνια τα 240 ματς. Εντυπωσιακός ο αριθμός των αγώνων που συμμετείχε. Ηταν και μέλος της εθνικής ομάδας της Αγγλίας και έκανε δίδυμο με τον Σίλτον που έμεινε στην ιστορία. Ισως δεν είναι υπερβολή να πω ότι στο Νησί κάποιες στιγμές δεν γνώριζαν ποιον γκολκίπερ να επιλέξουν για βασικό της ομάδας τους!

Στην Αγγλία, για να επανέλθω, η ΑΕΚ ηττήθηκε με σκορ 3-0 και στις αρχές Νοεμβρίου υποδεχθήκαμε τη Λίβερπουλ στην κατάμεστη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά και πάλι γνωρίσαμε ήττα με 3-1. Ηταν ανώτερη ομάδα και μάλιστα, δεν λησμονώ πως έφτασε μακριά και κατέκτησε το τρόπαιο. Αντιμετώπισε στον τελικό τη γερμανική Γκλάντμπαχ, νικώντας στην έδρα της με σκορ 3-0 και χάνοντας εκτός έδρας 2-0. Ο Κλέμενς, μάλιστα, απέκρουσε πέναλτι στο πρώτο ματς του Χάινκενς, κάτι κρίσιμο, γιατί αποδείχθηκε ότι καθόρισε και τον νικητή. Ο δε Χάινκενς σημείωσε και τα δύο γκολ στη ρεβάνς.

Η ΑΕΚ είχε μια δυνατή ομάδα τότε, αλλά η Λίβερπουλ στη μέρα της μπορούσε να νικήσει κάθε αντίπαλο. Διέθετε εκτός του Κλέμενς που είχε φτάσει πριν από λίγα χρόνια από τη Σκάνθορπ, εννέα διεθνείς. Ο Κλέμενς και ο Κίγκαν, τότε έβρισκαν τον διεθνή δρόμο τους και κατάφεραν μια εκπληκτική καριέρα. Ολος ο κόσμος ασχολείτο τότε με τις δύο αναμετρήσεις, οι αναλύσεις γίνονταν σε καθημερινή βάση και η βρετανική παροικία στην Ελλάδα έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τους δύο αγώνες. Το φαβορί όμως ήταν ξεκάθαρο. Στην Αγγλία ίσως παίξαμε παραπάνω επιθετικά και η Λίβερπουλ μας αιφνιδίασε.

Στο δεύτερο ημίχρονο ισορροπήσαμε το ματς και σε μια φάση έστειλε με κεφαλιά ο Παπαϊωάννου τη μπάλα στο δοκάρι του Κλέμενς, αλλά δεν αποφύγαμε την ήττα. Ο Κλέμενς όσες φορές χρειάστηκε, ήταν πραγματικά αρχοντικός και έτσι τον έχω πάντα στον νου μου. Πρέπει να σημειώσω, επίσης, ότι μετά το παιχνίδι μας στο Ανφιλντ, την επόμενη ημέρα μεταβήκαμε στο Λονδίνο για την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Τότεναμ. Και μετά επιστρέψαμε στην Αθήνα.

Ηταν αξέχαστες αυτές οι εμπειρίες και δεν φεύγουν από το μυαλό μου ακόμη και τώρα. Τον Κλέμενς θα τον θυμάμαι ως έναν θρύλο της Λίβερπουλ και του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ηταν συνώνυμος με τη θέση του τερματοφύλακα, τον συνδέω με μια αληθινά πολύ μεγάλη φουρνιά και μια τρομερή ομάδα της Λίβερπουλ. Που πάντα θα έχω να το λέω ότι έτυχε στον δρόμο της ΑΕΚ και επίσης πως υποδεχθήκαμε ένα τόσο μεγάλο κλαμπ στην Ελλάδα.

Ο Λάκης Νικολάου είναι ιατρός και παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ