Ο μουσικός μου υπολογιστής

Σκέφτομαι και γράφω, έχω να γράψω από την Εκτη Δημοτικού! Χιουμορίστας, με έναν δικό μου τρόπο, μου άρεσε να κάνω την τάξη να γελάει και να έχουν κάτι «για τον δρόμο» σαν μικρή ανάμνηση. Διασκέδαζα με το να διασκευάζω ό,τι αρχικά φαινόταν ρουτίνα. Ηθελα πάντα να φτιάχνω κάτι απ’ το τίποτα και να το αφήνω ελεύθερο να υπάρχει.

Το φετίχ μου από τα 15 μου χρόνια, που ξεκίνησα να γράφω τα πρώτα μου τραγούδια, είναι ο μουσικός μου υπολογιστής. Είναι το σημείο όπου συναντήθηκε το τραγουδοποιείν με την έντονη ανάγκη μου να ακούσω ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα από τα ηχεία, όπως θα το άκουγε ένας άσχετος, ένας ξένος. Tον αγάπησα από την πρώτη στιγμή. Σαν αδερφός μού ψιθύριζε: Ψιτ! Χαλάρωσε, εγώ είμαι εδώ για να φτιάξουμε ό,τι θες! Κάμερα σε μένα!

Αντιπροσωπεύει την ιδέα τού πάμε να κάνουμε το άυλο να υπάρξει και ταυτόχρονα είναι το εργαλείο της δουλειάς μου ως παραγωγού και τραγουδοποιού.

Σατανάς ακούραστος. Πίσω στο θέμα μας και κάμερα σ’ εκείνον! Με τον δεύτερό μου υπολογιστή και πιο αγαπημένο (πρόσφατα τον χάρισα στην αγαπημένη μου) πρωτογνωριστήκαμε στη Βοστώνη το 2010, στο πρώτο έτος του Berklee College of Μusic, όπου σπούδασα κιθάρα και Music Production & Engineering. Καθαρός και αγνός σαν λουλούδι. Και ακόμα είναι!

Του αγόρασα ένα ρουχαλάκι, μια τσάντα τρυφερή, για να τρυπώνει τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Να προσθέσω εδώ πως σχεδόν κανένας δεν είχε δει την πλάτη μου στην Αμερική, καθώς την κάλυπτε η τσάντα που περιείχε πάντα τον πιστό μου φίλο. Ενα όμορφο πρόβλημα να τον έχω πάντα μαζί! Πολλές ώρες δουλειάς και μελέτης με ελάχιστο ύπνο, αυτός ο σατανάς ακούραστος μαζί μου. Πίσω μου τον είχα…

Στο τέλος της νύχτας έπεφτα στο κρεβάτι και η καρδιά μου χτυπούσε από την κούραση. Από την αρχή αντιμετώπιζα τη δημιουργία σαν κάτι πολύ προσωπικό και ιερό. Ενιωθα χρέος προς εμένα το να την καταγράφω. Οταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο Berklee, άρχισα να μπαίνω ακόμη πιο βαθιά στην τέχνη της μουσικής παραγωγής και ανέπτυξα δικούς μου τρόπους δουλειάς που με βοήθησαν να ξεκαθαρίζω τη σκέψη μου και αύξησαν τη δημιουργικότητά μου.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα, εξερευνώ τη μουσική μακροσκοπικά αλλά και μικροσκοπικά, παρατηρώντας την από την πλευρά του αποδέκτη, αλλά και του δημιουργού της. Αρχικά προσπαθώ να δω τη μεγάλη εικόνα. Στη συνέχεια προσπαθώ να ανακαλύψω τις λεπτομέρειες που την αποτελούν. Με άλλα λόγια, μια προσέγγιση από έξω προς τα μέσα.

Αισθάνομαι να έχω ένα μεγάλο ενδιαφέρον για τις καλλιτεχνικές αλλά και τις – τελείως – μη καλλιτεχνικές πλευρές της μουσικής ταυτόχρονα. Η αλήθεια είναι πως η καθημερινή μου επαφή με τις κυματομορφές και τα μουσικά προγράμματα βοήθησε τη μουσική μου αντίληψη. Οσον αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι, τα μαθήματα που παραδίδω στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην τεχνολογία. Μέσω της ηχογράφησης, για παράδειγμα, έχουμε τη δυνατότητα να μας παρατηρήσουμε απ’ έξω.

Οπτική. Η μουσική παραγωγή ανακάλυψα ότι ουσιαστικά είναι ένας ωκεανός τρόπων σκέψης, ολοκλήρωσης ιδεών, έκφρασης και επικοινωνίας. Στο σημείο που κάνεις ό,τι κρίνεις απαραίτητο, ξαφνικά, ανοίγει η όλη οπτική! Ωπ! Και μιας και μιλάμε για οπτική, πριν από λίγα χρόνια, άρχισε να με ενδιαφέρει η φωτογραφία και το βίντεο. Δουλεύοντας λοιπόν πάνω σε αυτό, σαν να έγιναν όλα ένα με το πέρασμα του χρόνου. Η σύνθεση και ενορχήστρωση έχουν τόσα κοινά με τη φωτογραφία και τον τρόπο που στήνεις το κάδρο σου.

Οταν ασχολείσαι σε βάθος με κάτι, νομίζω σε επηρεάζει γενικότερα και βρίσκεις κοινά στοιχεία με άλλους τομείς. Ολα όμως ζουν κάτω από μια στέγη, την αισθητική. Για να κλείσω σιγά σιγά, η κεντρική μου ιδέα είναι ότι ένα μικρό «άψυχο» ψηφιακό κουτί με βοήθησε να βρω τη δική μου φωνή και κυρίως να αισθάνομαι ότι κάτι έκανα και σήμερα! Ναι, τα πιο μικρά παιχνίδια μπορούν να μας βοηθήσουν να φτιάξουμε κόσμους ολόκληρους, με λίγη φαντασία. Σε ένα σεμινάριο, ένας μουσικός που θαυμάζω πολύ είχε πει πως στόχο έχει μέσα από την όλη πορεία του να καταλήξει – σαν ένα ρολόι που ξεκινάει από την ώρα μηδέν και καταλήγει στην ώρα 12 δεξιόστροφα – στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε. Εκεί όπου είχε την τόσο μεγάλη χαρά, εκείνη την πρώτη στιγμή που έπιασε το όργανο. Δεν έχω να προσθέσω κάτι. Αυτή την περίοδο ολοκληρώνω το πρώτο μου άλμπουμ σε δικούς μου στίχους και μουσική, με τίτλο «Αλμπού». Εξερευνώ, νιώθω έτοιμος να εκτεθώ και να μάθω περισσότερα.

INFO

Ο Μάριος Λαζ Ιωαννίδης είναι καλλιτέχνης, παραγωγός, τραγουδοποιός, multi-instrumentalist και μηχανικός ήχου. Ο χαρακτηριστικός υβριδικός του ήχος αποτελείται από οργανικά και συνθετικά στοιχεία, που προσκαλούν τον ακροατή σε μια πολυδιάστατη εμπειρία. Η «Αγκυρα» αποτελεί το νέο του προσωπικό single και δεύτερο τραγούδι από το επερχόμενο άλμπουμ του, με τίτλο «Αλμπού».