Η Στέλλα και τα φαντάσματα

Με δύο κλασικές και εκ διαμέτρου αντίθετες δημιουργίες συνεχίζονται οι μεταδόσεις κινηματογραφικών ταινιών το Σάββατο 8 Αυγούστου από το Μεγάλο Κανάλι. Στις 14.00, η «Στέλλα» (1955, Ελλάδα) του Μιχάλη Κακογιάννη, ταινία που δεν χρειάζεται συστάσεις. Στην Αθήνα του 1955, μία λαϊκή τραγουδίστρια ρουφά τη ζωή βουλιμικά, ανεξάρτητα και ασυμβίβαστα, χωρίς ωστόσο να μπορεί να νικήσει το πεπρωμένο της… Αυτή είναι η πρώτη (και αρκετά καθυστερημένη) κινηματογραφική εμφάνιση της Μελίνας Μερκούρη, μια ταινία που αποκτά διαστάσεις αρχαίας τραγωδίας την ώρα που οι επιρροές του Κακογιάννη από τον ιταλικό νεορεαλισμό είναι εμφανείς. Η «Στέλλα» θίγει θέματα ταμπού για την εποχή της και το σημαντικότερο, παραμένει ο καθρέφτης του άθλιου κοινωνικού περίγυρου μιας μετεμφυλιακής Ελλάδας που προσπαθεί να σταθεί όρθια. Δίπλα στη Μερκούρη, ο Γιώργος Φούντας, η Σοφία Βέμπο, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Βούλα Ζουμπουλάκη, ο Κώστας Κακκαβάς και η Δέσπω Διαμαντίδου. Το φιλμ συμμετείχε στην κούρσα με έπαθλο τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών.

«Γκοστμπάστερς». Αλλαγή πλεύσης για το βράδυ (20.50) με «Γκοστμπάστερς» («Ghostbusters», ΗΠΑ, 1984), που χωρίς αμφιβολία ανήκει στις πιο επιτυχημένες αμερικανικές κωμωδίες της δεκαετίας του 1980. Εδώ, αλλόκοτα φαντάσματα αναστατώνουν τους δρόμους της Νέας Υόρκης και για την αντιμετώπισή τους καλείται μια δυναμική ομάδα κυνηγών φαντασμάτων, γνωστή και με το παρατσούκλι… Γκοστμπάστερς. Η σουρεαλιστική ιδέα είναι των Χάρολντ Ράμις και Νταν Ακρόιντ, που παίζουν δύο από τους τρεις «κυνηγούς». Ο τρίτος είναι ο Μπιλ Μάρεϊ, ενώ η Σιγκούρνεϊ Γουίβερ προσθέτει τη νότα θηλυκού στην παρέα. Παραμένει μια από τις πιο έξυπνες κωμωδίες μιας ανιαρής για το είδος δεκαετίας και είχε και συνέχεια.