Οι δύο μεγάλες αυτοκρατορικές επιχειρήσεις του Ταγίπ Ερντογάν, στη Συρία και στη Λιβύη, κινδυνεύουν να αποτύχουν και να τον καταστρέψουν. Όλα φαίνονταν ρόδινα για αυτόν το φθινόπωρο όταν – μετά την τρίτη της εισβολή στη Συρία- σε συμφωνία με τους Τραμπ – Πούτιν-Άσαντ εκδιώχθηκαν οι Κούρδοι από τα σύνορα ενώ ο ίδιος κρατούσε μεγάλα εδαφικά κέρδη. Αμέσως μετά προχώρησε στη συμφωνία με τον Φαγέζ Αλ Σαράζ για τα όρια της ΑΟΖ και την αποστολή τουρκικής βοήθειας στη Λιβύη – το δεύτερο, είναι προφανώς πολύ σοβαρότερο, όσο και αν εμάς μας απασχολεί το πρώτο: η Τουρκία ουσιαστικά εισέβαλλε σε δύο χώρες για να τις κάνει προτεκτοράτα της ή για να ελέγξει μέρος των εδαφών τους. Αυτά είναι αυτοκρατορική πολιτική αντάξια του κ. Ερντογάν, όχι να ψάχνεις για δύσοσμα αέρια σε βυθούς.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
