Στον «Ηρωα» (εκδ. opera, μτφ. Φίλιππος Δρακονταειδής) ο Μπαλτάσαρ Γκρασιάν συνθέτει το πρότυπο του πολιτικού και κοινωνικού όντος που αντιλαμβάνεται τα προσωπικά του χαρίσματα ώστε, ξεκινώντας από αυτά, να οικοδομήσει με προσοχή και συνέπεια την αξιοπρέπεια της ζωής του. Πρόκειται για το πρώτο έργο (1637) του επονομαζόμενου και «Νίτσε της Ισπανίας», ο οποίος υπήρξε μοναχός του Τάγματος των Ιησουιτών, εμπνευσμένος ιεροκήρυκας και πολεμιστής, «οξύτατος παρατηρητής των ανθρωπίνων», σύμφωνα με τον Σοπενχάουερ.







