Ο μοιραίος CEO της Thomas Cook

Το αφεντικό με την αμοιβή των οκτώ εκατ. στερλινών που δεν μπόρεσε να σώσει την Thomas Cook. Ετσι χαρακτήρισε τον Πίτερ Φανκχάουσερ η βρετανική Τέλεγκραφ αλλά και η μεγαλύτερη μερίδα των βρετανικών μέσων ενημέρωσης στον απόηχο της κατάρρευσης της αρχαιότερης ταξιδιωτικής εταιρείας στον κόσμο. Ο Φανκχάουσερ κατέλαβε τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στην εταιρεία πριν από πέντε χρόνια, με μεγάλες φιλοδοξίες. Τότε άλλωστε είχε αναλάβει τα ηνία από τη Χάριετ Γκριν η οποία είχε προσπαθήσει να οδηγήσει για δύο χρόνια σε ανάπτυξη τη βρετανική Thomas Cook. Οντας φανατικός δρομέας και σκιέρ ο ίδιος, έκανε ό,τι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον μαραθώνιο προκλήσεων που είχε ο τουριστικός κλάδος για την εταιρεία.

Ο διορισμός του στη θέση αυτή ήταν το κερασάκι στην τούρτα ύστερα από μια μακρά σταδιοδρομία και πάρα πολλές φιλοδοξίες στον τομέα των ταξιδιών, όπως έγραψε για αυτόν ο βρετανικός Τύπος. Ο ελβετικής καταγωγής Φανκχάουσερ αφού έλαβε μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων κατάφερε να πάρει τη πρώτη στελεχιακή θέση στην ελβετική τουριστική εταιρεία Kuoni.

Οι φιλοδοξίες του ήταν από τότε μεγάλες, αναφέρει για αυτόν η Τέλεγκραφ, καθώς ο 29χρονος εκείνη την εποχή Φανκχάουσερ ήθελε να δείξει ότι μπορεί να πετύχει. Τότε είχε ξεκινήσει με το δεξί καθώς αγνόησε έκθεση συμβούλου για την εταιρεία που συνιστούσε να γίνουν πολλές περικοπές, ακολουθώντας διαφορετική πολιτική.

Στη συνέχεια ο ίδιος πήγε αργότερα για να εργαστεί για τη γερμανική επιχείρηση τουρισμού και διαχείρισης αεροπορικών εταιρειών LTU. Στην Thomas Cook έφτασε το 2001 και άρχισε να ανεβαίνει εκεί σταδιακά τα σκαλιά της ιεραρχίας.

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά από το 2012 και μετά η εταιρεία είχε να αντιμετωπίσει σημαντικές προσκλήσεις. Η προκάτοχός του η Γκριν εκείνη τη χρονιά ανέλαβε καθήκοντα επικεφαλής με στόχο να διασώσει την Thomas Cook η οποία από το 2011 φλέρταρε με την κατάρρευση, επειδή δεν είχε καταφέρει να ενοποιήσει πλήρως τις επιχειρήσεις που είχε εξαγοράσει. Η Γκριν αποφάσισε τότε να φέρει τον Φανκχάουσερ από τη γερμανική θυγατρική στη βρετανική για να ελέγξει καλύτερα την κατάσταση. Μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν να προχωρήσει σε μεγάλες απολύσεις.

Στη συνέχεια είχε την ευκαιρία του να γίνει ο μεγάλος τιμονιέρης της Thomas Cook, μετά την αποχώρηση της Γκριν, καθώς είχαν ήδη συσσωρευτεί μεγάλα χρέη και ο ανταγωνισμός αυξανόταν.

Τα προβλήματα ήταν πολλά και συγκεκριμένα. Ενώ η Thomas Cook πρωτοπόρησε στον κλάδο με την προσφορά ολοκληρωμένων πακέτων διακοπών στους ταξιδιώτες σε ανταγωνιστικές τιμές, στη συνέχεια ο ίδιος αυτός ο ανταγωνισμός γύρισε εναντίον της. Δέχτηκε ισχυρό πλήγμα το καλοκαίρι του 2018 όταν έγιναν πολλές ακυρώσεις λόγω του μεγάλου κύματος καύσωνα στην Ευρώπη. Ιδιαίτερα αρνητικά επέδρασε επίσης στην εταιρεία το επερχόμενο Brexit λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας που δημιούργησε. Αρνητικά επέδρασαν επίσης οι αυξημένες τιμές στο πετρέλαιο που οδήγησαν σε αύξηση του κόστους των αεροπορικών καυσίμων. Επίσης σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο έπληξαν τις επιχειρήσεις τουρισμού.

Τελικά τα χρέη που συγκεντρώθηκαν ήταν τόσο μεγάλα που η εταιρεία έπρεπε να πουλά 3 εκατ. ταξίδια τον χρόνο μόνο για να αποπληρώνει τους τόκους, όπως είχε ανακοινώσει τον Ιούλιο.

Επίσης όπως σημειώνει η Τέλεγκραφ η εταιρεία του 58χρονου σήμερα Φάνκχαουσερ δέχτηκε αυστηρή κριτική για τον χειρισμό του θανάτου δύο παιδιών από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα ενώ διέμενε σε ξενοδοχείο της Κέρκυρας, το οποίο η εταιρεία είχε εγκρίνει για πολλά χρόνια για διακοπές. Τα προηγούμενα αφεντικά της Thomas Cook είχαν αρνηθεί να γνωρίσουν την οικογένεια ή να ζητήσουν συγγνώμη, φοβούμενοι ότι θα μπορούσαν να γίνει η εταιρεία στόχος νομικών διώξεων. Ετσι η γραμμή της εταιρείας ήταν ότι το ξενοδοχείο δεν είχε αποκαλύψει σε αυτή την αλήθεια για τις εγκαταστάσεις του. Ο Φανκχάουσερ είχε κάνει και τότε την εμφάνισή του, δηλώνοντας ότι λυπάται, αλλά και ότι «δεν χρειάζεται να ζητήσω συγγνώμη». Από το 2016 και μετά ο Φανχάουσερ άρχισε να αποκαλεί το συμβάν στην Κέρκυρα ως «σημείο καμπής» και προσπάθησε να βελτιώσει την εικόνα της Thomas Cook.

Τελικά φάνηκε ότι οι προσπάθειές του δεν ήταν αρκετές και τελικά αναζητήθηκε επενδυτής για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Στα τέλη του Αυγούστου η Thomas Cook είχε καταλήξει σε συμφωνία με την κινεζική Fosun Tourism ώστε η τελευταία να αποκτήσει τον έλεγχο των τουριστικών δραστηριοτήτων με αντάλλαγμα ρευστό. Με βάση την ίδια αυτή συμφωνία οι πιστώτριες τράπεζες και οι ομολογιούχοι θα αποκτούσαν τον αεροπορικό βραχίονα της βρετανικής εταιρείας. Με αυτούς τους όρους η Thomas Cook θα εξασφάλιζε ρευστότητα ύψους 900 εκατ. στερλινών ή 1 δισ. ευρώ περίπου. Ομως στα μέσα του μήνα οι πιστώτριες τράπεζες απαίτησαν από την Thomas Cook να συγκεντρώσει επιπλέον 200 εκατ. στερλίνες (225 εκατ. ευρώ περίπου) για να προχωρήσει το ντιλ επειδή ήθελαν να είναι σίγουρες ότι η εταιρεία θα έχει κεφάλαια για να βγάλει τον χειμώνα, περίοδος κατά την οποία οι τουριστικές επιχειρήσεις έχουν μειωμένα έσοδα. Η εταιρεία με επικεφαλής τον Φανκχάουσερ κατέβαλε προσπάθεια να βρεθούν τα χρήματα αλλά τελικά δεν τα κατάφερε και οδηγήθηκε σε χρεοκοπία.