Συντεταγμένοι με τη νέα γραμμή

Εβλεπα που λέτε διάφορα σχόλια, που έλεγαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι δημιουργείται σιγά σιγά εσωκομματικό θέμα στη ΝΔ, με αφορμή την υπόθεση Ρασπούτιν και την επιβεβαίωση των υποψιών που μας είχαν δημιουργηθεί, για τις προθέσεις της πλειοψηφίας. Αναφέρομαι στην απόφαση να παραπεμφθεί ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και να μην μπει στο κάδρο ο Αλέξης Τσιπρας, στη λογική ότι οι ευθύνες του τέως πρωθυπουργού είναι πολιτικές και του αποδόθηκαν στις εκλογές από την ετυμηγορία της λαϊκής ψήφου. Ηδη από χθες, λίγο μετά τις διαρροές, από το Μαξίμου, της νέας «γραμμής», βγήκαν μπροστά στελέχη και βουλευτές σε ΜΜΕ και social media και σε μια αξιοθαύμαστη… σύμπτωση απόψεων και διατυπώσεων, μας εξηγούσαν όλοι πόσο κακό πράγμα είναι η σκανδαλολογία και η «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» – που εγώ να συμφωνήσω ότι είναι όντως κακό πράγμα, αλλά είναι αυτό το έρμο το μνημονικό που δεν με αφήνει να ξεχάσω δηλώσεις και «υποσχέσεις» που έκαναν τα ίδια ακριβώς πρόσωπα λίγο καιρό πριν περί ευθυνών του «σκευωρού» Τσίπρα…
Μέχρι τέλους;
Ρώτησα και μίλησα πάντως, και εσωκομματικό θέμα προς το παρόν δεν βλέπω πάρα μόνο μια μαγκωμάρα. Οτι υπάρχει μια ανησυχία, ακόμη κι ένας εκνευρισμός, σε συγκεκριμένους κύκλους της ΝΔ για το ότι ο Μητσοτάκης δεν μοιάζει διψασμένος για αίμα, υπάρχει, μην αμφιβάλλετε γι’ αυτό και μην πιστέψετε όποιον (καλοπροαίρετα ή μη) το διαψεύδει. Εξάλλου, όπως μου είπε με νόημα κουτσομπόλης φίλος της στήλης, δεν έχει κάνει ακόμη καμιά δήλωση για την, ανεπίσημη προς ώρας, γραμμή ο Αντώνης – «θα τους πάω μέχρι τέλους» – Σαμαράς…
Win – win
Ενα θέμα για το πώς θα κινηθεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ήταν και το πώς θα κινηθεί η αντιπολίτευση. Προφανώς εννοώ τον ΣΥΡΙΖΑ και την πρόκληση που απηύθυνε ο Τσίπρας στον Μητσοτάκη για να εμπλέξει και τον ίδιο στη διερεύνηση, πράγμα που θα του έδινε, για να το πούμε πολύ απλά, την ευκαιρία να σηκώσει έναν κακό χαμό, που είναι κι αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Θα στηνόταν μια αντιπαράθεση περί θεσμικής εκτροπής και διαβλητής Δικαιοσύνης, που θα οδηγούσε, με μαθηματική ακρίβεια, σε λασπολογία και βαριές κατηγορίες εκατέρωθεν. Αντ’ αυτού επελέγη το επιχείρημα ότι ο τέως πρωθυπουργός δεν είχε άμεση εμπλοκή, αλλά πολιτική ευθύνη. Win – win η κατάσταση.
Συμπτώσεις
Δεν αμφέβαλλα ότι και το Κίνημα Αλλαγής είναι στην ίδια γραμμή, πόσω μάλλον όταν άκουσα τον Ανδρέα Λοβέρδο, ώρες πριν από τις διαρροές, να δηλώνει πως δεν νομίζει ότι ο ίδιος ο Τσίπρας ενεπλάκη προσωπικά στη σκευωρία Novartis. Είπαμε, πολλές οι συμπτώσεις.
Ενδείξεις
Ως προς την Προανακριτική πάντως, μου έλεγε έγκριτος νομικός χθες πως το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου είναι: θα επιλέξει η πλειοψηφία να βάλουν οι βουλευτές τα δικαστικά «τηβεννάκια» και να εξετάσουν καλά την υπόθεση (τακτική που είχε ακολουθήσει η προηγούμενη πλειοψηφία) ή θα στείλει το θέμα στη Δικαιοσύνη και άρα, εν προκειμένω, σε Ειδικό Δικαστήριο; Διότι ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια και κάτι απίθανες «ερμηνείες» του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Από την αποστροφή της Ντόρας Μπακογιάννη πάντως, για το ότι ο Παπαγγελόπουλος πρέπει να κριθεί από τη Δικαιοσύνη, εγώ το δεύτερο κατάλαβα.
Πατριωτάκια
Το μέγα θέμα της κυβέρνησης τώρα είναι η προετοιμασία του ταξιδιού του Μητσοτάκη στη Νέα Υόρκη, με όλες τις σημαντικές συζητήσεις που θα έχει εκεί, με Τραμπ, Ερντογάν κ.ά. ηγέτες, καθώς και με παράγοντες της οικονομίας, όπως τον Τζέιμι Ντίμον με τον οποίο χουν γίνει επαφές για συνάντηση. Ο Ντίμον είναι τεράστιο όνομα του τραπεζικού κλάδου όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά παγκοσμίως, κορυφαίο στέλεχος της JP Morgan και είναι κι ελληνικής καταγωγής. Πριν πείτε ότι αυτό το τελευταίο δεν έχει καμία σημασία, σκεφτείτε και την περίπτωση της μεγάλης επένδυσης της Pfizer στη Θεσσαλονίκη, στην ομάδα της οποίας είναι μεγαλοστέλεχος του πολυεθνικού κολοσσού που τυχαίνει να έχει γεννηθεί, μεγαλώσει και σπουδάσει στη Νύμφη του Θερμαϊκού.
Βαλκανικό πακέτο
Σας έλεγα και πόσο σημαντικές θα είναι οι συναντήσεις του Μητσοτάκη με τους ομολόγους του από τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, Ζάεφ και Ράμα, ενόψει των συζητήσεων για τη διαδικασία ένταξής τους στην ΕΕ. Είπε λοιπόν χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πως «δεν θα ανοίγει και δεν θα κλείνει κανένα κεφάλαιο διαπραγμάτευσης με την ΕΕ εάν δεν ικανοποιούνται τα ελληνικά συμφέροντα» και τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός της ενταξιακής πορείας της Βόρειας Μακεδονίας από τη Αλβανία. Αυτό το τελευταίο είναι το κρίσιμο μιας και γνωρίζουμε ότι σε χώρες που ψηφίζουν τα Κοινοβούλια (π.χ. στη Γερμανία) δεν έχουν όλοι την ίδια στάση για την πορεία και των δύο χωρών. Πάντως, κατά τον Πέτσα, δηλαδή την κυβέρνηση, ο μη διαχωρισμός προκύπτει από τις συζητήσεις στην Ευρώπη: «Αυτό που έχουμε αποκομίσει – και αυτό που βλέπουμε κι εμείς και η δική μας θέση – είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός».