Δεν είναι όλοι ίδιοι

Ο περίφημος νόμος περί ευθύνης υπουργών, εφαρμοστικός του άρθρου 86 του Συντάγματος, υπήρξε για χρόνια ολόκληρα προμετωπίδα της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ ως δήθεν κυνική απόδειξη ότι το «παλιό πολιτικό σύστημα» είχε βρει τον τρόπο να αυτοαμνηστεύεται για τα σκάνδαλά του την ώρα που ο απλός κοσμάκης συρόταν ενώπιον του φυσικού του δικαστή.

Η χθεσινή ιλαροτραγωδία Πολάκη στη Βουλή, του λεβέντη και καραμπουζουκλή υπουργού που επί τεσσεράμισι συναπτά έτη είχε μονίμως το δάκτυλό του σηκωμένο απέναντι στους αντιπάλους του να εκλιπαρεί στην κυριολεξία προκειμένου να μην αρθεί η ασυλία του για τις δύο εις βάρος του δικογραφίες που έφτασαν στη Βουλή ζητώντας να ισχύσει και για αυτόν ο επάρατος νόμος περί ευθύνης υπουργών, αποτελεί δηλωτικό στοιχείο ενός συστήματος εξουσίας που πολιτεύτηκε με θράσος και υποκρισία σε όλες τις εκφάνσεις της δραστηριότητάς του.

Το κοινοβουλευτικό θέαμα δε κατέστη ακόμη πιο κωμικοτραγικό με τους γνωστούς λεονταρισμούς του βουλευτή Χανίων ότι «στέκεται ψηλά» και με όλο το γνωστό επικολυρικό ρεπερτόριο διά του οποίου ο ίδιος επιχείρησε να καλύψει την προφανή κι εκκωφαντική διάσταση λόγων και έργων.

Το ακόμα χειρότερο βέβαια στην όλη υπόθεση είναι ότι η συμπεριφορά αυτή δεν συνιστά απλώς μια ανακολουθία του πρώην υπουργού για την οποία είναι ελεγκτέος επί προσωπικού, αλλά αντικατοπτρίζει συνολικά τη στάση τού κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο έσπευσε να καταγγείλει «πολιτική δίωξη» (τι πρωτότυπο!) εις βάρος του επιφανούς στελέχους της από το μισαλλόδοξο κι εκδικητικό κράτος της επάρατης Δεξιάς, αποχωρώντας μάλιστα διαμαρτυρόμενο από την κοινοβουλευτική διαδικασία!

Οχι, στην πολιτική δεν είναι όλοι ίδιοι, όπως αρέσκεται να πιστεύει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που βολεύεται με ισοπεδωτικές γενικεύσεις και αφορισμούς.

Οταν προ μηνών ήρθε στην επικαιρότητα η σκευωρία της Novartis (υπόθεση δυσώδης ως προς τους χειρισμούς της σε θεσμικό επίπεδο, η διαλεύκανση της οποίας αποτελεί αίτημα κάθε δημοκρατικού πολίτη της χώρας), ένα κορυφαίο πολιτικό πρόσωπο που καταγγέλθηκε τότε από τους κουκουλοφόρους μάρτυρες, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ζήτησε ο ίδιος την άρση της ασυλίας του προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του ενώπιον της Δικαιοσύνης, ο δε Αδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι παραιτείται της παραγραφής.

Αποτελεί δε πρόκληση τεραστίου μεγέθους να απαιτεί σήμερα ο κ. Πολάκης να υπαχθεί στον νόμο περί ευθύνης υπουργών ωσάν τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης και της καταγραφής τηλεφωνικής συνομιλίας για τα οποία ζητείται η άρση της ασυλίας του να υπάγονται στον κύκλο των υπουργικών του αρμοδιοτήτων.

Η αποκατάσταση της τιμής και της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος στα μάτια της κοινωνίας αποτελεί πρώτη δημοκρατική προτεραιότητα για τον τόπο. Και αυτό δεν μπορεί παρά να επιτευχθεί τόσο με τη βελτίωση του σχετικού θεσμικού πλαισίου όσο κυρίως με τη συνέπεια λόγων και έργων των πολιτικών ταγών.

Ο Παναγιώτης Κωστούλας είναι δικηγόρος