Οι ρέκτες των μεταρρυθμίσεων που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να εγκαταλείψει τις οθωμανικές και βαλκανικές δομές διακυβέρνησης και να αποκτήσει ένα μη πελατειακά διοικούμενο κράτος συμπεριλαμβάνονται, μάλλον, στην κατηγορία των αιθεροβαμόνων.

Πώς αλλιώς μπορεί, ύστερα από δέκα χρόνια κρίσης, να ερμηνευθεί το γεγονός ότι το κοινωνικό σώμα δείχνει να μην αντιδρά στη σταθερή αύξηση των δημοσίων υπαλλήλων, που ήδη ανέρχονται σε 722.226, και οδεύουν τάχιστα στην «κανονικότητα» του ενός εκατομμυρίου;

Οι αριθμοί είναι αδιάψευστοι μάρτυρες του ισχυρισμού μας. Η Ελλάδα κατά την  είσοδό της στο πρώτο Μνημόνιο αριθμούσε, κατά μια μη αποκλειστική απογραφή της εποχής, 902.000 υπαλλήλους. Με δεδομένο, δε, ότι σ' εκείνη την καταμέτρηση δεν είχαν περιληφθεί οι υπηρετούντες στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, ευλόγως υποθέτουμε ότι ο αριθμός τους ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο. Ο στόχος των Μνημονίων να μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων επετεύχθη μέσω των άγριων μισθολογικών περικοπών και των φραγμών στις προσλήψεις που έφθασε και μέχρι 1:10, δηλαδή για κάθε δέκα αποχωρήσεις να προσλαμβάνεται ένας. Ετσι, τον Σεπτέμβριο του 2015 ο συνολικός αριθμός τους ανερχόταν σε 681.736. Εκτοτε σημειώνεται μια διαρκής αύξησή τους και σε καμία κατηγορία προσωπικού δεν καταγράφεται περαιτέρω αποκλιμάκωση. Οι μόνιμοι από 598.396 αυξάνονται σε 601.296. Η οριακή αυτή αύξηση έχει μια ιδιαίτερη σημασία, διότι επιτυγχάνεται σε συνθήκες περιστολής των προσλήψεων. Αν όμως η αύξηση στους μονίμους είναι οριακή, στους έκτακτους κάθε άλλο παρά οριακή είναι. Αυτοί αυξάνονται, στο ίδιο διάστημα, από 83.340 σε 120.930. Κατά τα ελληνικά ειωθότα, οι έκτακτοι θα μετατραπούν σε μόνιμους πλησιάζοντας προς τις εκλογές. Οι δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι μετατρέπονται ήδη σε μονίμους με το κόλπο της αυξημένης μοριοδότησης της προϋπηρεσίας. Οι υπουργοί, δηλαδή, πριμοδοτούν με υπερβολικά μόρια την προϋπηρεσία τους, με αποτέλεσμα στους, κατά τα λοιπά, «αντικειμενικούς» διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ να αποκλείονται όλοι όσοι δεν είναι συμβασιούχοι.

Από τους έκτακτους εκείνοι που ζουν τον «χρυσούν αιώνα» τους είναι, πάντως, οι μετακλητοί. Αυτοί σχεδόν τριπλασιάστηκαν, αφού από 957 τον Σεπτέμβριο του 2015 έφθασαν τους 2.495 τον Σεπτέμβριο του 2018. Μάλιστα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που είχε δεσμευτεί ρητά για την κατάργησή τους αύξησε τις αποδοχές τους σκανδαλωδώς κι έτσι ο υπάλληλος με τα ίδια προσόντα που δεν έχει τα «προσόντα» του μετακλητού θα λάβει τις αποδοχές του ύστερα από 26 χρόνια υπηρεσίας!

 

Εν κατακλείδι: Η αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων σε περισσότερους από 700.000 μόνο κακά μαντάτα προοιωνίζεται για τη διοίκηση και την οικονομία.

Παρόλο που η κατά δύο δισ. αύξηση της μισθολογικής δαπάνης (από 16 σε 18 δισ.) στην ίδια χρονική περίοδο καλύπτεται σήμερα από την υπερφορολόγηση, το μέλλον προβλέπεται αβέβαιο και δυσοίωνο. Οσοι ανησυχούν για την επιστροφή μας στο κακό παρελθόν πρέπει να μη διστάζουν να καταγγείλουν τις ρουσφετολογικές προσλήψεις, ακόμη κι αν αυτό έχει ένα σημαντικό πολιτικό κόστος γι' αυτούς.

Ο Παναγιώτης Καρκατσούλης είναι πρώην βουλευτής και εμπειρογνώμων Δημόσιας Διοίκησης