ΤΑ ΝΕΑ

Η χώρα μας δυστυχώς δεν μπορεί να υπερηφανεύεται για τις επιδόσεις της στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Αντιθέτως, όπως έχουν δείξει διεθνείς μετρήσεις, βρίσκεται σε θέσεις της σχετικής κατάταξης που απέχουν από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεν υπάρχει αμφιβολία λοιπόν πως ήταν απαραίτητο να αναζητηθούν τρόποι για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που όχι μόνο δεν περιποιεί τιμή στη χώρα μας, αλλά έχει και πλήθος παρενεργειών σε πολλούς τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Με την έγκριση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης από την εθνική αντιπροσωπεία, τελειώνει η περίοδος των λόγων και αρχίζει η, πολύ πιο μακρά, περίοδος των έργων.

Από τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού φάνηκε πως ο πρωταρχικός στόχος της κυβέρνησής του είναι να υπάρξουν το συντομότερο δυνατό απτά αποτελέσματα για την κοινωνία στο σύνολό της, αλλά και για τους πολίτες.

Χθες συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την ημέρα που μια πυρκαγιά κατέστρεψε ένα παραλιακό θέρετρο παίρνοντας μαζί της περισσότερες από εκατό ζωές. Σήμερα έρχεται η πρώτη θλιβερή επέτειος για να μας θυμίσει πως εκείνη η ανείπωτη τραγωδία, για την έκταση της οποίας υπάρχουν αδιαμφισβήτητες ευθύνες της πολιτείας, εξελίχθηκε σε ένα έγκλημα διαρκείας.

Το πολιτικό σύστημα έδειξε να αφήνει πίσω του τις διχαστικές πρακτικές και να γυρίζει σελίδα μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Και αυτή η αλλαγή αποτυπώθηκε σε μια σειρά από κινήσεις υψηλού συμβολισμού όπως ήταν το πνεύμα πολιτικού πολιτισμού που κυριάρχησε στις τελετές παράδοσης - παραλαβής τόσο του Πρωθυπουργικού Γραφείου όσο και των υπουργείων, αλλά και οι 283 ψήφοι με τις οποίες εξελέγη ο νέος Πρόεδρος της Βουλής.

Με την απολογία του καθ΄ ομολογίαν δολοφόνου του Παύλου Φύσσα, κι αφού πέρασαν τέσσερα και πλέον χρόνια, η δίκη της Χρυσής Αυγής εισέρχεται επιτέλους στην τελευταία της φάση.

Η χώρα μας κατάφερε να δανειστεί με ένα επιτόκιο που έμοιαζε με όνειρο θερινής νυκτός έως και πριν από μόλις λίγες εβδομάδες. Το 1,9% του επταετούς ομολόγου παραπέμπει σε άλλες εποχές, όταν η ελληνική οικονομία έδειχνε στιβαρή - μάλλον πιο στιβαρή απ' ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Η επίδοση αυτή έχει μία και μόνο ερμηνεία. Η οικονομία έχει αρχίσει να ανακτά μεγάλο μέρος της εμπιστοσύνης που είχε απολέσει την τελευταία δεκαετία. Οι επενδυτές δεν φοβούνται πως θα χάσουν τα χρήματά τους, όπως αποδεικνύεται και από τον όγκο των προσφορών.

Μοιάζουν η επιτομή της κινδυνολογίας τα όσα είπε χθες ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού. «Αν πέσει η ΔΕΗ, θα πέσει η χώρα» δήλωσε σε τηλεοπτική του συνέντευξη.

Δεν είναι μόνο το πολιτικό fair play που επιβάλλει τη θεσμοθέτηση ενός σταθερού εκλογικού συστήματος προκειμένου να μη γίνεται λάστιχο από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία. Είναι και το συμφέρον του τόπου.

Η πρόθεση της κυβέρνησης να καθορίζουν τα ίδια τα πανεπιστήμια και όχι το υπουργείο Παιδείας των αριθμό των φοιτητών που θα δέχονται κάθε χρόνο απαντά σε μια βασική ανάγκη. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την ανάγκη της αυτονόμησής τους. Οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι.

Η αναστολή του ΦΠΑ στις μεταβιβάσεις αλλά και οι μειώσεις φόρων που θα ακολουθήσουν με το φορολογικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί έως το τέλος του μήνα μπορούν μόνο να χαιρετιστούν ως μέτρα ανακούφισης για εκείνο το μεγάλο τμήμα της κοινωνίας που σήκωσε τεράστιο φορολογικό βάρος. Πρόκειται για ελαφρύνσεις που έχει ανάγκη η οικονομία προκειμένου να κινηθεί με ταχείς και όχι αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Οι ανάσες αυτές είναι απαραίτητες όχι μόνο για την έξοδο από την κρίση, αλλά και για μην περιπέσει η οικονομία σε τέλμα μετά την κρίση.

Συνήθιζε να λέει κάθε κυβέρνηση πως παρέλαβε καμένη γη από την προηγούμενη. Αυτή η κυβέρνηση απέφυγε τον πειρασμό. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως πως είναι πολλά τα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας. Πως η προηγούμενη κυβέρνηση παρέδωσε μαζί με τα κλειδιά της εξουσίας και μερικές καυτές πατάτες που μαρτυρούν πως η μετεκλογική ευφορία δεν θα διαρκέσει και πολύ.

Εγινε από την πρώτη στιγμή απολύτως διακριτός ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο νέος Πρωθυπουργός τη διακυβέρνηση της χώρας σε σχέση με τον προκάτοχό του. Μια μάλλον χαλαρή αντίληψη για τις κυβερνητικές ευθύνες μοιάζει να δίνει τη θέση της σε ένα απαιτητικό σχέδιο για την αποδοτικότητα της νέας κυβέρνησης. Η επιείκεια απέναντι σε φίλους δείχνει να αντικαθίσταται από μια κάποια αυστηρότητα απέναντι σε συνεργάτες. Δεν φαίνεται να είναι οι φιλικοί δεσμοί που ορίζουν τις επιλογές των προσώπων, αλλά η αξιολόγησή τους.

Με τις χθεσινές εκλογές φαίνεται να κλείνει ένας κύκλος, ένας οδυνηρός κύκλος, που άνοιξε πριν από σχεδόν μία δεκαετία, με τη χρεοκοπία της χώρας μας. Τη μακρά αυτή περίοδο η διαχείριση της οικονομικής κρίσης έγινε πιο δύσκολη σε σχέση με άλλες χώρες που βίωσαν ανάλογες κρίσεις, εξαιτίας του κύματος του λαϊκισμού που δυστυχώς ανέκοψε την […]

Οι αυριανές εκλογές δεν εξαιρούνται από τον κανόνα των εκλογικών αναμετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Είναι και αυτές κρίσιμες για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η χώρα τα επόμενα χρόνια, όπως κρίσιμες ήταν αντιστοίχως εκείνες του 2012 και του 2015.

Η αποτυχία του συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση έχει πολλές όψεις, οι οποίες είναι αλληλένδετες μεταξύ τους.

Οι εικόνες με τα κατεστραμμένα αρχεία είναι τουλάχιστον ντροπιαστικές για ένα κράτος που θέλει να λέγεται σύγχρονο.

Η ιστορική μείωση στην απόδοση του δεκαετούς ομολόγου δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ως προς τις προσδοκίες που καλλιεργούνται για την επόμενη ημέρα των εκλογών. Οι κάλπες φαίνεται να αποτελούν στα μάτια πολλών το ορόσημο όχι απλώς μιας κυβερνητικής αλλαγής, αλλά μιας επιστροφής στην κανονικότητα. Φαίνεται ακόμη να ανακτάται η εμπιστοσύνη στο διεθνές περιβάλλον για μια χώρα που απώλεσε δυστυχώς μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της.

Η συνεργασία της απερχόμενης κυβέρνησης με την Τράπεζα της Ελλάδος δεν ήταν τόσο αγαστή όσο απαιτούσαν οι περιστάσεις.

Για τους εταίρους μας στην ΕΕ, αλλά και για τον διεθνή Τύπο όπου αποτυπώνονται διαθέσεις και κλίμα, η επικράτηση του κόμματος της ΝΔ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου είναι δεδομένη. Ο νυν Πρωθυπουργός αποχωρεί από τη σκηνή και ετοιμάζεται να ανεβεί ο επόμενος για να γραφτεί ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική ιστορία της χώρας. Ενα […]

Οπως καταδεικνύουν τα ποιοτικά της στοιχεία, η δημοσκόπηση της MRB για «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον από πολλές απόψεις. Σε γενικές γραμμές ωστόσο επιβεβαιώνει την τάση που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα.

Η έκθεση του ΣΕΒ που δημοσιεύουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ» έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που υποχρεώθηκε να ομολογήσει πλέον η ίδια η κυβέρνηση μετά τη βαριά της ήττα στις ευρωεκλογές. Πιστοποιεί ότι η μεσαία τάξη έπεσε θύμα μιας χωρίς προηγούμενο φορολογικής αφαίμαξης, οι στόχοι της οποίας ήταν μεν οικονομικοί, αλλά τα κίνητρα πολιτικά. Δεν ήταν, με άλλα λόγια, η οικονομική ανάγκη που οδήγησε σε αυτήν την επιλογή. Ηταν και μια συνειδητή πολιτική απόφαση τόσο με ιδεολογικά όσο και με μικροκομματικά χαρακτηριστικά.  

Η κοινή επιστολή που υπογράφουν δύο πρώην υπουργοί Παιδείας, δύο αναγνωρισμένοι πανεπιστημιακοί και ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη ζητώντας την κατάργηση του «κακώς σήμερα εννοούμενου ασύλου», θέτει στον πυρήνα του ένα πρόβλημα που προσβάλλει την ακαδημαϊκή ελευθερία και τελικά την ίδια τη δημοκρατία. Λέει στην ουσία πως δεν νοείται ελεύθερη διακίνηση της γνώσης και των ιδεών σε ένα περιβάλλον όπου απειλείται η ελεύθερη έκφραση σκέψης. Το κακώς εννοούμενο άσυλο, με άλλα λόγια, ακυρώνει την ίδια την έννοια του ασύλου. Η ελευθερία της σκέψης δεν διώκεται πλέον από την κρατική ή την εκκλησιαστική εξουσία, αλλά από φασίζουσες παραεξουσίες.

Τα σοβαρά επεισόδια στις φυλακές Κορυδαλλού ανάμεσα σε διάφορες ομάδες κρατουμένων, για τον τερματισμό των οποίων απαιτήθηκε η επέμβαση ισχυρών δυνάμεων της Αστυνομίας, καταδεικνύουν αν μη τι άλλο την εξαιρετικά προβληματική κατάσταση του σωφρονιστικού συστήματος. Οι συνθήκες που επικρατούν εντός των καταστημάτων θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακόμη και απάνθρωπες, ενώ από τη συμμετοχή στα επεισόδια και κατηγορουμένων για εμπλοκή στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς φαίνεται πως υπάρχει ώσμωση ανάμεσα στους λεγόμενους ποινικούς και την τρομοκρατία.

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη όταν οι χρόνοι της απονομής της δεν είναι οι προσήκοντες. Τον βασικό αυτόν κανόνα για ένα κράτος δικαίου υπενθυμίζει η δίκη του κατά συρροήν δολοφόνου Νίκου Μεταξά στην Κύπρο.

Ο Ταγίπ Ερντογάν υπέστη χθες μια ήττα σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Η νίκη του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Κωνσταντινούπολη είναι κατ' αρχάς για τον τούρκο πρόεδρο μια ήττα πολιτική. Είναι όμως και μια ήττα προσωπική. Πρώτον, επειδή ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν που αμφισβήτησε το αποτέλεσμα των εκλογών του περασμένου Μαρτίου εκβιάζοντας με την ισχύ που διαθέτει την επανάληψη της διαδικασίας. Δεύτερον, επειδή ανέλαβε ο ίδιος μεγάλο μέρος της προεκλογικής εκστρατείας του κυβερνητικού υποψηφίου. Και τρίτον, επειδή η νίκη του Ιμάμογλου αυτή τη φορά ήταν μεγαλύτερη και πιο καθαρή από την προηγούμενη. Είχε δηλαδή χαρακτήρα προσωπικής αποδοκιμασίας απέναντι στον τούρκο πρόεδρο.

Σε σχέση με το μέγεθος που έχει η οικονομία της χώρας μας, η ΔΕΗ είναι ένας επιχειρηματικός κολοσσός. Και όπως συμβαίνει με όλους τους κολοσσούς του είδους, εάν αυτός καταρρεύσει, θα συμπαρασύρει ολόκληρη την οικονομία.

Ενα φάντασμα πλανάται πάνω από την Κύπρο: το φάντασμα των δύο κρατών. Το τέλος δηλαδή του ιδανικού της ομοσπονδιακής ενωμένης Κύπρου και η παγίωση της διχοτόμησης.

Η αναφορά που κατέθεσε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες σχετικά με καταγγελίες που αφορούν παράνομες, άτυπες και βίαιες επαναπροωθήσεις προσφύγων, κυρίως τούρκων πολιτών, από την περιοχή του Εβρου, αφήνει μια πολύ πικρή γεύση. Το κόμμα που κυβερνά σήμερα είχε κάνει άλλοτε σημαία του την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατήγγελλε νυχθημερόν τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και απαιτούσε την παροχή κάθε βοήθειας στους αιτούντες άσυλο.  

Πριν ακόμη αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Πρωθυπουργός και το κόμμα του επένδυσαν στο διχαστικό σύνθημα «Ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Αποδείχθηκε στη συνέχεια τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό το σύνθημα στην πράξη. Κορυφαίοι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος, ανάμεσα στους οποίους τρεις πρώην πρωθυπουργοί, στοχοποιήθηκαν ως ένοχοι για διαφθορά. Η στοχοποίηση συνοδεύτηκε με τόνους από λάσπη. Συνειδήσεις σπιλώθηκαν και προσωπικότητες του πολιτικού βίου αμαυρώθηκαν.

Είναι κατανοητός ο πειρασμός της πολιτικής εκμετάλλευσης ενός γεγονότος και είναι ακόμη περισσότερο κατανοητός όταν μεσολαβούν λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Κανένας πειρασμός αυτού του είδους όμως δεν είναι κατανοητός όταν τα γεγονότα αφορούν εθνικά θέματα. Κανένας χειρισμός επικοινωνιακού χαρακτήρα δεν επιτρέπεται όταν τα γεγονότα ξεπερνούν τα σύνορα της χώρας.

Ο κόσμος είναι πλέον πολύ μικρός για να φαντάζει μακριά μας το επεισόδιο που σημειώθηκε στον Κόλπο του Ομάν με την επίθεση σε δύο δεξαμενόπλοια.

Στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει πάντα ένας κίνδυνος. Να τραβήξει τόσο πολύ κάποιος το σκοινί, ώστε αυτό να σπάσει. Είναι αυτός ακριβώς ο κίνδυνος που διατρέχει η περιοχή μας εξαιτίας του πρόεδρου της Τουρκίας.

Είναι μέρος του πολιτικού παιχνιδιού να εξωραΐζεται η πραγματικότητα ή αντιστοίχως να περιγράφεται με μελανά χρώματα. Είναι χρέος όμως όλων των άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής να υπηρετούν με τη μέγιστη δυνατή αντικειμενικότητα την αλήθεια. Ανάμεσα σε αυτούς τους παράγοντες, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε κάθε χώρα, κατέχει ξεχωριστή θέση ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας.

Μοιάζει με το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κρίσης. Από τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη έως την Ουάσιγκτον, είναι πολλοί εκείνοι που προβλέπουν πως τίποτε δεν αποκλείει ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία έως το τέλους του καλοκαιριού. Το ερώτημα επομένως δεν είναι παρά ένα. Πώς μπορεί να αποτραπεί αυτή η δυσοίωνη εξέλιξη; Πώς μπορεί η βάσιμη ανησυχία να μη γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία;