Ο Γιώργος Μπαρτζώκας (κατά δήλωσή του) όχι απλά δεν λατρεύει το σκάκι αλλά δεν παίζει κιόλας. Όμως είναι δεδομένο ότι γνωρίζει τους βασικούς κανόνες αυτού του κορυφαίου πνευματικού παιχνιδιού.
Λες λοιπόν και κάποια ανώτερη δύναμη (της μοίρας) τον δοκιμάζει κάθε φορά ιδιαίτερα στα μεγαλύτερα ντέρμπι της Ευρώπης αυτά με τον Παναθηναϊκό και χθες κλήθηκε να παίξει χωρίς τη βασίλισσα του (Σάσα Βεζένκοφ), το άλογό του ή αν θέλετε τον αξιωματικό του (Τόμας Γουόκαπ) αλλά και ένα από τα σημαντικότερα πιόνια-στρατιώτες του (Μόντε Μόρις).
Και αυτός ο μπαγάσας, κατάφερε όχι απλά να νικήσει και πάλι για 11η συνεχόμενη φορά τον «αιώνιο» αντίπαλο στην Ευρώπη (οι Πράσινοι έχουν να νικήσουν μέσα έξω από το μακρινό 2021 τους Ερυθρόλευκους, όταν ακόμα είχαμε κορονοϊό !) αλλά να επικρατήσει κατά κράτος του μεγάλου ομόλογού του Εργκίν Αταμάν.
Και όλα αυτά χωρίς να πάρει (επιθετικά) κάτι μοναδικό από παίκτες όπως ο Ντόρσεϊ, ο Φουρνιέ και ο Πίτερς που αποτελούν μεγάλα επιθετικά ατού για κάθε ομάδα.
Πήρε όμως το κάτι παραπάνω (ομαδικά) από κάθε παίκτη του με την τέλεια διαχείριση στον αγώνα και την άψογη πνευματική προετοιμασία της ομάδας. Έχοντας πείσει τους παίκτες του, ότι μπορούμε και χωρίς τρία κομβικά πιόνια της σκακιέρας, να νικήσουν τον πληρέστατο Παναθηναϊκό (στον οποίο ιατρικά μπορούσε να παίξει ακόμα και ο Ματίας Λεσόρ, άσχετα εάν πολύ σωστά δεν χρησιμοποιήθηκε).
Ο κόουτς Μπαρτζώκας «θυσίασε» τον αδύναμο κρίκο των ψηλών στον πρόσφατο τελικό κυπέλλου, Ντάντε Χόλ αφήνοντάς τον στον πάγκο και ενάλλασσε τον (όχι στο 100% της υγείας του αφού ακόμα παίζει με ειδικό ναρθηκάκι στον αντίχειρα) Μιλουτίνοφ με τον Τζόουνς. Ο πρώτος έκανε τη φθορά του στο πρώτο μισό του αγώνα (όπου οι Ερυθρόλευκοι θα μπορούσαν να τον είχαν τελειώσει εάν δεν έχαναν ελεύθερα «πέναλτι» από την περιφέρεια και 6 βολές μεταξύ άλλων στο 40-29 του ημιχρόνου) με τον δεύτερο να μπαίνει σαν τρελό φορτηγό στη συνέχεια και ο Σέρβος να επιστρέφει φρέσκος και ξεκούραστος στο τελευταίο επτάλεπτο του αγώνα.
Ο αρχηγός Κώστας Παπανικολάου, ήξερε πως θα βάλει τις δικές του σημαντικές πινελιές, αλλά όλα τα λεφτά ήταν η άμυνα πάνω στον Νάν (ο Νιλικίνα «ντύθηκε» Γουόπακ και με το παραπάνω αφού σκόραρε και αρκετούς πόντους) και στον Χέιζ-Ντέιβις (ρεσιτάλ του Γουόρντ σε αυτό).
Ο πρώτος (Νάν) σκόραρε σχεδόν μετά από 17 λεπτά αγώνα και ο δεύτερος (Χέιζ-Ντέιβις) χρειάστηκε 27.5 λεπτά για να «ματώσει» το καλάθι χωρίς να μπορεί να εξελιχθεί αυτή τη φορά σε X-factor του αγώνα όπως είχε κάνει στον τελικό του κυπέλλου όπου με 1-2 προπονήσεις είχε αναδειχθεί σε mvp.
Ο δε Σλούκας σκόραρε σχεδόν στο 30’ και έτσι ο Ολυμπιακός που είχε φύγει ακόμα και με 17 πόντους (απλά δεν τελείωσε νωρίτερα τον αγώνα αφού δεν είχε κανέναν από τους σκόρερ του σε μεγάλη – επιθετική – βραδιά) πήρε ίσως την πιο μάγκικη και άξια αναφοράς νίκη από αυτές τις 11 συνεχόμενες στην Ευρώπη, πάντα συνυπολογίζοντας τις συνθήκες με τις οποίες ξεκίνησε ο αγώνας με τη σκακιέρα να είχε γύρει ξεκάθαρα (πριν το τζάμπολ) προς την πράσινη μεριά.
«Κάτι συμβαίνει στα ευρωπαϊκά παιχνίδια και αυτές οι συνεχόμενες νίκες έχουν επηρεάσει ψυχολογικά τους παίκτες μου» είχε πει στον πρώτο γύρο ο Εργκίν Αταμάν που εδώ και τρία χρόνια έχει νικήσει τους πάντες με τον Παναθηναϊκό, έχει πάρει Ευρωλίγκα, πρωτάθλημα και κύπελλο, αλλά δεν έχει νικήσει ακόμα τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη !
Αλλά δεν είναι ο μόνος, καθώς διαχρονικά από το 1994 όταν οι δύο ομάδες πρωτοσυναντήθηκαν στην Ευρώπη (στον ημιτελικό του Τελ Αβίβ) οι Πειραιώτες έχουν πάρει τον αέρα των αντιπάλων τους και ήδη μετρούν 23 νίκες σε 30 αναμετρήσεις στα ευρωπαϊκά σαλόνια !
Ο Ολυμπιακός έπαιζε χωρίς τον 3ο κορυφαίο σκόρερ της Ευρωλίγκας και τον 5ο κορυφαίο σε ασίστ και όμως νίκησε κατά κράτος με ψυχή, καρδιά, αλλά κυρίως μυαλό και με τον «γεματούλη» Κόρει Τζόζεφ να θυμίζει στους κακεντρεχείς ότι έχει στο παλμαρέ του κοντά στα 1000 παιχνίδια στο μαγικό κόσμο του ΝΒΑ, σε καλές ομάδες και όχι ως…ρεζέρβα.
Το τρίποντο «μαχαιριά» την ώρα που ο Παναθηναϊκός είχε περάσει μπροστά (59-58) με τον Νάν, ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια μεστή εμφάνιση με τον κόουτς Μπαρτζώκα και το επιτελείο του να πιστώνεται και αυτή την αναγέννηση του παίκτη.
