Type O Negative: Μαύρη… χαρά

Είναι κάποιες μέρες που απλά δεν θέλεις να είσαι εσύ, δεν αντέχεις ούτε τον εαυτό σου. Δεν είναι απαραίτητο να έχει συμβεί κάτι – μπορεί να επίκειται βέβαια. Μπορεί απλά να έχεις κακοκοιμηθεί και στραβοξυπνήσει. Κάποιες φορές η κατάλληλη μουσική υπόκρουση μπορεί να βοηθήσει να στανιάρεις – αν και συνήθως δεν θες απολύτως τίποτα. Σε περιπτώσεις πάντως που η μουσική βοηθάει, έχουμε τη λύση: Type O Negative!

Εντάξει, είναι κατά κύριο λόγο goth η φάση τους, αλλά στο «Life is killing me» του 2003 έχουν πιο ανεβασμένους ρυθμούς, στα (μακρινάααα) όρια του χαρούμενου, όπως στο «I don’t wanna be me». Βέβαια, δεν αλλάζει επ’ ουδενί η μπάσα φωνή του μακαρίτη του Πίτερ Στιλ. Ο οποίος «σκηνοθέτησε» κάποιες φορές τον θάνατό του (είτε για λόγους promo είτε γιατί πολύ απλά βαριόταν), ή σε κάποιες άλλες περιπτώσεις εξαφανιζόταν για καιρό από τη δημοσιότητα (φυλάκιση, ψυχιατρική κλινική κ.ά.). Μέχρι που όταν τελικά αποδήμησε, ελάχιστοι πίστεψαν ότι όντως μας αποχαιρέτησε και ήταν πολλοί εκείνοι που τον περίμεναν να επανεμφανιστεί….

Μετά από τις όμορφες αυτές πληροφορίες, δεν ξέρω αν το τραγούδιον τούτο θα βοηθήσει για να φτιάξει το κέφι, αλλά σίγουρα έχει κάτι ωραίο από ρυθμό. ΚΑΙ ωραίο βίντεο! Αμέ…