[Μικροπολιτικός] Ες μεθαύριον τα σπουδαία

Είναι γνωστό ότι τη Δευτέρα αφικνείται ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ αρχίζοντας από την Αθήνα – κάτι σαν αυτό που παλαιότερα στην κοινοτική ορολογία αποκαλούνταν «γύρος των πρωτευουσών». Θα συναντήσει τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά,  τον υπουργό Εξωτερικών Βαγγέλη Βενιζέλο και φυσικά τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Για τον τελευταίο, οι άνθρωποι του Γιούνκερ στις Βρυξέλλες δεν κρύβουν ότι  θεωρεί πως είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να περιμένει στα πλαίσια της προσπάθειάς του να σχηματίσει μια Επιτροπή με «βαριά ονόματα».

Αυτό που με εντυπωσιάζει όμως είναι ότι ο νέος επίτροπος δεν δείχνει κανένα άγχος ενόψει της επίσκεψης στην οποία φυσικά, εκτός από τα ζητήματα πολιτικής της νέας Κομισιόν, θα συζητηθεί και το χαρτοφυλάκιο που θα αναλάβει. Ούτε το σαββατοκυριακάτικο πρόγραμμά του δεν άλλαξε. Ή ξέρει κάτι περισσότερο ή ως παλιός διπλωμάτης που είναι γνωρίζει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις «δεν πρέπει να είσαι επισπεύδων».

Πολιτική κουζίνα για χάρη του Αβραμόπουλου

Στις Βρυξέλλες είναι κοινό μυστικό ότι με εντολή Γιούνκερ οι υπό τον Μπαρόζο ακόμη υπηρεσίες της Κομισιόν συνθέτουν το πρόπλασμα ενός χαρτοφυλακίου για τη Μετανάστευση, το οποίο εικάζεται πανταχόθεν ότι προορίζεται για τον δικό μας.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες διακινείται η πληροφορία ότι ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν προτίθεται να υλοποιήσει μια παλαιότερη ιδέα του για τη σύσταση χαρτοφυλακίου Αμυνας – όπως και τη σύσταση ενός ισχυρού χαρτοφυλακίου Ανάπτυξης στα πρότυπα του Κοινωνικού Ταμείου επί Ντελόρ – και αυτό θα συζητήσει πρωτίστως με τις κυβερνήσεις στις επαφές που αρχίζει.

Εφόσον αυτό το σενάριο επιβεβαιωθεί, είναι πιθανόν να είναι ο Αβραμόπουλος ο πρώτος επίτροπος με αρμοδιότητες Αμυνας στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό. Και να σας πω και την υποψία μου; Αυτό θα έδινε και μια εξήγηση στη φράση «δεν μου βγαίνει η υποψηφιότητά σου» που φέρεται να είπε ο Πρωθυπουργός στην Ντόρα Μπακογιάννη όταν της τηλεφώνησε στην Κέρκυρα για να της αναγγείλει το τέλος των ελπίδων της. Κάτι τέτοια ακούω  και αρχίζω να διαμορφώνω την εντύπωση ότι η Δευτέρα θα είναι πιο σημαντική ημέρα από ό,τι την περιμένουμε.

Μήπως το άλλο; Η καθυστέρηση στην κοινοποίηση του προγράμματος της επίσκεψης Γιούνκερ στην Αθήνα, το οποίο έως χθες «δεν είχε διαμορφωθεί ακόμη» όπως έλεγαν οι αρμόδιοι, δημιουργούσε την υπόνοια ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να συναντήσει και παράγοντες πέραν της κυβέρνησης – τον Αλέξη Τσίπρα ας πούμε. Ο οποίος ουδόλως έδειξε να ενοχλείται έως τώρα για την προεδρία Γιούνκερ – αν και ο ίδιος ήταν πρόθυμος να στηρίξει τον Σουλτς – ούτε με τη μετακόμιση του Αβραμόπουλου στις Βρυξέλλες.

Ακολουθεί σύντομο πολιτικό ανέκδοτο

Το θέμα που θέτω στη συνέχεια όμως συνιστά γρίφο. Προσέξτε. Χθες υπήρξε συνάντηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Λοβέρδου, επί του περιεχομένου της οποίας θα ενημερωθείτε από το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ». Το ερώτημα που θέτω εγώ είναι: ήταν συνάντηση του Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης με έναν υπουργό για να του δώσουν οδηγίες ή συνάντηση… τριών πολιτικών αρχηγών για να συζητήσουν επί της δραστηριότητας ενός υπουργείου.

Το δεύτερο αναδυόταν επιμόνως στα παρασκήνια τις τελευταίες ημέρες από την πλευρά του τελευταίου, ο οποίος δεν μιλάει μόνο εκ μέρους του υπουργείου του δημοσίως αλλά και εκ μέρους του… κόμματός του, γι’ αυτό μιλάει και για θέματα  πέραν του υπουργείου του. Να σας πω τη γνώμη μου, μάλλον δίκιο έχει ο Ανδρέας. Διότι αν ήταν αμιγώς κυβερνητική σύσκεψη για το χαρτοφυλάκιο ενός υπουργού δεν υπήρχε λόγος να παρίστανται και ο Πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος.  Δεδομένου ότι ο Λοβέρδος και ο Χρ. Αηδόνης που τον ακολουθεί στηρίζουν – πλέον – την κυβέρνηση στη Βουλή αλλά δεν έχουν προσχωρήσει στο ΠαΣοΚ, ούτε έχουν διαλύσει το κόμμα τους, λογίζονται ως ξεχωριστή πολιτική δύναμη.

Συνεπώς, αν οι ψίθυροι που ακούω συνεχιστούν, θα δημιουργείται όλο και πιο καθαρά η εντύπωση ότι και για τον υπουργό Παιδείας η κυβέρνηση είναι πλέον  τρικομματική και ο ίδιος δεν είναι απλώς μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά και κυβερνητικός εταίρος. Τρικομματική κυβέρνηση; Θα μπορούσε να είναι, βέβαια, το πιο σύντομο πολιτικό ανέκδοτο του φετινού καλοκαιριού.

Αυτή όμως είναι η μία πλευρά. Οσο πλησιάζουμε προς το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης θα αναδειχθεί και η άλλη που είναι πόσο περίπλοκες έχουν γίνει οι εντός ΠαΣοΚ ισορροπίες.