[Μικροπολιτικός] Κεντρο-αριστερές κόντρες

Συγκινητικό το προσκλητήριο Βενιζέλου για συστράτευση και ενιαίο μέτωπο των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς ενόψει των ευρωεκλογών του 2014, αλλά ζυμώσεις χωρίς κόντρες δεν γίνονται. Ειδικά όταν μέσα σε αυτές βρίσκονται πασόκοι.

Το λέω επειδή ενημερώθηκα για κόντρα που σημειώθηκε στο πανηγυρικό Συμπόσιο των γενεθλίων του ΠΑΣΟΚ και η οποία μάλλον πέρασε απαρατήρητη, καθώς μαθαίνω ότι εκτυλίχθηκε λίγο προτού ανέβει στο βήμα ο Κώστας Σημίτης. Αναφέρομαι σε πάνελ για την Κεντροαριστερά, όπου μιλούσαν ο Πέτρος Ευθυμίου (φωτογραφία), ο Νίκος Μπίστης και ο Γιάννης Βούλγαρης.

Ο Ευθυμίου πληροφορούμαι ότι έκανε επίθεση στην Κεντροαριστερά και στους κεντροαριστερούς. Για την ακρίβεια, υπονόησε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται να εμπλακεί με ανθρώπους που είναι άστεγοι και ζητούν πολιτική στέγη. Η αναφορά μού λένε ότι προκάλεσε εκνευρισμό στον Βούλγαρη. Εξού και ο καθηγητής τού απάντησε κάτι σε στυλ «κατ’ αρχάς μην ανησυχείς για τη στέγη σου. Εμείς ενδιαφερόμαστε για την ευρύτερη Κεντροαριστερά και το λέγαμε χρόνια: αν δεν την προσέξετε τη στέγη σας έχει κίνδυνο να πέσει τελείως…».

Η αναφορά του Βούλγαρη προκάλεσε χειροκροτήματα. Ο Ευθυμίου, πάντως, αναδιπλώθηκε και ανταπάντησε κάτι σαν «Γιάννη μου, λέω αυτά ακριβώς που λες κι εσύ». Με αυτά και με εκείνα, συμπεραίνω ότι η Κεντροαριστερά είναι κάτι σαν το νέο μαύρο.

Κατά τα λοιπά, το βράδυ της Τετάρτης οι περισσότεροι «σύντροφοι» εξαφανίστηκαν σε χωριστές παρέες και πηγαδάκια. Μία από αυτές τις εντόπισε κατάσκοπός μου σε τετ α τετ δείπνο. Αναφέρομαι στον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Κώστα Σκανδαλίδη, οι οποίοι μετά την ομιλία του Βαγγέλη Βενιζέλου στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού πήγαν για πίτσα.

Μελάνι και βιτριόλι

Ποτέ μην αρχίζεις καβγά με ανθρώπους που αγοράζουν μελάνι χύμα. Το είχε πει ο Μπιλ Κλίντον για τους δημοσιογράφους και εκτιμώ ότι είχε δίκιο. Το κλιντονιανό ρητό το θυμήθηκα με αφορμή τη χθεσινή εμφάνιση του Γιάννη Ρουμπάτη στη Δημόσια Τηλεόραση. Εξηγούμαι: Ο εν λόγω χαρακτήρισε «αθλιότητα» όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αρμόδιος υφυπουργός Παντελής Καψής «δεν έχει πια το δικαίωμα να λέγεται δημοσιογράφος». Ο Καψής δεν το άφησε να πέσει κάτω. Μαθαίνω ότι έλεγε σε συνεργάτες του πως «αυτά γίνονταν τις εποχές που ο Ρουμπάτης ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος». Θυμίζω ότι ο τελευταίος διετέλεσε πορτ παρόλ της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο 1987-1988, εξού και θεωρώ το σχόλιο αρκετά φαρμακερό.

Ευαίσθητες προσλήψεις

Και όμως. Οσο εξωπραγματικό κι αν μοιάζει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν βάζει την υπογραφή του μόνο για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Κάνει και προσλήψεις. Αναφέρομαι σε Υπουργική Απόφαση του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης που διευθετεί το ζήτημα του διορισμού ενός μέλους από κάθε οικογένεια στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που έπεσαν κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του καθήκοντος, καθώς και ενός μέλους οικογένειας που έχει υποστεί βλάβη από το ελληνικό Δημόσιο. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, διευκρινίζω ότι τα εν λόγω αιτήματα που ικανοποιήθηκαν (72 συνολικά) αφορούν το υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Το θέμα εκκρεμούσε και λύθηκε κατόπιν συνεννόησης με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, καθώς οι αιτούντες θα διοριστούν σε υπηρεσίες των Γενικών Επιτελείων. Ανάμεσα στους 72 μαθαίνω ότι είναι συγγενείς σμηναγών της Πολεμικής Αεροπορίας που κατέπεσαν με τα αεροσκάφη τους το 2004 και το 2010. Το ενδιαφέρον είναι άλλο και αφορά το γνωστό τραγικό περιστατικό του Μαΐου του 2000, όταν μαχητικό αεροσκάφος κατέπεσε σε σπίτι στα Αντίκυρα, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο δύο πιλότοι και δύο κορίτσια. Με την Υπουργική Απόφαση προσελήφθη και συγγενής των άτυχων κοριτσιών. Το εκλαμβάνω ως δείγμα ευαισθησίας, καθώς φοβάμαι ότι εισερχόμαστε σε περίοδο που δεν θα προσλαμβάνονται ούτε υπουργοί.