Ποιος θα το περίμενε ότι όταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έλεγε δημόσια «δεν πρόλαβα να διαβάσω το Μνημόνιο» είχε δίκιο και ποιος θα πίστευε ότι τα γεγονότα τον Μάιο του 2010 εξελίχθηκαν με τέτοιον τρόπο που όχι μόνο ο κ. Χρυσοχοΐδης, αλλά ενδεχομένως δεκάδες βουλευτές που κλήθηκαν να ψηφίσουν το πρώτο Μνημόνιο ούτε καν το είχαν διαβάσει.
Και τώρα που φθάσαμε στο τρίτο Μνημόνιο, προϊόν διαπραγμάτευσης τεσσάρων και πλέον μηνών της κυβέρνησης με την τρόικα, οι βουλευτές το πήραν στο χέρια τους μόλις χθες το πρωί και σήμερα καλούνται να το ψηφίσουν.
Σε ένα μόνο άρθρο στριμώχθηκαν όλα τα μέτρα του μεσοπρόθεσμου προγράμματος της τετραετίας 2013-2016 καθώς και οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, από την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων (του πενθημέρου, του 13ου και του 14ου μισθού, του οικογενειακού επιδόματος) ως την ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος, που άλλαξε μόλις το 2010. Και επιπλέον ριζικές ανατροπές στην Υγεία, στην Παιδεία, στη Δικαιοσύνη, στη λειτουργία της οικονομίας.
Ολα αυτά που θα καθορίσουν τη ζωή μας τα επόμενα χρόνια και στο τέλος θα κρίνουν τον χρόνο επιστροφής της χώρας στις αγορές, που θα παραμένει βουτηγμένη στο χρέος άγνωστο μέχρι πότε.
Το αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε η κυβέρνηση τους βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού είναι προφανές και συνάμα τραγικό, αφού όλοι γνώριζαν ότι από την ψήφιση ή καταψήφιση του πολυνομοσχεδίου με τη μορφή ενός άρθρου –«άρθρο μόνο» –εξαρτάται πλέον η συνέχεια της βοήθειας από τους Ευρωπαίους και η παραμονή της χώρας στο ευρώ.
Ολοι γνωρίζουν ότι αν δεν ψηφιστούν τα μέτρα αμέσως καταρρέει η κυβέρνηση. Θα ακολουθήσει η στάση πληρωμών στο εξωτερικό και πολύ σύντομα θα τελειώσουν και τα διαθέσιμα που έχει το κράτος για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις.
Χρειαζόταν όμως να φτάσουμε για τρίτη φορά σε τρία χρόνια σε αυτό το σημείο; Και, το κυριότερο, ποιοι ευθύνονται γι’ αυτό το κατάντημα;
Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Τελευταία Νέα