«Αναδυομένη»

Ηταν μέσα – και λίγο παραπάνω – της δεκαετίας του ’70. Υπόγεια ρεύματα μιας ανάγκης για αλλαγές σε σχεδόν όλους τους τομείς, κοινωνικούς, καλλιτεχνικούς, αισθητική, καθημερινότητα, είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται και πολιτικά, με τις ιδέες του σοσιαλισμού να συγκινούν τα πλήθη.

Είχαν, άλλωστε, συμβεί κοσμογονικές αλλαγές σχεδόν παντού, η σεξουαλική επανάσταση των 60s και το κίνημα των χίπις είχαν φέρει τα πάνω κάτω στις ερωτικές σχέσεις, στην Ευρώπη είχε ριζώσει το ανατρεπτικό πνεύμα του Μάη του ’68 και στη Νέα Υόρκη το ρεύμα της ντίσκο πασπάλιζε χρυσόσκονη τις νύχτες και τα πάρτι.

Μέσα σε αυτό το παγκόσμιο κλίμα, το ελληνικό, φιλοθέαμον κοινό χάζευε στη μικρή οθόνη τα «πρώτα βήματα ερωτικής χειραφέτησης» των εγχώριων νιάτων στις αρχές του 20ού αιώνα, χάρη σε μια σειρά τηλεοπτικών μεταφορών έργων του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Δεν γνωρίζουμε αν ο λόγος γι’ αυτή την επιμονή, καθ’ όλα υπερβολική, στον Ξενόπουλο ήταν ο λάιτ, ειρηνικός σοσιαλισμός του συγγραφέα, που συντονιζόταν διακριτικά με τη σοσιαλιστική μόδα των χρόνων, και η επίσης λάιτ «επαναστατικότητα» των μυθιστορημάτων του στο θέμα της ερωτικής χειραφέτησης των νεαρών Ελλήνων στις αρχές του 20ού αιώνα. Πάντως παρατηρείται ότι, εκτός όλων αυτών, τα μυθιστορήματα του Ξενόπουλου διαθέτουν πάντα έναν χαρακτήρα νέας, ωραίας και χαριτωμένης δεσποσύνης που ταίριαζε πολύ στη σύζυγο του σκηνοθέτη, Νόρα Βαλσάμη, η οποία και τους ερμήνευσε άριστα.

Αλλά για να μην είμαστε άδικοι, προσφερόταν απολύτως για τηλεοπτική μεταφορά και η αφηγηματική φόρμα του Ξενόπουλου, σαπουνοπερική όπως και η καραγάτσεια και με μια νότα αστικού ρεαλισμού, που ταίριαζε σε έναν τόπο ο οποίος μόλις άρχιζε να ασφυκτιά από την αστυφιλία και να νοσταλγεί την «αθωότητα» των επτανησιακών εξοχών και των αθηναϊκών σαλονιών από την «Αναδυομένη» ώς τους «Μυστικούς αρραβώνες» και από εκεί στην «Απερίγραπτη» και τέλος στο «Ο κόσμος και ο Κοσμάς».

Επίσης από τις σειρές του είδους παρήλασαν ουκ ολίγοι εκ των ανερχόμενων τότε νέων ηθοποιών, οι οποίοι γίνονταν ακόμη πιο γνωστοί μέσα από τους τηλεοπτικούς τους ρόλους. Μεταξύ αυτών και μέλη ομάδας ηθοποιών της Ελεύθερης Σκηνής που έκανε μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή ανανεώνοντας τολμηρά το μοντέλο και τη θεματολογία των επιθεωρήσεων.

Στην «Αναδυομένη», που υπήρξε από τα επιτυχημένα κομμάτια της «εποχής Ξενόπουλου», με τη συγκινητική ιστορία του νεανικού ερωτικού τριγώνου με φόντο τις ζακυνθινές εξοχές, την ωραία Κλέλια της Νόρας Βαλσάμη πλαισίωσαν ο Ντένης του Δάνη Κατρανίδη και ο Παύλος του Πάνου Χατζηκουτσέλη, εκπρόσωποι της τότε «νέας γενιάς» του ελληνικού θεάτρου.

Αν και η μεγάλη επιτυχία της «σειράς Ξενόπουλου» ήταν οι «Μυστικοί αρραβώνες» (1979), με τον Αλέκο Αλεξανδράκη στον ρόλο του μοιραίου έρωτα της νεαρής Νόρας Βαλσάμη – Θάλειας και του αρραβωνιαστικού της Μίρκας Παπακωνσταντίνου, η οποία στο τέλος τον παντρεύτηκε χωρίς να γνωρίζει την προδοσία.