Φανταστείτε μια ωραία παρέα που σχηματίζεται από ανθρώπους του μουσικού σιναφιού, μια παρέα που σχηματίζεται μέσα από καλλιτεχνικές συνεργασίες, μια παρέα που συναντιέται στο περιθώριο της δουλειάς από τα νυχτερινά κέντρα, τις συναυλίες και τη δισκογραφία και αποτελείται από το κιθαριστικό ντουέτο Γιώργου και Νίκου Τζαβάρα (τα «Τζαβαράκια»), τον σολίστα του μπουζουκιού και συνθέτη Θανάση Πολυκανδριώτη, τον Γιάννη Πάριο, τον Γιώργο Γερολυμάτο, τον Μιχάλη Βιολάρη.
Είναι εξάλλου η εποχή που ακόμη δίνει χώρο στις παρέες, τα τραγούδια ακόμη γράφονται από ιστορίες που γεννιούνται και προκύπτουν από αυτές. Τα τραγούδια – τουλάχιστον πολλά από αυτά – είναι προέκταση της καθημερινότητας των δημιουργών.
Ετσι, τότε που ο Γιάννης Πάριος έχει σύννεφα στη σχέση του με τη γυναίκα του, μαλώνουν συχνά. «Ενα απόγευμα, παίρνω τον Γιάννη τηλέφωνο και πάω και τον συναντώ στο σπίτι τού Νίκου Τζαβάρα, στη Νέα Ερυθραία. Δεν αργήσαμε να βγάλουμε τις κιθάρες και τα μπουζούκια, όπως συνηθίζαμε ως παρέα, και κάποια στιγμή ο Γιάννης έβγαλε έναν στίχο: “Τα μάζεψα τα πράγματα κι έφυγα από το σπίτι…” έγραφε. Δεν αργήσαμε να σκαρώσουμε το τραγούδι, εκεί στο σαλόνι του σπιτιού του Νίκου, με αφορμή τους συζυγικούς καβγάδες του Γιάννη», θυμάται για «ΤΑ ΝΕΑ» ο συνθέτης του κομματιού Θανάσης Πολυκανδριώτης.
To τραγούδι συμπεριελήφθη σε έναν δίσκο που ετοίμαζε εκείνη την εποχή ο Στράτος Διονυσίου, έναν όχι τυχαίο δίσκο αφού σηματοδότησε τότε τη μεταγραφή του λαϊκού βάρδου από την Columbia στη Minos έπειτα από είκοσι χρόνια. Μια σειρά λαϊκών δημιουργών επιστρατεύθηκαν για να συγκεντρωθούν κομμάτια για τον Στράτο, και ανάμεσά τους οι σολίστες του μπουζουκιού Στέλιος Ζαφειρίου και Γιάννης Παλαιολόγου, ο φίλος – από τα ηρωικά χρόνια του ’60 – Μπάμπης Μπακάλης και ο σουξεδιάρης και αστείρευτος Τάκης Σούκας.
Με πέντε τραγούδια συμμετέχει και ο Θανάσης Πολυκανδριώτης – στα τέσσερα έχει γράψει στίχους ο Γιάννης Πάριος – και ανάμεσά τους το «Τα μάζεψα τα πράγματα» αλλά και μια ακόμη επιτυχία, το «Θέλω να πω στον εαυτό μου (Λάθη που κάνει η ζωή)». Ο δίσκος κυκλοφόρησε Χριστούγεννα του 1980, με τον τίτλο «Υποκρίνεσαι», αν και το ομότιτλο σουξέ του άλμπουμ γράφτηκε – από τον Τάκη Σούκα και τον Μάκη Αλατζά – έπειτα από παραγγελία του Διονυσίου για να ολοκληρωθεί η λίστα των τραγουδιών. Παραγωγός ήταν ο Σπύρος Ράλλης ενώ στις δεύτερες φωνές βρίσκεται η Χαρούλα Αλεξίου, που κάνει εκπληκτικά σιγόντα στον Διονυσίου.
«Είχαμε συνεργαστεί με τον Στράτο Διονυσίου και πριν από εκείνη τη δουλειά, και μάλιστα είχαμε γράψει στην Columbia δύο δίσκους: το “Αν ξαναζούσα”, το 1978, και το “Γυναίκες γυναίκες”, το 1979», λέει ο Πολυκανδριώτης. Και η αλήθεια είναι πως η δημιουργική σύμπραξη του συνθέτη με τον Γιάννη Πάριο (στον ρόλο του στιχουργού) έχουν δώσει από εκείνους τους δύο δίσκους τρία μεγάλα σουξέ για τον Διονυσίου: Το «Βραδιάζει», το «Μινόρε παράπονο» και το περίφημο «Τα βάσάνα μου».
«Αρχικά βέβαια ο δίσκος “Υποκρίνεσαι” δεν δημιούργησε μεγάλη αίσθηση, μέχρι που η… Θεσσαλονίκη παίρνει φωτιά, δύο μήνες μετά με το τραγούδι “Τα μάζεψα τα πράγματα”. Ακολούθησαν μεγάλες πωλήσεις, ακούστηκε βέβαια πολύ και το “Υποκρίνεσαι”, και ενώ αρχικά είχε προγραμματιστεί έπειτα από εκείνη τη δουλειά ο Διονυσίου να κάνει καπάκι κι άλλο δίσκο, λόγω της μεγάλης επιτυχίας, αυτό δεν έγινε», σημειώνει ο Πολυκανδριώτης που μαζί με τον Γιάννη Πάριο υπέγραψαν πολλές επιτυχίες για τον Διονυσίου, που φαίνεται πως γνώρισε την οριστική καταξίωση από το «Υποκρίνεσαι» και μετά, δηλαδή μετά το 1980 – αν και στα πάλκα ο ίδιος είχε ανέβει από τις αρχές του 1960.
Το τραγούδι «Τα μάζεψα τα πράγματα», μια συρτορούμπα σε δρόμο χιτζάζ, αγαπήθηκε αμέσως, γνώρισε δεκάδες επανεκτελέσεις, υπήρξε μέχρι και διασκευή του στα τούρκικα με κιθάρες και κανονάκι, το 2011 από το συγκρότημα Esref Vakti, ενώ μέχρι και σήμερα δεν λείπει από κανένα πάλκο, «κλείνοντας το μάτι» στη λύτρωση που επιφέρει ένας αναπόφευκτος χωρισμός.