e-mail

Γόνου αγονία άγονη

Αγαπητή Φοίβη,

Ο κύκλος της Mεταπολίτευσης έκλεισε, λένε πολλοί. Τι έγινε λοιπόν σ’ αυτή την περίοδο και έχουμε φθάσει στη σημερινή κατάσταση;

Εγιναν και καλά και κακά πράγματα. Επειδή όμως τα πρώτα θεωρείται φυσικό και αυτονόητο να γίνονται, η επικέντρωση γίνεται στα δεύτερα. Κατά την άποψή μου, το χειρότερο ήταν η δημιουργία ενός τεράστιου, αναποτελεσματικού, σπάταλου και διεφθαρμένου δημόσιου τομέα, τον οποίον εξακολουθούμε να διατηρούμε και να συντηρούμε (ευθύνες επιμερίζονται σε όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις) και αυτή είναι η κυριότερη αιτία της σημερινής κρίσης.

Αυτό πλέον το ομολογούν και το παραδέχονται όλο και περισσότεροι, απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, και αποδεικνύεται συνεχώς από αποκαλύψεις σκανδάλων και διαφθοράς («Η σημερινή κρίση οφείλεται στον υπερδανεισμό όχι μόνο για στρατιωτικές αλλά κυρίως για μεταβιβαστικές δαπάνες: μισθοδοσία του Δημοσίου, απρογραμμάτιστες συντάξεις, δημαγωγικές και πελατειακές παροχές, ατομικές και συλλογικές» – δηλώσεις από σχετική έρευνα του καθηγητή Γ. Δερτιλή στον Χ. Καρανίκα).

Εγιναν όμως και σπουδαία πράγματα από κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς, που είχαν όραμα και σχέδιο για τη χώρα. Ο πρεσβύτερος Καραμανλής θεμελίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας και η συμβολή του στην αποκατάσταση της δημοκρατίας υπήρξε τεράστια.

Ο ενδιάμεσος Παπανδρέου έκανε πράξη την εξάλειψη των κοινωνικών αποκλεισμών και ανισοτήτων, που υπήρχαν για μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού, και έδωσε θεσμική υπόσταση σε σημαντικούς εκσυγχρονισμούς.

Ο δε Σημίτης ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, επέτυχε την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ και επί πρωθυπουργίας του έγιναν πραγματικότητα μεγάλα και σπουδαία έργα υποδομής.

Υστερα όμως ήρθαν οι κυβερνήσεις των φερωνύμων. Των ανεπαγγέλτων φερωνύμων. Πολιτικό τους κεφάλαιο και προσόν η αχθοφορία του ονοματεπωνύμου. Πέραν τούτου ουδέν, ούτε καν ίχνη αταβισμού. Κυβερνήσεις των γόνων τις ονόμασαν κάποιοι. Επιτρέψτε μου εδώ να παίξω λίγο με τις λέξεις. Πράγματι ήσαν γόνοι. Δεν ήσαν όμως γόνιμοι. Αγονοι ήσαν. Γιατί ο γόνος για να γίνει γόνιμος «θέλει δουλειά πολλή». Αγονος όμως, ένα στερητικό άλφα χρειάζεται μόνο.

Και η δική τους αγονία έφερε σ’ όλους μας αγωνία. Για το παρόν και το όποιο μέλλον έχει απομείνει στον καθένα. Επί των ημερών τους συνέβησαν τα ανεπανόρθωτα και επήλθε ο πλήρης εκτροχιασμός. Αυτό πλέον είναι κοινή συνείδηση, εξού και η πρόσφατη εκλογική καταβαράθρωση των κομμάτων τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα, που έλεγε και ο «καταλληλότερος». (Ακόμη αναρωτιέμαι, από πού προέκυπτε η «καταλληλοτερότητα»;)

Εύχομαι τα χειρότερα να έχουν περάσει. Ευοίωνα πάντως δεν είναι όσα συμβαίνουν μετά τις πρόσφατες εκλογές. Μάλλον φόβο προκαλούν.

Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία, Νίκος Δ. εκ Κρήτης

Να δείτε, αγαπητέ Νίκο, τώρα που η γαλάζια πολυκατοικία μαζεύει ολούθε τα άπλυτά της και τα διαλυμένα της, μπας και δει πρωθυπουργία ο Αντωνάκης (λέμε τώρα…), μπορεί να μας βγει πάλι ως «Μεσσίας» ο δήθεν «καταλληλότερος», που σφύριζε αδιάφορα όσο η χώρα δεν ήταν Σύρριζα στον γκρεμό, αλλά λίγο πριν από το χείλος, κάνοντας πως είμαστε Βρετανία, ίσως και Νορβηγία και όχι Ψωροκώσταινα. Το χειρότερο είναι ότι θα αφήσει τις σαγιονάρες και το σορτσάκι στη Ραφήνα…

Τσίπας αγώνας ξετσίπωτος

Αγαπητή κυρία Φοίβη,

Καταλάβατε τι έχει συμβεί και πρόκειται να συμβεί στην αιωνίως «άπιαστη» από όλους και κυρίως από τους πολιτικούς, βουλευτές και λοιπούς; Μέσα στην κρίση και τις περικοπές (για όλους τους άλλους, βεβαίως) οι υπάλληλοι που ακόμη εισπράττουν και δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο και δέκατο ποιος ξέρει πόσο μισθό πληρώθηκαν και θα πληρωθούν επιδόματα κλεισίματος, ανοίγματος έστω και για μιάμιση ημέρα και πάραυτα κλεισίματος της Βουλής, που θα ακολουθήσει νέο άνοιγμα μετά τη 17η Ιουνίου. Ολα αυτά τα χρήματα μόνον γι’ αυτούς, που παλαιότερα είχαν καταγγείλει αναγνώστες σας ότι κάποιοι κάθονται στα σπίτια τους και τους στέλνουν εκεί τους μισθούς τους, δεν θα μπορούσαν να κλείσουν μια τρύπα στο έλλειμμα του κράτους;

Με ντροπή για την κατάντια μας, Νατάσα Σαρ.

Αυτό θα σήμαινε, αγαπητή Νατάσα, πως υπάρχει τσίπα και όχι μόνον Τσίπ(ρ)α σ’ αυτό το κράτος, από όλους αυτούς, δεξιούς, αριστερούς και λοιπές «δημοκρατικές» δυνάμεις, που λένε ότι κόπτονται για τον λαό και θα αναδιαπραγματευθούν και θα κάνουν και θα θα θα…