[SMS] Απανωτές αντιφάσεις αντί προεκλογικής πρότασης

# Οι προβλέψεις πρόθεσης ψήφου δείχνουν ένα καινούργιο φαινόμενο που περιγράφει η λέξη σύγχυση. Είναι φανερή η τιμωρητική πρόθεση των πολιτών προς τα δύο μεγάλα κόμματα και απολύτως κατανοητή. Από την άλλη μεριά όμως, μέσα στο εκφοβιστικό αμάλγαμα θέσεων αριστεροδεξιών που καταργούν κάθε όριο μεταξύ Aριστεράς και Δεξιάς, η μοναδική από την αντιπολίτευση εναλλακτική πρόταση που γίνεται είναι «κατάργηση του Μνημονίου» και «άρνηση του χρέους». Τα κόμματα της Αριστεράς τη διανθίζουν με εθνική, αντιιμπεριαλιστική ρητορεία, ενώ της Δεξιάς με ρητορεία σοβινιστική, αντισυμμαχική και ρατσιστική.

# Είναι δυνατόν να μην αναρωτιέται κανένας, πώς είναι δυνατόν να καταργήσουν το Μνημόνιο, τι θα κάνουν δηλαδή; Και το χρέος πώς δήθεν θα το διαγράψουν; Μοιάζει σε αυτά τα γκάλοπ ποσοτικά πολύ μεγάλη η συμμετοχή στην «αγανάκτηση» που καλλιεργούν οι αντιμνημονιακοί ρήτορες, ενώ παράλληλα όλα δείχνουν ότι τα ποσοστά όσων πολιτών επιλέγουν την παραμονή στην ΕΕ και την ευρωζώνη είναι πολύ ψηλά. Πώς εξηγείται αυτή η μεγάλη αντίφαση και πού θα οδηγήσει;

# Η αντίφαση καλλιεργείται από τα κόμματα. Αναφέρομαι εδώ στην Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε «κυβέρνηση αριστερής συνεργασίας» και καταλήγει: «Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η λύση είναι Αριστερά». Συγχρόνως στην εκλογική του διακήρυξη γράφει: «Δεσμευόμαστε να ακυρώσουμε το Μνημόνιο, τις δανειακές συμβάσεις, το καθεστώς επιτροπείας από ΕΕ-ΔΝΤ και να ανακόψουμε την καταστροφική πορεία…». Πώς διάβολο θα εφαρμόσει η κυβέρνηση συνεργασίας αυτά τα τελείως αντίθετα μεταξύ τους;

# Οσο για το ΚΚΕ, η αλυσίδα αντιφάσεων καταργεί τελείως τη λογική. Είναι εναντίον του Μνημονίου αλλά και εναντίον της διακυβέρνησης «από τις λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις», εφόσον δεν προτείνουν έξοδο από την ΕΕ. Καλεί τον λαό να μην παρασυρθεί από όσα περί ακυβερνησίας λένε τα μεγάλα κόμματα, με τη βεβαιότητα ότι «θα σχηματιστεί κυβέρνηση». Προσθέτει: «Οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει, θα επιδεινώσει τη θέση της πλειοψηφίας του λαού» και παράλληλα η Α. Παπαρήγα δηλώνει: «Το ΚΚΕ έχει (!) πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης». Αρνείται κάθε εκδοχή διακυβέρνησης, διότι «έχει» πρόταση όχι μόνο διακυβέρνησης αλλά και εξουσίας.