Τροπολογίες tutti frutti

TΑ ΧΟΥΓΙΑ του δικομματισμού δεν βγαίνουν με τίποτε. Εμπειρος κοινοβουλευτικός παράγων μού έλεγε χθες ότι «οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, με τη δικαιολογία ότι το θέλει η τρόικα, ενσωματώνουν στους εφαρμοστικούς νόμους της Παναγίας τα μάτια από άρθρα και διατάξεις. Εχουμε επίσης τροπολογίες tutti frutti όπως οι τσίχλες για όλες τις γεύσεις». Παράδειγμα, τροπολογία εξήντα σελίδων που έστειλε το υπουργείο Οικονομικών. Ρωμαλέο σε τέτοια ζητήματα και το υπουργείο Υγείας.

Παιχνίδια ονομάτων

ΑΡΧΙΣΕ ήδη το παιχνίδι των ονομάτων για την επόμενη Βουλή. Ενδιαφέρον έχουν αυτά που λέγονται για τη θέση του προέδρου. Εκεί ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορούσε να έχει δύο επιλογές. Η μία είναι αυτή του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, που έχει τη μέγιστη εμπειρία σε θέματα πολιτικών χειρισμών. Μια άλλη επιλογή, περισσότερο συμβολική, θα μπορούσε να είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος – αν και δεν είναι βέβαιο ότι ο ίδιος το ξέρει…

Στο ίδιο τραπέζι

ΡΑΝΤΕΒΟΥ όχι στα τυφλά, αλλά στο Χίλτον. Οχι στο Βυζαντινό – που έχει γράψει ιστορία -, μην προτρέχετε, αλλά στο Αίθριο. Στο τραπέζι δύο πρόσωπα. Ο Τζορτζ – brother – Χάλακ και ο πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Γαβριήλ. Τι θα μπορούσαν να συζητάνε; Το ενδιαφέρον της Εκκλησίας για θέματα πράσινης ενέργειας – «Δεύτε, λάβετε, φωτοβολταϊκά…» – ή το πιθανότερο την αξιοποίηση των εκκλησιαστικών ακινήτων της Βουλιαγμένης με βοήθεια από επενδυτές του Κόλπου. Θυμίζω ότι ο Αρχιεπίσκοπος βρέθηκε πρόσφατα στο Κατάρ.

Θέμα χρόνου

ΓΙΑΤΙ αρνήθηκε ο Γιάννης Στουρνάρας την πρόταση του Μεγάρου Μαξίμου να αναλάβει το υπουργείο Ανάπτυξης; Διότι σε δύο μήνες δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Αν είχε έναν χρόνο…