Πέρυσι τέτοιον καιρό το Μέγαρο Μουσικής φιλοξενούσε έναν από τους κορυφαίους βιολοντσελίστες στον κόσμο: ο Μίσα Μάισκι επέστρεφε για ένα ρεσιτάλ με τη σύμπραξη της κόρης του Λίλι στο πιάνο. Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ανακοίνωνε τις δικές της μεγάλες παραγωγές («Το αόρατο τσίρκο», «Ο θάνατος του Δαντόν», «Κάτω από το ηφαίστειο» κ.ά), με τον αέρα του «νέου» στην πολιτιστική αγορά, και το «Παλλάς» ζούσε τις ευτυχισμένες μέρες της προπώλησης με τον «Βασιλιά Λιρ», τους Momix και το μιούζικαλ της Μαρινέλλας.
Εναν χρόνο μετά όλοι μιλούν για την κρίση, που αλλάζει τις διαθέσεις και τα πλάνα των οργανωτών. Οι εισαγωγές θεαμάτων και οι μετακλήσεις από το εξωτερικό μοιάζουν πλέον με απαγορευμένη ζώνη, ενώ τα περιθώρια για οποιοδήποτε στραβοπάτημα στα έσοδα στενεύουν. Ο προσανατολισμός στα καλλιτεχνικά προγράμματα απαιτεί περισσότερα «σιγουράκια» (το «Τρίτο στεφάνι» ανεβαίνει ξανά στο «Παλλάς»), λίγα μεγάλα συναυλιακά ονόματα (ο Ελβις Κοστέλο, η Ανούσκα Σανκάρ, ο Τσικ Κορία και ο τενόρος Γιόνας Κάουφμαν στο Μέγαρο) και ελεύθερη είσοδο για ένα μεγαλύτερο φάσμα επισκεπτών.
«Η αλήθεια είναι ότι κι εμείς οι ίδιοι θέλουμε να έχουμε περισσότερες επιλογές για ελεύθερη είσοδο. Διαφορετικά το κοινό καταλαβαίνει ότι δεν ανταποκρινόμαστε στον ρόλο μας ως κοινωφελούς ιδρύματος», λέει η Ελένη Κυπριώτη από το «Μιχάλης Κακογιάννης». Ανοίγματα επιχειρεί και η Εθνική Λυρική Σκηνή, επιλέγοντας ανάμεσα στις νέες παραγωγές της ένα μιούζικαλ με ιδιαίτερα «λαϊκό» θέμα: τη σχέση του Αριστοτέλη Ωνάση με τη Μαρία Κάλλας.
Μέσα σ' αυτό το τοπίο οι ελιγμοί των πολιτιστικών ιδρυμάτων μεταφράζονται σε νέου τύπου θεάματα, mainstream ή απροσδόκητα, χαμηλόφωνα ή «ψαγμένα». Το Μέγαρο Μουσικής, για παράδειγμα, μόλις την περασμένη εβδομάδα εγκαινίασε - με απόλυτο σουξέ - την απευθείας μετάδοση παραστάσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από τη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης με την «Αννα Μπολένα», ενώ σειρά έχει ο «Ντον Τζιοβάνι» του Μότσαρτ (29/10). Το άνοιγμα στην παραδοσιακή μουσική, που είχε ως αποτέλεσμα ήδη ένα sold out με τον Πετρολούκα Χαλκιά, συνεχίζεται τον Φεβρουάριο με το πρόγραμμα «Η γυναικεία φωνή στο δημοτικό τραγούδι», όπου συμμετέχουν οι Σαβίνα Γιαννάτου, Κατερίνα Ζιάκα, Ξανθίππη Καραθανάση, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Γιασεμή Σαραγούδα και οι Γυναίκες Νέας Ερυθραίας. Θα προηγηθεί τον Ιανουάριο η μουσική παράσταση «Εαυτούληδες», όπου ο Διονύσης Τσακνής μελοποιεί την ομότιτλη συλλογή του Γιάννη Σκαρίμπα, ενός ποιητή με θετικό πρόσημο στο «εναλλακτικό» νεανικό ακροατήριο. Στο Μέγαρο της Θεσσαλονίκης, από την άλλη, η έκπληξη έρχεται από την... Κέρκυρα. Στο διήμερο γνωριμίας με την τζαζ (19-20 Νοεμβρίου) πρωταγωνιστές είναι οι φοιτητές και απόφοιτοι του προγράμματος Τζαζ και Αυτοσχεδιασμού του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, δίπλα στη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Ρόμπερτ Μέιπλθορπ, τον «Μάκβεθ» του Θωμά Μοσχόπουλου και το «Protect me» της ονομαστής Σαουμπίνε, ορισμένες προτάσεις παρουσιάζουν ειδικό ενδιαφέρον. Το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ μεταφέρει εικόνες από ένα χωριό χαμένο στους ορυζώνες, σε μια παράσταση που αντλεί έμπνευση από τη βιετναμέζικη παράδοση και η θεατρική ομάδα Pequod ανεβάζει το «Διπλό βιβλίο» του Δημήτρη Χατζή (ύστερα από τον πετυχημένο «Γλάρο», με μεγάλη πέραση στο νεανικό κοινό).
Παρά τον βαρύ και ασήκωτο τίτλο τους, τα «Μαθήματα φιλοσοφίας: από το μυθιστόρημα στο κόμικ» προφανώς μόνο σε φιλοσόφους δεν απευθύνονται, ενώ η παράσταση μουσικού θεάτρου «Παραμύθια», σε μουσική Γιώργου Κουμεντάκη και Coti K (Ιανουάριος 2012), μοιάζει σαν γέφυρα με το παιδικό κοινό. Στον κύκλο «Ελληνικό τραγούδι» η ενότητα «Από τη Μαρία Πολυδούρη στην Κική Δημουλά» είναι μια φρέσκια πρόταση για τη δοκιμασμένη συνταγή της μελοποίησης.
Από τον Οδυσσέα έως τον Ηρακλή και από την Ιφιγένεια έως την Ελένη, το αρχαίο δράμα - και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο το προσεγγίζουν στο εξωτερικό - έχει περίοπτη θέση στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Παράδειγμα, οι φοιτητές του τουρκικού Πανεπιστημίου Canakkale Onsekiz Mart που ετοιμάζουν ντοκιμαντέρ με θέμα οι «Γυναίκες στην αρχαία αιγαιακή ακτή». Ο Πίτερ Μάινεκ φέρνει τον «Ηρακλή μαινόμενο» του Ευριπίδη από το νεοϋορκέζικο Aquila Theatre (Ιούνιος 2012) και ο Ρας Ρεμ την παράσταση «Wanderings of Odysseus» (Περιπλανήσεις του Οδυσσέα, Σεπτέμβριος 2012) από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.
Στο θεατρικό κομμάτι του προγράμματος εντάσσεται και μια αιρετική παράσταση με τίτλο «Αλέξανδρος Ιόλας, ο γιος του Σατανά» (16-20/12) σε σκηνοθεσία Χριστόφορου Αντωνιάδη, με αφορμή τα 25 χρόνια από τον θάνατο του θρυλικού συλλέκτη. Υπό τους ήχους ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής παρουσιάζεται ο σαιξπηρικός «Αμλετ», σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου (2/1- 7/2/12), ενώ τα «Ονειρα» της ομάδας Αρένα είναι ένα θέαμα βασισμένο στις ονειρικές σκηνές και στις σκηνές φαντασμάτων από τα έργα του κορυφαίου δραματουργού (Ιούλιος Καίσαρ, Κυμβελίνος, Μάκβεθ, Ριχάρδος ΙΙΙ κ.ά). Η ποίηση του cult Ουίλιαμ Μπάροουζ, τέλος, γίνεται ο άξονας στην παράσταση-κολάζ «Tα άγρια αγόρια» του Σάκη Παπακωνσταντίνου (Ιανουάριος 2012).
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από