«Ελα να σου γνωρίσω έναν αμερικανό με το όνομα Ερνεστ Χέμινγουεϊ» λέει στον Ζιλ (Οουεν Ουίλσον) η Ζέλντα, σύζυγος του Σκοτ Φιτζέρλαντ. «Ποιος;» απαντάει εμβρόντητος ο νεαρός. The Francis Scott Key Fitzgerald? Ναι αυτός!
Το παρελθόν Γιατί όταν αποφεύγεις το παρόν, πορεύεσαι αντιστρόφως. Προς το παρελθόν. Ετσι και ο ήρωας της τελευταίας τρισχαριτωμένης, πνευματώδους και ευφάνταστης κομεντί του Γούντι Αλεν (σήμερα 76 ετών παρακαλώ) με τον συμβολικό τίτλο «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» (Midnight in Paris). Γιατί ο Ζιλ θέλει, προσπαθεί αλλά δεν μπορεί. Από την ανασφάλειά του για τη συγγραφική του πέννα. Από τον θαυμασμό του να μοιάσει σ' έναν Σκοτ Φιτζέραλντ κι έναν Χέμινγουεϊ. Και από το χάσμα που τον χωρίζει από την Ινέζ (Ρέιτσελ Μακ Ανταμς) μέλλουσα σύζυγό του. Εκείνη το πρωί παρέα με τη μαμάκα της για shopping therapy, εκείνος τα άγρια μεσάνυχτα, μόνος κι έρημος, περιπλανιέται στα σοκάκια!
Μηχανή του χρόνου Ωσπου ένα βράδυ μια λιμουζίνα σταματάει μπροστά του. Ενα γυναικείο χέρι βγαίνει και του κάνει come και ο Ζιλ μπαίνει πέφτει πάνω στον Σκοτ και τη Ζέλντα Φιτζέραλντ. Υστερα από μερικά λεπτά αρχίζει κουβεντιάζει με την Ερνεστ Χέμινγουεϊ. «Kid» του λέει «ο αληθινός συγγραφέας δεν φοβάται τον θάνατο». Και ύστερα να παραδίδει τα χειρόγραφά του στη θρυλική γκουρού καλλιτεχνών και συγγραφέων Γερτρούδη Στάιν (Κάθι Μπέιτς). Κάπως έτσι, από μεσάνυχτα σε μεσάνυχτα, κολλητός του Μπουνιουέλ, του Νταλί και του Πικάσο. Στο μεταξύ, σε ρεαλιστικό επίπεδο, το γυναικάκι του να φλερτάρει με κάποιον αμερικανό κριτικό τέχνης (Μάικλ Σιν). Ενώ εκείνος στο φαντασιακό του να φλερτάρει με την Αντριάνα.
Ο έρωτας Γιατί ο Ζιλ είναι ερωτευμένος με τους νεκρούς. Νεκρολάτρης δηλαδή. Και έτσι γοητεύεται από την Αντριάνα (Μαριόν Κοτιγιάρ), το θρυλικό μοντέλο του Πικάσο που για έξι μήνες πέρασε και από το κρεβάτι του Μοντιλιάνι. Οσο η Ιζέζ τού τα φοράει τόσο εκείνος πιο πίσω πάει. Οπως λέει και η παροιμία, όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.
Η φαντασία Οπως σε πολλές του ιστορίες, έτσι κι εδώ. Μοναδική η αρετή του να εμβολιάζει το παρόν με το παρελθόν. Και αντίστροφα. Σαν να είναι κάτι εντελώς φυσικό. Οπως δηλαδή συμβαίνει στο όνειρό μας και στη φαντασία μας. Χωρίς ίχνος οπτικών εφέ. Γιατί έτσι. Μοναδική και η αρετή του στη διανομή των ρόλων. Παίζει με τα μυθικά πρόσωπα με κομψή ειρωνεία και υπόγειο σαρκασμό αποφεύγοντας εντελώς την ηθογραφία. Και τέλος, η μέγιστη αρετή του να διατυπώνει σοφίες μέσα από χαριτωμένες, διασκεδαστικές ιστορίες. Σα να λέει, ακόμα και στον εαυτό του Don't look back. Ζήσε το σήμερα και άσε τους νεκρούς για τα βιβλία!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από