Καταφύγιο ζωής

Το φαράγγι της Μαύρης Σπηλιάς το διασχίζει ο ποταμός Προυσιώτης, είναι στενό, κατάφυτο, με τα πλατάνια και τα έλατα να επικρατούν. Το μονοπάτι το οποίο το διασχίζει καταλήγει μετά από περίπου 20 λεπτά πεζοπορίας στη σπηλιά από όπου πήρε το όνομα και το φαράγγι. Η διαδρομή είναι εύκολη, χρειάζεται μόνο λίγη προσοχή σε κάποια κατηφορικά με σαθρό έδαφος σημεία, ενώ και η υψομετρική διαφορά είναι μικρή.

Ακολουθώντας τον δρόμο από την πλατεία του χωριού Προυσός προς τον Τόρνο και την Καστανιά, μετά από περίπου 1,5 χλμ. θα συναντήσετε τη γέφυρα της Κατσανιάς, η οποία αυτή την εποχή αντικαθίσταται με πιο σύγχρονη. Καθώς την πλησιάζετε θα δείτε δεξιά σας ξύλινη πινακίδα και μία πέτρινη βρύση. Από εδώ ουσιαστικά αρχίζει το μονοπάτι της Μαύρης Σπηλιάς ή της Αποκλείστρας, το οποίο αρχικά είναι φαρδύ και ελίσσεται στην πυκνή βλάστηση. Σε 10 λεπτά περίπου θα συναντήσετε μικρό ξύλινο γεφυράκι και αν προσέξετε λίγο έξω από την κεντρική διαδρομή θα δείτε έναν καταρράκτη ο οποίος πέφτει από ύψος περίπου 10 μέτρων δημιουργώντας στη βάση του μία γαλαζοπράσινη βάθρα ή πούντο, όπως τη λένε στον Προυσό. Είναι από τα πιο όμορφα σημεία του μονοπατιού, με τη διαδρομή αμέσως μετά να ανηφορίζει με τραβέρσες ανάμεσα στα έλατα, έως ότου συναντήσει μία ακόμα ξύλινη γέφυρα. Από εκεί θα δείτε καθαρά στην απέναντι βραχώδη πλαγιά το τεράστιο άνοιγμα της Μαύρης Σπηλιάς. Δίπλα στη γέφυρα βράχια και βρύα από όπου τρέχουν νερά δημιουργούν όμορφο τοπίο, αλλά σίγουρα θα νιώσετε την έλξη να φτάσετε στη είσοδο της σπηλιάς. Λίγη προσοχή στα γλιστερά πέτρινα σκαλάκια και σε λίγο θα βρεθείτε μπροστά στο άνοιγμα των 30 μέτρων περίπου ύψους και 40 μέτρων πλάτους της σπηλιάς, όπου στο εσωτερικό της θα δείτε ερείπια από ψηλούς τοίχους με πολεμίστρες και άνοιγμα πόρτας. Τα ίχνη των ερειπίων όμως μας κάνουν να υποθέσουμε πως η οχύρωση στην αρχική της μορφή είχε τουλάχιστον δύο τείχη και αυτό που σώζεται μάλλον είναι το εσωτερικό. Στον χώρο αυτόν κατέφευγαν οι ντόπιοι κατά την τουρκική κατοχή αλλά και κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.