Μία αριστερά, μία δεξιά. Μία πάνω, μία κάτω. Μετά ξανά από την αρχή. Ολο το πρωί το ίδιο πράγμα. Και το μεσημέρι, και το απόγευμα. Μέχρι που επιτέλους έρχεται το βράδυ και το βιολί, ζαλισμένο από το πέρα δώθε των ματιών του, βγαίνει από την άμμο του βυθού, τινάζεται να φύγουν οι λάσπες και αμολιέται να βρει να φάει.
Το βιολί ή ρίνα, όπως είναι το κοινό του όνομα, είναι ένα σπάνιο σαλάχι που τα παλαιότερα χρόνια υπήρχε σε μεγάλη αφθονία στη Μεσόγειο και στις δικές μας θάλασσες. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι θεωρούσαν πώς ήταν καρχαρίας εξαιτίας του σχήματος των πτερυγίων που έχει στα πλευρά του.
Βέβαια, δεν κάθησαν και πολύ να πονοκεφαλιάσουν για το τι ακριβώς είναι και όποτε το έπιαναν το έτρωγαν καθώς θεωρούσαν νόστιμο το κρέας του. Γενικά οι περισσότεροι ειδικοί το κατατάσσουν στους καρχαρίες και μάλιστα ένα από τα κοινά του ονόματα είναι το αγγελοκαρχαρίας.
Η αλήθεια είναι ότι η συμπεριφορά του βιολιού δεν έχει και πολλά κοινά με εκείνη του καρχαρία. Ούτε το περίεργο γυαλιστερό βλέμμα του καρχαρία έχει – πού σε κάνει με τρόμο να αναρωτιέσαι τι θα κάνει τώρα – ούτε τα σουβλερά του δόντια.
Αντιθέτως η ρίνα κάθεται όλη τη μέρα ήσυχη, κρυμμένη μέσα στην άμμο του πυθμένα, και το μόνο που προδίδει την παρουσία της είναι τα μάτια που προεξέχουν. Αυτό που της λείπει είναι το φωτοστέφανο!
Στα μεγάλα βάθη που συχνάζει, λοιπόν, περιμένει να βραδιάσει για να ξεκινήσει την αναζήτηση τροφής που αποτελείται από ασπόνδυλα και ψάρια. Κάποιον τρόπο θα έχει να ξεχωρίζει πότε είναι μέρα και πότε νύχτα εκεί κάτω που κυριαρχεί η απόλυτη μαυρίλα.
Μάλλον θα το καταλαβαίνει όταν αισθάνεται να την κόβει η πείνα ή αρχίσουν να γλαρώνουν τα μάτια της από το πέρα-δώθε. Με μήκος που μπορεί να φθάσει τα 2,5 μέτρα και βάρος γύρω στα 40 κιλά, το βιολί γεννά θεωρητικά από 7 μέχρι 15 μικρά κάθε δύο χρόνια.
Η ρίνα, όπως τα σαλάχια και οι καρχαρίες, δεν έχουν μεγάλο ρυθμό αναπαραγωγής. Ο λόγος είναι απλός. Αν αυτοί οι θηρευτές αναπαράγονταν σωρηδόν και κατέκλυζαν τις θάλασσες σε μεγάλα μπουλούκια, τότε δεν θα είχε μείνει λέπι στα πελάγη
Από την άλλη όμως πλευρά, επειδή αλιεύονται είτε σκόπιμα είτε πιάνονται κατά λάθος σε δίχτυα και θανατώνονται, ο πληθυσμός τους καταρρέει γρηγορότερα από ό,τι είχε προβλέψει η φύση.
Το βιολί άρχισε να αποδεκατίζεται τα τελευταία 50 χρόνια και σε ορισμένες ευρωπαϊκές θάλασσες έχει εκλείψει. Βρίσκεται στο κατώφλι της εξαφάνισης και ένα από τα τελευταία του καταφύγια είναι το Αιγαίο και το Ιόνιο. Αν μπλεχτεί κατά λάθος στα δίχτυα σας να το απελευθερώσετε. Και αν ποτέ τύχει στα ρηχά και δείτε να σας κοιτούν δύο απελπισμένα ματάκια μην τα σημαδέψετε με το ψαροντούφεκο. Προσπεράστε τα.

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Τελευταία Νέα