Εγκώμιο των δασκάλων

Δάσκαλοι στις φυλακές, που μαθαίνουν σε κλέφτες να διαβάζουν^• δάσκαλοι που βοηθούν κοινότητες ιθαγενών να υπερασπιστούν τη γη τους ενάντια σε καταπατητές κτηνοτρόφους ή εταιρείες ξυλείας^• δάσκαλοι που μοιράζουν ψωμί στα πεινασμένα πιτσιρίκια της τάξης τους αγορασμένο από το υστέρημά τους^• δάσκαλοι οι οποίοι μαζί με τα γράμματα διδάσκουν την αλληλεγγύη προς τους αδικημένους και μια στάση ζωής που δεν υπακούει στα συμφέροντα ούτε στο χρήμα ούτε στα ανταλλάγματα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες στο μυθιστόρημα του Τάιμπο.

Ο μεξικανός συγγραφέας βλέπει το έργο τους, παρακολουθεί τις διαδηλώσεις ή τις καθιστικές διαμαρτυρίες τους που μπλοκάρουν την Πόλη του Μεξικού με τα 20 εκατομμύρια κατοίκους, εντυπωσιάζεται από τη διαβολεμένη επιμονή τους να ζητούν καλύτερους μισθούς και δημοκρατικό συνδικαλισμό, και τους βγάζει το καπέλο. Διότι αυτοί μπαίνουν στο στόχαστρο του διαπλεκόμενου κρατικού μηχανισμού. Αυτοί, που ενώ τιμούν το λειτούργημά τους δίνοντας το παράδειγμα της κοινωνικής δράσης, ενώ διαμορφώνουν φωτεινά μυαλά άρα και ένα φωτεινότερο μέλλον για όλους, τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί και οδηγούνται στις φυλακές ως πολιτικοί κρατούμενοι. Η ακύρωσή τους, μάς λέει ο Τάιμπο, επιφέρει ένα καίριο πλήγμα στη δημοκρατία. Και αυτό δεν είναι μονάχα λογοτεχνία· είναι πραγματικότητα. Και για το Μεξικό και για οπουδήποτε αλλού.