Βόλτες µε µια κιθάρα

ΜΕΡΙΚΑΠΡΑΓΜΑΤΑ απλώς έρχονταιγιανατααπολαύσεις. ∆εν είναι εκεί ούτε για κριτική ούτε για ανάλυση ούτε για να γίνουν µέρος µιαςάλλης µεγάληςεικόνας. Είναι εδώ και αυτό είναι εξαιρετικό.

Ο ΡΟΜΠΙΡΟΜΠΕΡΤΣΟΝ – οµεγάλος τωνThe Band,της παρέας τουΝτίλαν –µε τοπρώτο τουάλµπουµ τουµέσα σεµια δεκαετία επιβεβαιώνει το προφανές. Οτι για ναακούσεις πραγµατικά µουσικήπρέπεινακλείσεις τα αυτιά σου. Πρώτα απ’ όλα στην ψύχωσηπουέχουνφυτέψεισε όλους µαςγια τον«ήχο τηςεπόµενης µέρας». Μύθοι, παραµύθια και άκυρα «προσεχώς».

ΤΟ ΝΗΜΑ αυτών τωντραγουδιών τουΡόµπερτσον οδηγείαλλού, σεαληθινές ιστορίεςτης κιθάρας, στιςφυτείεςτουΝότου, σταµίνιµαλµπλουζτηςπόλης, σε µουσικές που παίζουν µπόουλινγκ µετον χρόνο.∆εν θαείχε λόγο να κάνει έναν δίσκο, αν δεν είχε τα τραγούδια. «Μετά το “Last Waltz”, συνέχισαπροσπαθώντας να αποφύγω κάποια φόρµουλα ή πρόγραµµα δουλειάς. Εµεινα εκεί για καιρό. Καιξαφνικά κατάλαβα ότι µπορούσανα κάνω πράγµατα όταν είχα την έµπνευση ή όταν πραγµατικάήθελανατακάνω» λέει στο Mojo.

ΣΤΑΘΕΡΟΣ συνεργάτηςπια του Μάρτιν Σκορσέζε, βετεράνος των soundtrack, µουσικός µόνιµα έξω απότο σύστηµακαι µεαποστάσεις ασφαλείας απότις κακοτοπιές. ∆εν έχει παρά να συνεχίσει, είναι από αυτούς που, όπως οι τροβαδούροι των 60s, η τέχνη τους είναι η ζωήτους και απλώς πορεύονται µετα τραγούδιατους. Καταφέρνει έτσι, όπωςτον βγάζει ο δρόµος, να κάνειτο ψυχογράφηµα της κοινωνίας στην οποία ζει – της «small town America» όπου ο Ντέιβιντ Λιντς βρίσκειτους παράξενους χαρακτήρες του – ένα πορτρέτο φτιαγµένο από τραγούδια.

ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ «HowTo Become Clairvoyant»είναι αυτοβιογραφικό. «StraightDown The Line» – σε προετοιµάζει για τη διαδροµή και τους δαίµονες πουπαραµονεύουν. ΟΡόµπερτσον έχει καλούς φίλους µαζί.Ο Ερικ Κλάπτον είναιπαρώνστοµισόάλµπουµ σχεδόν,αλλάκαιοΤοµ ΜορίλοκαιοΤρεντΡέζνορκαι ο ΣτιβΓουίνγουντ καιαυτή ηκιθάρα τουΡόµπερτσονπου«χορεύει» ινδιάνικουςχορούςκαι ξυπνάειταπνεύµατατηςµουσικής, σαν ναείµαστε στα αισιόδοξα 60s, ένα comebackγια να τονώσει λίγο το ηθικό.Και το «How to Become Clairvoyant?».Κλασικό στη στιγµή.