Ποδόσφαιρο της ντροπής!

Ηταν που λέτε µια φορά, αλλά τώρα πάει τέλειωσε, ένα άθληµα που το λέγανε ποδόσφαιρο. Το αγαπούσε πολύ όλος ο κόσµος, ανεπιφύλακτα το λάτρευε. Κάθε Κυριακή απόγευµα γέµιζαν τα γήπεδα από θαυµαστές οπαδούς, δηλαδή από φιλ-άθλους, που χαίρονταν το «παιχνίδι», ενθουσιάζονταν, χειροκροτούσαν, εκστασιάζονταν µε τα γκολ και τις ντρίπλες των αγαπηµένων αστεριών. Οι συζητήσεις, τα σχόλια στις κερκίδες, στα καφενεία, στις παρέες διεξάγονταν µε χιούµορ και πειράγµατα µέσα σε φιλικό φίλαθλο πνεύµα. Ωσπου… Ωσπου εισέβαλαν στον χώρο κάτι παράγοντες µαφιόζοι, αποβράσµατα, χοντροκέφαλοι, χοντροσώµατοι, µε κάτι χοντρά πούρα ανά χείρας και τσαµπουκά απροσµέτρητο, που είχαν χεσ…νο και το άθληµα και το πνεύµα του, που το µόνο που τους ενδιέφερε ήταν το χρήµα και η αυτοπροβολή τους.

Κι έτσι τελείωσε το παραµύθι και όλα κυλήσανε στον βούρκο. Το περίεργο είναι ότι το κράτος τούς επιχορηγεί και από πάνω µε τεράστια ποσά.

Τους συνδράµει στην απάτη και στη διαφθορά µε δικά µας λεφτά. «Παράγκες», στηµένα παιχνίδια, διαιτητές «µιληµένοι», µυστικές συµφωνίες, διαπλοκές, ων ουκ έστιν αριθµός, βρωµίζουν το ποδόσφαιρο.

Οργανωµένοι στρατοί φανατικών κουφιοκέφαλων µε λοστούς, κροτίδες, ρόπαλα, φωτοβολίδες ορµούν στον αθλητικό χώρο, δέρνουν, βιαιοπραγούν, καταστρέφουν, καίνε, χάριν της αθλητικής ιδέας και κανείς δεν πληρώνει. Ως πότε; Εχει και η ντροπή όρια. Θυµάται κανείς από τους υπεύθυνους υπουργούς Αθλητισµού (γιατί από τους χοντροµαφιόζους τι να περιµένεις) το παλαιό εκείνο «ευ αγωνίζεσθαι»; Κι ότι οι εγκληµατίες τιµωρούνται και µάλιστα αυστηρά; Αν ναι, ας πράξουν πάραυτα τα δέοντα. ∆εν πάει άλλο!