Οι συνδικαλιστές της Αστυνοµίας

Ι. Κουλούρης
ΙΛΙΟΝ
Αποτελεί λυπηρό φαινόµενο και προσβολή στη µνήµη των νεκρών, κάθε φορά που υπάρχει ένα τραγικό γεγονός, να βρίσκουν ευκαιρία οι διάφοροι καλοβολεµένοι συνδικαλιστές της Αστυνοµίας, για να προβάλλουν διάφορα οικονοµικά αιτήµατα ως δήθεν αίτια της τραγωδίας.

Οι αποδοχές των αστυνοµικών καµία σχέση δεν έχουν µε την αποτελεσµατικότητα του έργου τους και την προστασία τους. Οποιος επιλέγει αυτό το λειτούργηµα γνωρίζει πολύ καλά τι αποδοχές και συνθήκες εργασίας θα έχει, και πιστεύω ότι αντίθετα µε τους παροπλισµένους συνδικαλιστές τους, όσοι κατατάσσονται και υπηρετούν στην πρώτη γραµµή, το κάνουν κυρίως από αγάπη για το λειτούργηµα αυτό και όχι µόνο για επαγγελµατική αποκατάσταση.

Αλλωστε στην πράξη, στο όνοµα των µάχιµων και των νεκρών, οι διάφοροι γραφειοκράτες αστυνοµικοί καταφέρνουν, αν και υπηρετούν σε γραφεία και άλλες ακίνδυνες υπηρεσίες, να παίρνουν ίδια επιδόµατα µε όσους έρχονται καθηµερινά αντιµέτωποι µε το έγκληµα και µάλιστα περισσότερα και υψηλότερα από αυτούς, γιατί συνήθως έχουν πολλά έτη υπηρεσίας και µεγαλύτερους µισθούς.

Στην τελευταία περίπτωση της τραγωδίας στου Ρέντη, όπως και σε όλες τις άλλες τα τελευταία έτη, που έχουν κάνει το «ισοζύγιο» µεταξύ των απωλειών των αστυνοµικών και των κακοποιών να γείρει υπέρ των τελευταίων, είναι προφανές ότι τρία είναι τα αίτια:

πρώτον, το καθεστώς που υπάρχει σχετικά µε τον οπλισµό των αστυνοµικών που περιπολούν και τις προϋποθέσεις χρησιµοποίησής του.

∆εύτερον, η ανεπαρκής εκπαίδευσή τους, ιδίως των νέων. Τρίτον, ο κακός σχεδιασµός και συντονισµός σε περιπτώσεις που είναι προφανές, όπως στην προκειµένη, ότι πρόκειται για την αντιµετώπιση σκληρών και οργανωµένων κακοποιών. Γι’ αυτά δεν βλέπω ούτε τους συνδικαλιστές ούτε και τις αρµόδιες Αρχές να ασχολούνται πολύ, µε αποτέλεσµα η κατάσταση συνεχώς να χειροτερεύει.